Przypowieść o prawdziwym bogactwie

[Gość Franek K]

Tekst powstał w oparciu o przypowieść z książki A. de Mello "Rozwiązać pęta"

 

 

 

Przemierzał kiedyś mędrzec miasteczko ubogie,

Nagle jeden z mieszkańców zastąpił mu drogę:

- Miałem sen, że w plecaku niesiesz wielki diament,

I że jest on prezentem przeznaczonym dla mnie.

Mistrz bez zastanowienia do plecaka sięgnął

I wyciągnął zeń wkrótce bardzo duży klejnot.

A kiedy go z uśmiechem tubylcowi wręczał,

Westchnął z ulgą tak, jakby zdjąć mu z pleców ciężar.

Obdarowany bardzo z prezentu był kontent.

Pobiegł z nim wnet do domu i ukrył go dobrze.

Jednak w nocy zaczęło dręczyć go sumienie:

- Czemu mędrzec tak łatwo rozstał się z kamieniem?

Podjął po przemyśleniach decyzję nad ranem,

By pójść odnaleźć mistrza i zwrócić mu diament.

Starzec spał poza miastem na łonie przyrody,

Gdyż lubił proste życie, nie dbał o wygody.

Rzekł, oddając mu klejnot, czym mistrza zadziwił:

- Podziel się ze mną proszę bogactwem prawdziwym,

Tym, co ci pozwoliło bez zastanowienia

I bez żalu się pozbyć cennego kamienia.

[tetu]

Przeczytałam z dużym zainteresowaniem. Świetna puenta z morałem. Warto wyciągnąć wnioski. Pozdrawiam. 

[Rolek]

@Franek K Prawdziwym bogactwem człowieka jest nie to, co posiada, ale to, co dał innym. 

[Rolek]

@Franek KI jeszcze; Ewangelia (Łk 6, 17.20-26) «Błogosławieni jesteście, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże."

[Gość Franek K]

@tetu

 

Dzięki Tetu.

Też mi się spodobała ta historia, dlatego postanowiłem ją zwierszować. 

 

Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Rolek

 

W rzeczy samej. O tym właśnie jest ten tekst. O bogactwie wewnętrznym, które pozwala na pozbywanie się lekką ręką dóbr materialnych. I to właśnie to bogactwo zapragnął ostatecznie posiąść bohater przypowieści.

 

Dzięki i pozdrawiam

[Sylwester_Lasota]

Suuuper!

 

Pozdrawiam :)

[Gość Franek K]

@Sylwester_Lasota

 

Merci

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.

 

Odpozdrawiam

[Annuszka]

Czytałam kilka książek A. de Mello, wiele wniosły w moje życie, z tym większą przyjemnością przeczytałam Twój wiersz w którym znakomicie, [poetycko odzwierciedliłeś treść przypowieści i przesłanie, z którym to przesłaniem w pełni się zgadzam :)

Pozdrawiam :)

[Gość Franek K]

@Annuszka

 

Cieszę się bardzo, że tekst przypadł Ci do gustu

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.

 

Dziękuję i pozdrawiam

[Gość Franek K]

@dot.

 

Dzięki Dot.

Jak ujęty, to chyba jednak ująć ;)

A może dodać?

[A-typowa-b]

@Franek K bardzo fajna puenta.

[Sylwester_Lasota]

Jeszcze raz wróciłem do tego wiersza. Z jakiegoś powodu przypomniał mi jedną z moich bajek/ballad sprzed lat. Pisałem wtedy straszne dłużyzny, ale jeśli ktoś chce spróbować się przez nią przedrzeć, to zapraszam:

 

Pozdrawiam :)

 

 

[Marek.zak1]

Jako wredny kapitalista, zainwestowałbym wartość diamentu w środki produkcji, firmę, czy nawodnienie nieużytków i dałbym pracę wielu mieszkańcom, bo danie jednemu niczego nie wnosi, a naraża go na niebezpieczeństwo. Tak czy inaczej w filozoficznej bajce wszystko możliwe, a fajnie ją zwierszowałeś

{Pozdrawiam

 

P.S. za takie myśli w Moralności Pani Dulskiej, czy Lalce i nie tylko miałem pod górkę w szkole:). 

[GrumpyElf]

@Franek K Tubylec nawet nie zdawał sobie sprawy, że już sam zaczął rozwiązywać pęta, skoro oddał klejnot. Bardzo lubię Ciebie czytać; zawsze, poza samym przesłaniem, cieszy mnie również obcowanie z tym jak używasz języka polskiego. 

[Gość Franek K]

@A-typowa-b

 

To clou przypowieści.

 

DiP.

[Gość Franek K]

@Sylwester_Lasota

 

Przeczytałem z przyjemnością :)

 

Pozdrawiam :)

@Marek.zak1

 

Jednak nie wszyscy chcą/potrafią być kapitalistami, a bycie bogatym wewnętrznie nikomu chyba nie wadzi.

 

Dzięki Marku i pozdrawiam.

@Dag

 

Dzięki Dag.

To odwieczny dylemat - być czy mieć.

Dobrze chyba mieć tyle, by się byciem nie martwić.

Trzeba dzieciom pokazywać, by nie zaniedbywały bogactwa wewnętrznego.

 

Pozdrawiam :)

@GrumpyElf

 

Dzięki Elfie. Bardzo mi miło z tego powodu :)

 

Pozdrawiam serdecznie :)

[Pan Ropuch]

Fajne, sympatyczne przeosłuchane czyt. nieodkrywcze. Trzykrotny odczyt był i się zmył. De Mello, Coelho, Shmitt... 

 

Ps. może tu wrócę jeszcze z innym nastawieniem... 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

[Leszczym]

@Franek K ładny, prościutki, zgrabny i mądry tekst:)

[Gość Franek K]

@Pan Ropuch

 

No nieodkrywcze. To prawda. Ale lubię takie przypowieści i czasem nachodzi mnie ochota na ich zwierszowanie.

 

Pozdrawiam :)

@Leszczym

 

Dzięki.

Miło mi. Jestem wyznawcą stylu zwanego przeze mnie prostykiem :)

 

Pozdrawiam :)