Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Annaartdark Dziękuje Anno za miłe słowa, zawsze byłem w naturze zanurzony po uszy, urodziłem się w lesie, tutaj żyję, tutaj prawdopodobnie odejdę, ale nie przestanę jej kochać. Ona jedyna mnie nie zdradzi.

Życzę miłego dnia Anno.

@Marek.zak1 Marku, wiersz już był dawno napisany, gdy zaczęły się te wędrówki ludów na Ukrainie. Nie trzeba było długo czekać aby uruchomić wyobraźnię.
 

Wszystkiego dobrego, dziękuje za wizytę.

@Marcin_ Marcinie na szczęście mnie nikt nie sponsoruje, wygnał bym go na cztery wiatry. Ale za opinię jakże pochlebną serdecznie dziękuje.

 

Miłego dnia, bez sponsoringu.

@Waldemar_Talar_Talar Zadowolić Waldemara,
                                          zacność mnie powala!
 

Trzymaj się zdrowo Waldku.

Opublikowano

Świetny wiersz Grzegorz. Spokojnie, nostalgicznie i miarowo przesuwasz obrazy

 

przemycając esencję wiersza w znanym nam już od pewnego czasu kierunku. Pamiętam

 

z dzieciństwa ten czarno-biały film, a najbardziej właśnie muzykę.

 

A może to telewizor był czarno-biały? Rubina nie mieliśmy, ani gaśnicy do niego. ;)

 

I taka mi się konkluzja wykluła. Straszną krzywdę zrobił ten bandyta swojemu narodowi.

 

Zresztą nie tylko on, poprzedni rzeźnicy również dołożyli swoje w postrzeganiu Rosji.

 

Nie zmażą tego dziesięciolecia. Najgorsze, że to jeszcze nie koniec i może wydarzyć się wszystko.

 

W rytm kompozycji Szostakiewicza, Prokofiewa, Rachmaninowa dziś w grobie znowu

 

przewracają się Dostojewski z Bułhakowem. Naprawdę żal.

 

Pozdrawiam.

Opublikowano

@jan_komułzykant Korzeniami...  w czarno-białym,

                                  w tiurmie siedział każdy śmiały,
                                  z Diory w Aladyna patrzył, 
                                  ile widział... co zobaczył?

                                  Dzisiaj świat choć jest w kolorach,
                                  Janie gdzie Aladyn, gdzie jest Diora?

Pozdrawiam pytanie oczywiście retoryczne.

@Annaartdark Cieszę się Aniu że chociaż troszeczkę Cię zainteresowałem.

Opublikowano

@jan_komułzykant Kto słuchał "Szarotki"

                                  a w niej sprośne plotki

                                  o dupie panny Maryny,
                                  Janie, prawda nie kpiny!
                                   Ja wolę szarlotkę, smacznego,
                                   mówi Ci to łasuch Grzegorz!

Opublikowano

@Somalija Na "stojąco" niestety nie pisałem, kiedyś spróbuję - haiku piszę na stojąco. Powiedz czy ten znak czasu był potrzebny?
 

Miłej pracy i dobrego dnia Ago.

@Olgierd Jaksztas Olgierd widziane przez okno, moje oczy nie uchwycą temperamentu każdego z Was... i to jest w poezji najcudowniejsze. Piszesz dla każdego z osobna, każdy odbiera wiersz po Swojemu. Natura i wojna - dwa różne żywioły, dobrze że w proporcji sześć do jednego a nie odwrotnie. Do dzisiaj myślę czy to zestawienie jest fortunne... nie wiem, oceńcie Sami.

Miłego dnia.

@violetta Dwa miliony ptaków których nikt nie policzył,

                     skuleni w sobie z dziećmi na rękach... kierunek Drohiczyn.
 

Pozdrawiam Violetto. To że jesteś ptakiem zauważył z Twoich wierszy.

  • 3 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Piszesz tak jakby nie było już granicy między życiem a snem i śmiercią. Jest spokój. Najczęściej, gdy działa wytłumienie przez leki. Wierzymy, że to tylko przejście. Ja wierzę, bez tej wiary trudno byłoby mi się z tym pogodzić. Jutro akurat jadę do pani z rakiem. No i na pewno chciałabym dla ludzi takich jak ona takiego spokoju, ale nigdy niczego ponad i wyprzedzając.  Bo człowiekowi nie wolno decydować, kiedy ktoś pokonuje te barierę, a kiedy jeszcze wraca. Rudzik niech będzie zawsze wyłącznie prawdziwy. Miłego dnia

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         
    • zwróciłaś mi uwagę, kochanie, że nawet  w wierszach miłosnych – mrok, którego nie mogę/nie chciałbym się wyzbyć.   masz całkowitą rację. ale pójdę dziś w głębsze draństwa, grotechę i kuriozalność,  stworzę coś nie o nas:  zalążek bajki o post-parze, jaką są... ślady  po rozkładzie zwłok, ludzkie kontury wżarte w klepki parkietów.   Romeo i Julia z tego samego bloku. para samotnych staruszków, którzy nie lubili się za życia. zmarli w krótkim odstępie czasu. trochę minęło, nim ich znaleziono.   on gnił na trzecim piętrze, ona  dekomponowała się na parterze.   zabrano ciała. jeszcze nie weszły ekipy sprzątające. patrz: oni spieszą się z czułością, obejmują się w swoistej podprzestrzeni, tyleż brzydkiej, co mistycznej kraince. czas nagli, trzeba nacieszyć się sobą, póki nie ma  panów w białych kombinezonach.   turpizm? raczej bajka o jo-jo, drogocennym, bo z litego mięsa, po którym, gdy się urwie, nie będzie potrzeby płakać, obwiąże się tylko gałki oczne gałązkami jałowca,  tak, by było cierniowo.
    • @Berenika97Serdeczne dzięki @iwonaroma W Opolu raz pewien Jerzy wieczorem poszedł do wieży. Jerzemu na głowie włos zjeżył się, bowiem bardzo się bał nietoperzy. @obywatelDzięki za limerykową odpowiedź :)
    • Dziękuję @piąteprzezdziesiąte I każdemu pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Dziękuję @piąteprzezdziesiąte @Czarek Płatak @Nata_Kruk @Berenika97 @violetta @Leszczym @Poet Ka @Charismafilos   Miłego dnia

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

           
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...