Boży dar

[Quidem.art]

Diament tworzą ogień i ciśnienie, 

Człowieka podobnie - losu bat i krata. 
W mroku wojny brat winien wspierać brata. 
Najtwardsze z tego powstają kości ziemi. 

Dajecie nam pod opiekę całą swoją miłość. 
Płaczące mamy, przestraszone żony, 
I małe serduszka składacie do dłoni, 
Nadzieję, by było inaczej niż było. 

A potem do domu, w płomienie i kurz, 
Idziecie bez słowa bronić Ojczyzny. 
Z piersią gotową na ordery i blizny,
Po krótkim pożegnaniu już tęskniących dusz. 

A my podpisem wszystkich słów słonych
Damy wam spokój o powierzone skarby. 
I choć niedźwiedź pasiekę wściekle darł by,
O wasze szczęście bądźcie spokojni. 

Polacy znają ból samotnych w potrzebie. 
Los uczył nas prostej prawdy życia, 
Która wam troskę okazuje dzisiaj, 
Że wolności i prawdy nigdy się nie grzebie. 

Idźcie bez lęku o ziarna narodu, 
Z dumą Orzeł skrzydłami je ochroni. 
Będziemy ich jak swoich bronić,
Zwycięstwo zostaje wam i Bogu. 

Może właśnie taka boska nuta płynie, 
Róża, jak każda mająca czasem kolce, 
Do słów jak diament - Chwała Wolnej Polsce, 
I Sława Zwycięskiej Ukrainie.

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 4 Marca 2022 przez Quidem.art (wyświetl historię edycji)