Przerębel

[Lidia Maria Concertina]

Słodki atak nieba
Nie pozstawiasz po sobie nic więcej
Jesteś. 

 

Bez. 

 

Powrotem

 

Wymodliłam pierwszą literę twojego ramienia... 
Jakże jesteśmy wolni!

... Zamknięci w katakumbach raju

 

Życiem

Odsłaniamy roletę nowego horyzontu
O! Patrz! Widzisz ten mały punkcik w oddali?

To wieczność.

Nie ucieka, nie boi się, ale brakuje jej wiary w siebie

 

Po południu oglądałam łyżwy. 

Hals twojego oddechu na rozgorzałej tafli ... 

JA

Rozmyty, prymitywny "tulup, " 

nawet lód nie topi się, a wysycha

PRZY MNIE 

Kaj i Gerda w niemiłosnym uścisku

Ale gdzieś jeszcze pachnie wanilią ...

Na trzecim końcu świata. 

Nie ma sensu rozmawiać o obecności
Czegoś / kogoś, co nigdy nie istniało.
Jaki to przypadek?
Odmieniam się.
(Przypadkiem.)

 

Rozrzucasz po moim ciele dłonie. 
Pieszczota, która zawsze mówi mi to samo: "Jest mi dobrze. Czas uciekać."

 

Nie mam zegarka.
 

[emwoo]

@Lidia Maria Concertina pięknie :) wszystkie Twoje wiersze UWIELBIAM :))) 

[[email protected]]

@Lidia Maria Concertina Punkcik jako wieczność, zapewne świetlisty,

                                           nigdy nie zasłoni strzępu naszej golizny.
 

Pozdrawiam Lidio, miłego wieczoru.

[Leszczym]

@Lidia Maria Concertina ja tak samo jak EMWOO:) W Twoich tekstach jest coś, nie obraź się przypadkiem, głęboko intelektualnego. To spora wartość:)

[heks]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie no rozbiłaś mnie na atomy ...

Edytowane 25 Czerwca 2021 przez heks (wyświetl historię edycji)