Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Wędrowiec.1984 Rozpamiętywanie przeszłości to chyba najgorsza udręka, jaką można sobie zafundować w takiej sytuacji. Ale z drugiej strony całkowicie przestać rozpamiętywać - to tak jakby przyznać, że uczucie wcale nie było aż tak silne. Jak mawia moja mama: jakbyś nie stał, dupa z tyłu :P

Trochę za dużo "tęsknienia", chyba ze trzy razy się to słowo pojawia i to się rzuca w oczy. Ale jak improwizacja, to improwizacja, nie marudzę ;>

Opublikowano

Widzę to jako zawoalowana tęsknota za tym,  co było, za sylwetką, erotyką, która teraz tylko w wyobraźni, bo inne sprawy z reala to przesunęły na plan dalszy. Czytałem, słyszałem, na szczęście nie przerabiałem. Wiersz inny, niż Twoje poprzednie, ale fajny. Bez tego spontanu może by tak nie wyszło:). Pozdrawiam

Opublikowano

@Marek.zak1 Tak, wczoraj wieczorem pomyślałem sobie: A napiszę coś na szybko, jutro najwyżej trochę poprawię i wrzucę. No i jest. 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie myślałem o tym ale w sumie pasuje doskonale. :) 

 

A, lubię czasem machnąć coś na szybko. :)

 

Pozdrawiam!

Faktycznie, zrobić sobie kawę tylko po to żeby ją wąchać. :D

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W ostatniej zwrotce, bardzo spodobał mi się ten zwrot  grzecznościowy.

Pozwól w snach erotyzować. 

Dla mnie subtelne muśnięcie zmysłów, a w innej sytuacji zachowanie takiej kurtuazji jest bardzo intrygujące.

Ps. Każdy z nas śni,  jednak mało kto prosi o zgodę aby o kimś śnić. Ujęło mnie to:)

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak z cała Pewnością Tego typu kurtuazja jest niespotykana Wędrowcze,i bardzo  pociągająca.

Mało tego w świecie,o tym również jestem przekonana.

 

To cierpienie wychodzi z udręki jaką jest rozstanie.

Jednak gdyby faktycznie cofnąć wskazówki zegara to cały proces jest magią. 

Chyba:)  moja wyobraźnia już pracuje;) 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszek Piotr Laskowski Też kiedyś napisałam o żołędziach, ale bardziej lekko. Twój wiersz jest majestatyczny, ale tak pięknie pochylający się nad tym co małe, zwyczajne, a piękne.  Tyle tu wrażliwości i miłości do natury. Bardzo mi się podoba. Pozdrawiam.
    • "Czas żołędzi nad Utratą " Czas żołędzi pluskających, dojrzałych – tego nie znałem. Ze starych i pięknych dębów spadają i pluskają, więc się zatrzymałem. Rzek rzadka to ozdoba; tajemniczy dźwięk ich plusku mnie zawołał. Jak kamieniem ciskanym spadają na wodę, tworząc lustrzane koła. Lekko falami płynące w dorzeczu dębów szumiących, podkreślają ich urodę. Widzę las kaczych kuprów, w wodzie na wpół zanurzonych, w dnie rzeczki buszujących. Bezwstydnie nad wodą, zadkami wystawione, nas, przechodzących, ironicznie traktują. Dęby masywne, dęby piękne, książęcym dworem pachnące. Dzieci – żołędzie Utraty – z miłości gniazd wypadające, ruszają podbijać te światy. Płyną z nurtem matki rzeki niby żaglowce odkrycia, po nowych pokoleń aprobatę. I tak w podróży bez końca  niesione prądem I cieniem, szukają żyznej przystani. By kiedyś, w słońca promieniach, stać się znów dębów koroną – rzeki wiernymi strażnikami. Leszek Piotr Laskowski.
    • Nieświadomie, na podstawie innych obserwacji:). Pozdrawiam
    • Sami znamy najlepiej własne cienie, można się tylko nauczyć z nimi żyć. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam 
    • @andrew   "Sukienka wisząca na krześle" - sensualny obraz bliskości. Kobieta obok to tęsknota za delikatnością. Dziękuję Andrew. Podoba mi się to, co napisałeś.   @Jacek_Suchowicz   noc w prosektorium nauka anatomii trwa po omacku   @Nata_Kruk   Jeśli chodzi o grafikę - w Nano Banana jest fajne to, że ona tylko rysuje, a ty tworzysz. Mówisz programowi, co widzisz, a co chciałbyś zmienić. Małe okręty to krwinki, atomy, z nich jesteśmy stworzeni - tak myślę, ale każdy ma swój obraz, czym są te łajby. Uczę się w bólach. Chyba to rzucę :)   @FaLcorN   Nie ma ambicji na dalekie podróże. Wystarczy mi zagubiona stacyjka w środku lasu. Dziękuję.   @Łukasz Jurczyk   Małe układy stwarzają świat, który nie dąży do wielkości. Wystarczy dotyk, czułe słowo, by życie nabrało wartości.   @Berenika97   "Kocham cię, kochanie moje" - tyle wystarczy, ale dla własnej rozrywki postanowiłem, powiedzieć więcej. "Metafizyka dzieje się pod skórą" - doskonałe. Wiem, że mamy inne zdanie na ten temat... Niebo jest metaforą przestrzeni ukrytej w nas, odnajdujemy w niej Boga.    *   Dziękuję za wspaniałe komentarze. Pozdrawiam serdecznie :)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...