Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Witam - uśmiecham się bo wypada - 

                                                                 Pozdr.wieczorwo.

                                                                    

                                                                 

Opublikowano (edytowane)

@[email protected] To nie gała

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

, tylko czarno-srebrny Molten, rozmiar 7, męska piłka do koszykówki, po mnie. Grałam bardzo długo w koszykówkę rekreacyjnie. Mam jeszcze juniorkę Spaldinga, ale on od małego ćwiczy tą czarną. Na razie nie gra, ćwiczy kozła, bieg z kozłowaniem, podanie kozłem, rzut ręką, rzut oburącz z klatki i zza głowy. Ma zakaz rzucania na kosz, bo jest za mały. Może podziwiać tylko mamę, jak rzuca na kosz, lub siostrę. Ja po 6 latach wróciłam do koszykarskich wprawek , myślałam że ja już nie mogę, ale ciało wszystko pamięta i pomału

wracam na boisko

Edytowane przez Somalija (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@[email protected] Ja do obręczy, to nigdy nie doskoczyłam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

, raczej do siatki . Ale wczoraj pokazywałam Galince, co zrobiły ze mna dwie ciąże i upływający czas , niestety nie doskoczę już do siatki... ale wspaniale spędziłyśmy czas a Galina mi powierdzała ,,Aneszka ty dużo harna" i jak się nie napić z taką kuzynką...

Opublikowano

Odnośnie tych pór roku, ciekawe są imiona żeńskie i męskie, które nadaje się huraganom, orkanom…jak Jarosław, Dorian, Katarina i wiele innych..

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena "haiku po przejściu przez dadaistyczny filtr"- w punkt!
    • @Berenika97   pomogły, pomogły, jeszcze jak pomogły :)   dziękuję moja poetycka Siostrzyczko :)  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @leszek piotr laskowski   Gdy ósmy sakrament uchylił Ci drzwi, zrozumiałeś, jak kruche są ziemskie dni. Powrót z tej bieli w świat pełen blizn, to nie wygnanie do marnych płycizn.   To raczej dar, choć w smaku surowy, byś pisał rozdział zupełnie nowy. Skoro już wiesz, co na końcu czeka, żyj uważniej - nim wieczność poczeka.
    • @Poet Ka   to jest wiersz, który zaczyna się jak Bashō, rozpada jak Tzara i śni trochę jak Breton  ale ostatecznie zostaje sobą, bo zamiast znaczeń daje nam ruch, dzwięk i chwilę.   i małe wyjaśnienie :   Twój wiersz zahacza o dadaizm, ale nie w sensie czystej destrukcji języka jak u Tristan Tzara, tylko raczej w jego lzejszej bardziej muzycznej odmianie bo dźwięk ("łip”, "pa”), rozpad składni, typografia jako gest .   to nie jest bunt przeciw znaczeniu i  to raczej chwilowe zawieszenie znaczenia na rzecz brzmienia i samego ruchu . Ale jest tu też coś, co wykracza poza dada: - surrealizm (np. André Breton) pojawia się nie w obrazach sennych, tylko w logice skojarzeń -żuraw, sakura, namazake, potem nagle łopian, motyl, "przeswit”.   to się nie układa linearnie, tylko "przeskakuje” jakby tekst był zapisem strumienia percepcji. – bardzo mocno czuc   też wpływ haiku i estetyki japońskiej (tu można by przywołać Matsuo Bashō): krotkie ujęcia chwili, sezonowosć natura jako punkt skupienia (tu akurat ja nie czuje się dobry :))   tyle że  to rozsadzasz od środka  zamiast ciszy Bashō mamy nagle '!!!!!!!!!!!!!” i echa jak z jaskini . I to jest chyba najciekawsze bo  to nie jest czysty dadaizm ani surrealizm, tylko coś w rodzaju "haiku po przejściu przez dadaistyczny filtr” !!!!!!!   i to dla mnie jest super prześliczne !!!!!!        
    • @Migrena   Jeśli moje słowa choć trochę pomogły zobaczyć poza horyzont - to najpiękniejszy komplement, jaki mogłam dostać. Dziękuję. I pisz!  Potrzebujemy  Twoich obrazów. A wiosna uleczy - na pewno!      Gdy braknie dystansu, by nazwać swe cienie, Moje słowa niosą Ci ukojenie.   Wiosna to balsam, co świat rozjaśnia - Twój ratunek, gdy smutek wygasa.   Spójrz poza horyzont, tam bije światło, Z każdym oddechem będzie Ci łatwo.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...