wierszydło

[OloBolo]

 

a tobie ziemia niechaj lekka będzie 
ty który jednak odszedłeś zbyt wcześnie 
bratki pachnące nad tobą posadzę 
znicze zapalę modlitwy odprawię

 

nie mam ci za złe że mnie opuściłeś 
i teraz będąc w krainach odległych 
jesteś szczęśliwszy niźli wtenczas byłeś 
gdyśmy rozmowy długie z sobą wiedli 

 

pamiętasz w piłkę graliśmy ja w bramce 
stałem z nadzieją że strzelisz mi gola
tyś się przewrócił niwecząc swe szanse 
żeby w czymś kiedyś choć raz mnie pokonać

 

nic się nie stało świat nadal się kręcił 
teraz stanęły wskazówki zegara 
żal mam do ciebie że mi już się nie śnisz 
i piszę wierszydła by móc cię przywołać 

 

[GrumpyElf]

Ta scena, gdy trzymasz kciuki za przyjaciela, żeby w końcu udało mu się wcelować w bramkę. Właśnie to. 

[Marek.zak1]

Ludzie odchodzą i takie właśnie refleksje to budzi. Pozdrawiam.

[Krzysic4 czarno bialym]

Fajna przyjaźń 

[Sylwester_Lasota]

No i w końcu pokonał - pierwszy dobiegł do mety.

 

Nieco przewrotne epitafium, ale się podoba.

 

Pozdrawiam.