Dom

[Nata_Kruk]

         Dom

 

zza pieca wygarnięte
ślady zimy

kot wywleka na podwórze
przyniosę wazon
spójrz kwiaty kłaniają się

na łąkach

 

słońce trąca linię horyzontu 
powyżej ptaki 
niosą pogubione nuty

 

na pięcioliniach
letnie wieczory

 

dorzućmy ciepła 

do ogniska

 

 

czerwiec, 2021

 

 

 

 

 

Edytowane 6 Listopada 2021 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Tomasz Kucina]

Mega optyczny to wiersz. Dokładnie "zobaczyłem" te perpektywy.

 

Te ślady zimy rozumiem jako sadze w które kociak wdepnął łapkami? Jeżeli dobrze wnioskuje to jest to zdecydowanie genialny fragment wiersza.

 

Dobra forma skondensowana, dużo treści.

 

Pozdrawiam Nata

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 6 Czerwca 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[Nata_Kruk]

Dziękuję Tomaszu.. :) stawiam swoje 'wersowe' domki, ponieważ prawdziwego

z ogródkiem raczej nie dorobię się, chyba, że ktoś mi podaruje. Ale najważniejsze przecież.. ciepło domowego ogniska.. nieważne, czy to M - ileś tam...

Pozdrawiam także.!

 

Edytowane 6 Czerwca 2021 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj Natko  - słodko dziś u ciebie  - tak lubię - 

                                                                               Pozdr zadowoleniem.

[Nata_Kruk]

No to cieszę się.. Waldku.. :) Dziękuję za pościk.

Pozdrawiam również.

[corival]

@Nata_Kruk Uroczy obrazek. Taki ciepły i bardzo domowy :) Pozdrawiam :)

[[email protected]]

@Nata_Kruk Wreszcie pusty piec, po zimnej wiośnie,

                         wyciągasz kości w hamaku, ależ rozkosznie.

Pozdrawiam Nato, wydobyłaś ostatni popiół.

[Anna_Sendor]

@Nata_Kruk Wczoraj miałam ognisko - było świetnie - jak za dzieciństwa. Wiersz bardzo mi się podoba.

[Nata_Kruk]

corival... cieszę się za to.. ciepło.. :)

Grzegorzu ... a mogłabym na hamaku, chętnie.. dzięki za.. rozkosznie... :)

Anno Sendor.. fajnie, że spodobał się... :)

 

Sylwek Lasota... dziękuję za czytanie.

 

Dziękuję Wam za wejścia, pozdrawiam.

 

 

Edytowane 6 Czerwca 2021 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Gość Radosław]

Tu wszystko jest na miejscu. Włącznie z poezją. 

 

Pozdrawiam. 

[Gerber]

Ładny obrazek.

[huzarc]

@Nata_Kruk Dużo subtelnego liryzmu, trącającego nastrojem pięciolinie duszy:) Brawo i pozdrawiam:)

[Nata_Kruk]

Radku ... to dobrze, że wszystko tam, gdzie potrzeba... :)

Gerber ... dziękuję za te dwa słowa... :)

huzarc ... pięciolinie duszy.. jak ładnie napisane... :) dziękuję.

 

Opal .. dziękuję za cichutki śład.

 

Pozdrawiam Was.

 

 

Edytowane 6 Czerwca 2021 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[iwonaroma]

 

 

 

Ładny minimalizm. Pozdrowienia :)

[Nata_Kruk]

Iwonaroma ... dziękuję za ten.. minimalizm...  ps. "pochyliłaś mi się"... :)

 

Ilona Rutkowska... Sennek (urocze pseudo) ... oraz Michał_78 ... dziękuję Wam za ślady w okienku treści.

 

Ślę wszystkim pozdrowienie... :)

[GrumpyElf]

@Nata_Kruk Ciepło ogniska domowego zawsze nosi się w sercu. Ślicznie :) 

[Nata_Kruk]

... to prawda, ciepło domowego ogniska oraz.. zdrowie..  to skarb nad skarby,

wszystko inne blednie przy tym.!

GrumpeElf(ko)..  dziękuję za pochwałę.. :) jednak nie do końca jestem zadowolona

z pierwszej strofki, naniosę małą korektę.

 

ais... thx i Tobie i.. trzymajcie się zdrowo Kobietki.!

 

Edytowane 8 Czerwca 2021 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Czarek Płatak]

I się cały rozpłynąłem. Lato to moja pora. Chociaż lubię każdą to jednak nic nie przebije tych długich dni. Kiedyś to ciepło było dla mnie  najważniejsze, ale priorytety się zmieniły. Ciągły niedostatek czasu przeciwstawił ciepłu długość dnia właśnie :) 

Pozdrawiam 

[Nata_Kruk]

Mam podobnie, Czarku ... każda pora ma swoje uroki, ale nic nie przebije wczesnych poranków i dłuuugich wieczorów, dlatego lato jest mi szczególnie bliskie... :)

O niedostatku czasu, to ja już wolę nie wspominać, ale trzeba i z tym radzić sobie, po prostu trzeba.

Dziękuję za pisany ślad u mnie... :)

Pozdrawiam także.

 

[Sylwester_Lasota]

Czytam ten wiersz po raz kolejny i tak sobie myślę: jak to dobrze, że w tym porąbanym świecie można jeszcze spotkać prawdziwe piękno i dobro.

Super wspomnienia, szczególnie ważne dziś, kiedy rozkwita kolejna wiosna, ale w zupełnie odmienionej rzeczywistości.

Pozdrawiam.