Elizabeth Krwawa Hrabina Szeptucha W Jedwabiach

[Dark_Apostle_]

przy świecach
zwróconych twarzą do Boga
mówili o niej
donośnym szeptem
recytując słowa psalmów
jak wyrok
rozsiewany po świecie
przez ów
nienawistny wiatr 
z zachodu

 

że snuła się
po komnatach Csejte
gdzie czarne lustra
z obsydianu
żywią się światłem słońca
i duszami twoich ofiar
które grzęzną w nich
zduszone
nieledwie do westchnienia
w ciemności

że przyodziana
 we wstyd księżyca
i pożądanie

 

naga

 

i upojona grzechem 
niczym 
wytrawnym winem
aż po granice 
czystego szaleństwa

co noc
zatracała się
w dzikim 
powabnym tańcu
w objęciach
 Moreny

 

że skąpana 
we krwi młodych dziewic
co jak żywica
wytoczona ze sosny
utrwalała
jej młodość i piękno
na podobieństwo 
bursztynu
 
czuła się boginią
z czystego alabastru
gotową 
 dla samego kaprysu
wynosić czy też obalać 
bogów

nie była 
tą Elizabeth
czarną orchideą
pośród lilii
o podciętych nadgarstkach
 
nie była 
tą Elizabeth

wyznającą noc
dla rozkoszy
skrytych w mroku

nie była  
krwawą hrabiną
 
była
Erzsébet
samotną wilczycą
wśród sfory
surowych szczytów Karpat

była
Erzsébet
szeptuchą w jedwabiach
nad przepaścią
bezmiernej samotności

 

była
córką Devany

 

umiała czytać 
z liści dębów
jak ze spłowiałych
pergaminów
i wsłuchiwać się
w kamienie
starsze 
od krzyża

stając się bogatsza
o wiedzę ziemi
której 
nie dotknęła zaraza
ani śmierć

 

w jej rękach
dary 
matki natury
stawały się odpowiedzią
na modlitwy chorych 
i zatraconych
w potrzebie

uzdrawiała ciała
tak kobiet jak i mężczyzn
poskramiając febrę
jak sztorm
łabędzim skrzydłem
i przywracała
równowagę  duszom
nadgryzionym przez mrok
rozplatając zło
niczym 
splątane warkocze
 
potrafiła skutecznie
wypędzać chłód
wgryziony
w dziecięce sny
aż 
do szpiku marzeń
i wyłuskać
gorzki owoc
z łona dziewcząt
tak 
by mogły spoglądać 
w lustro
nie pękając na pół

 

jednak sama
po żaglami księżyca 
snuła się po ogrodzie
pełnym ziół
i dzikich kwiatów
spoglądając w ciemność
jak we własny
portret
łamiąc się chlebem
z ciszą
która była
jedynym odzewem
na 
jej samotność