Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

jedno-stajni

Włodzimierz Nabkowski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Jesteś Włodku WODZIREJEM w kręgach poezji ;-).Doskonale wodzisz słowem , przedstawiając obrazy i pozwalając oddychać słownymi klimatami .Pozwalasz inspirować , pobudzasz czytelnika do refleksji,by opływał w każdym słowie , po prostu :) :) .Pozdrawiam serdecznie.

Ul.CIA

Ul.CIA

Opublikowano
Opublikowano

Witaj Włodzimierzu. Jak zawsze podoba mi się TWÓJ STYL PISANIA. Cieszę się że podejmujesz temat "inaczej" :) wtedy stwierdzam że indywidualności jest wiecej niż myślę i uśmiecham się do siebie...Pozdrawiam.

vacker_flickan

vacker_flickan

Opublikowano
Opublikowano

no, nie mogło mnie zabraknąć:)
wyrzuciłbym „dróg”, as a second thought, interpretacja, wiesz:)
„stoimy na rozstaju” w jednym wersie, co ty na to?
wielka litera się zaplątała, klamerka fajna
nieśmiałość, zgadza się, pasuje;)
pozdr

Patryk_Nikodem

Patryk_Nikodem

Opublikowano
Opublikowano

Witam. Podoba mi się, to pierwsze wrażenie. Podoba mi się, że forma jest krótka no i ta zabawa słowami: np. jedno-stajni, dobry zabieg :) Natomiast nie wiem co robi przecinek po pierwszym wersie - jak dla mnie zbędny. To tyle gdyż w tym stanie za bardzo nie jestem w stanie.

pozdrawiam.

pan_ktotam

pan_ktotam

Opublikowano
Opublikowano

tytuł by ktotam: "jedno-stadni"

czytam od kilku chwil.... muszę się w każdy tekst wkręcić, ale na pierwszy rzut gałki metafizycznej:

- dojrzałe podejście
- ciekawa gra słów - ale to u Szanownego Autora nie nowość - zawsze czymś zaskoczy ktotamowe oko :) co bardzo mnie cieszy zresztą...
- rozstaju-spełnianiu troche się zgryzło
- dwa ostatnie wersy bym jakoś poprzekręcał..... oczywiście tak, żeby nie tracić sensu, bo przesłanie jak najbardziej

"jak dwa mity nieśmiałe
w spełnianiu obietnic"

nieśmiałe - odnosi się do mitów czy nieśmiałości w spełnianiu obietnic?

poprzeczytuję sobie jeszcze
pozdrawiam

/ktotam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Rafael Marius
      Usprawiedliwienie

      Przez Rafael Marius · Opublikowano

      @Radosław   Ja jestem dziecinny, wolałbym usprawiedliwienie od dorosłości jest taka nudna.
    • Marcin Tarnowski
      Walewski a odwilż posewastopolska i Powstanie Styczniowe

      Przez Marcin Tarnowski · Opublikowano

      Dziś rocznica Powstania Styczniowego. Błogosławionego…, wyklinanego… – Cóż my o nim z perspektywy „dziś” wiemy? Nie więcej niż wiek wstecz, – tom dziejów niemy. Nie więcej, gdyż przy żadnej z odwilży Archiwów rosyjskich palec nie zwilżył Tam wnikliwszego z Polski badacza: Kto łagodził kurs? – Wbrew działa wytaczał? Czemu ciut złagodniał kurs wobec Polski? Gest Aleksandra – wyciągają wnioski…, Lecz gest przyszedł po Pokoju Paryskim, Po Wojnie Krymskiej… – Autor? Walewski. [1] Car zwleka mądrze – nie chce znów „proxy war”. [2] « Powstanie, powstaniu nie równe! – Gdy tor   Swój prowincja z łaski władcy wiedzie,   To gdzie indziej niż w rywala przedzie.   Grunt to spokój, na dworach są niesnaski,   Gaston Orleański wypadł z łaski, –   Hrabia-minister podzielić los może,   Nie uciecze co na później odłożę… »   Zezwolim na Towarzystwa [3] powstanie. –   Hrabia ministrem od sztuki zostanie,   To kroczek w tył Towarzystwo się zamknie,   Brak reakcji to kroczki następne. – Nie,   Ani na zatrzymania w kościołach,   Ani na rajdy kozaków po tłumach.   O margrabia taki niepopularny,   Więc, los jego trwania przy władzy marny,   Że go narażamy pojąć nie umiał… –   Koniec Królestwa… – dość już Polak szumiał.” – Czy tak myślał car Aleksander II ? Czy wbrew niemu zaciągał zań długi? Lecz ktoś ten rozwój wypadków obstawiał Na ruletkach świata. . . .                                  I dziś ktoś stawia, Że gdzie Trump, w 2040-tym, Bo są szachiści, czyjś zgon a czyjś festyn…   [1] Któż był autorem sukcesu militarnego to jedno, a kto politycznego i dyplomatycznego Francji to drugie. – Otóż, władcą Francji był wówczas Napoleon III, a jego ministrem spraw zagranicznych oraz przewodniczącym Konferencji w Paryżu w r. 1856,  jeszcze hrabia (gdyż dopiero od r. 1866 książę) Aleksander Florian Józef formalnie Colonna-Walewski, (faktycznie z matki z Łączyńskich Walewskiej a z ojca Napoleona I Bonaparte), wpierw i właśnie ten okres nas tu interesuje, w latach 1855-1860 minister spraw zagranicznych Francji, a później 1860-1863 zaledwie Minister kultury i sztuki, etc. Ale w związku z piastowaniem przez Walewskiego urzędu szefa francuskiego MSZ, ba w dodatku krewnego monarchy, tuż po r. 1856 car Aleksander II zdecydował się na tzw. “odwilż posewastopolską”, w r. 1857 zezwolił na powstanie Towarzystwa Rolniczego, de facto reprezentacji ziemiaństwa polskiego. A potem nadchodzi margrabia Aleksander Wielopolski – a któż to, nie w ogóle, bo to wszędy rozważane, ale względem ministra Walewskiego? Otóż, obaj to powstańcy listopadowi i razem z Zamoyskim członkowie delegacji polskiej do Londynu, celem uzyskania wsparcia Wielkiej Brytanii. [2] Proxy war, czyli wedle polskiego nazewnictwa wojny zastępczej. Tak, to określenie z dzisiejszej terminologii, ale już Wojna krymska (1853–1856) funkcjonowała jako wczesna forma wojny zastępczej, w której zachodnie mocarstwa (Wielka Brytania i Francja) wspierały Imperium Osmańskie, aby powstrzymać ekspansję Rosji. [3] Towarzystwa Rolniczego, 1858-1861, – zatem powstało za Walewskiego a po jego odejściu z MSZ je skasowano, choć Wielopolski dopiero zaczynał.   Ilustracja: Pierre-Louis Pierson (1822–1913) „Comte Walewski Congrès de Paris 1856” (Hrabia Walewski na Konferencji w Paryżu, 1856”), jak w tytule z r. 1856.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Rafael Marius
      Rzeka dalej płynie

      Przez Rafael Marius · Opublikowano

      @FaLcorN   Taka już jej natura że płynie, chyba że wyschnie i będzie koniec.
    • violetta
      Rozkosz

      Przez violetta · Opublikowano

      @Arsis tylko Pan może cokolwiek uformować z ziemii jako materii.:) to jest właśnie pocieszające:)
    • tie-break
      Miasto bez wiosny (baśń)

      Przez tie-break · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka  bliscy boją się być blisko żeby nie być dalej (...) są i tacy co się na zawsze kochają i dopiero dlatego nie mogą być razem J.,Twardowski

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...