żyto i szmaragdy II

[Koziorowska]

Od autorki: chciałam, aby ten wiersz (a właściwie poemat) był inni niż moje pozostałe wiersze. Przyznaję, że jest dla mnie bardzo ważny, wręcz osobisty... Czekam na Waszą opinię, ale prosiłabym o ostrożność...

 

***

 

 

 

spełniam

z błogosławieństwem

kieliszek wytrawnego

wiatru który baraszkuje w płowych pasmach

zbliżonych zbożu

w okresie żniw

kłosom ciężarnym w przyszły chleb

zbliżonym wyblakłym kaskadom myśli

podobnym porankom

które ktoś zgasił

zbyt późno

 

jest jeszcze wzniesione z całunu

spojrzenie szmaragdowe w którego ostrokrzewie

nie pozwolę zaginąć

w połysku tkwi

moja starożytna dociekliwość

przyniesie ukojenie

śmierci siostrze syjamskiej

zawierzonej w ostatniej woli

 

są jeszcze wargi

podobne odebranym księżycowi w pełni

który poczuł chęć na więcej

niż stróżowanie gdy wszelkie szczęście śpi

wiem że nigdy nie spiję

srebrzystego muśnięcia

ważnego jak pierwsza gwiazdka

narodziny pierworodnego

marzenia

uległość wciąż wypełniona po kraniec

 

znalazłam do tego dłonie

twoją własność

której już nie rozdzielisz

choćbym kołatała do okna

prowadzisz je po wyżynach samotności

ścieżką co nie wpadnie przypadkiem

minie bez zazdrości bez złorzeczenia

choćbym doczekała się

świt boli zbyt wiele

 

włosy

oczy

usta

dłonie

 

to wszystko nie skończy się

gdy wyschnie wodospad tęczy zasianej

wydrążonej w ciele upalnego wieczora

poza przepaścią między mileniami

bólem którego zapachu

nie zdążysz poznać choćbym wołała

 

stojąc u krawędzi

za którą kiedyś rozpoznam

twój lęk potrzebujący mojego krzyku

rzeźbionych w lazurze słońc

[Somalija]

@Koziorowska To wiersz miłosny o przenikaniu serc i dusz, momentami erotyk. Ja jestem na, tak

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.

[Gość Natalka16]

@Koziorowska  Mam wrażenie, że ten wiersz jest intymny, napisanie komentarza... zawsze minie się z treścią. Dlatego nigdy tego nie robię. Rozumiem ten ból... nie, kłamię, nie rozumiem, ale potrafię sobie jakoś wyobrazić. Ściskam mocno i podziwiam. Ważne, że potrafisz o tym mówić, pisać. Uciekam, wiersz wywołuje wielki smutek. Dawno jakikolwiek wiersz nie wywołał u mnie łez.

Edytowane 28 Października 2021 przez Natalka16 (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam  - tytuł wspaniały  - reszta trudna ale wartościowa - 

                                                                                                   Pozdr. uśmiechem.

[Somalija]

@Somalija Wróciłam jeszcze raz przeczytać, bo przywołał mnie ładunek emocjonalny, ale czuję że jednoznacznie nie mogę się wypowiedzieć, możliwe że jest to tęsknota, może krzywda. Cielesność jest na pewno.

[Leszczym]

@Koziorowska Nie mam wątpliwości, że to jest dobry wiersz. Widzę w nim włosy, dłonie, spojrzenie, usta czyli wszystko to, co fizycznie ważne w naszej miłości. Odczytuję też fragmenty jak gdyby religijne, a w tym przypadku zupełnie mi one nie skrzeczą (wybacz tak proste słowo), bo wręcz umiejętnie współgrają z całością. Odczytuję też ból kobiecości, którego mężczyzna nie jest w stanie pojąć, ani zrozumieć. Zupełnie nie po znajomości wydaje mi się, że napisałaś ważny wiersz. Masz pewien styl, w który czasami jest mi trudno się wczytać, ale jak najbardziej jestem na tak;))