Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Renatko, uważam, że ty masz jednak pewną przewagę nad dziewczynami tu pod wierszem komentującymi.

 

Otóż...

 

One co prawda "dojrzałe jak śliwki", ale jak też same tu informowały - nie żyją w stałych związkach, więc "naturystycznie" nieco bardziej są powściągliwe, w zamian --> przyjmują ten wiersz dla pożywki zmysłów i już typowo-->  lingwistycznie. Ty jak zauważam, jako kobieta pobudzona doświadczeniem codziennym, -->  bardziej przez "ciało" a mniej przez "zmysły" ten wiersz "trawisz". A komentarze tym bardziej uroczo fantazjują. 

 

To całkiem naturalne,...

 

ta dystrybucja, zapewne permanentny i nieograniczony dostęp do intymności i fizyczności w stałym związku - pozwala ci na naturystyczne impulsy i reakcje, potrafisz swobodnie dowolny tekst "przekwalifikować" w obszar oddziaływań subiektywnych, i jak to mówią - zabuzować hormonalnie - dlatego  wrzucasz „organiczny” komentarz pod tekst gdy tylko masz na to ochotę albo potrzebę - ehhh?, taką Wisłocką nam jesteś. DOCENIAM!, szanuję
 

Opublikowano

Jestem smakowym daltonistą a jedzenie dostarcza mi jedynie życiową paszą, ale przy tej opowieści o słodkościach w Paryżu, pochylam się z ciekawością. I nawet trochę Ci Tomku zazdroszczę smaku, wyobraźni i doświadczeń. bb

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To chyba rogaliki ale w opakawaniu?

 

Dobre są wszelkie odmiany tych wypieków w hermetycznych opakowaniach. Nie wiem czy to jest zdrowe, zresztą słodycze to raczej nie spełniają kryteriów zdrowej żywności. O TYM TRZEBA PAMIĘTAĆ. 

 

Jednak z perspektywy różnych doświadczeń kulinarnych stwierdzam, że wyroby cukiernicze wyprzedziły epokę, teraz są tak pyszne ciasta, że "głowa nie ogarnia", wszystko - i podkreślam dokładnie --> wszystko jest in minus - wędliny! - jakie kiedyś były dobrze doprawione wędliny, a teraz - totalna LIPA!

 

Lecz ciasta i liczne wyroby piekarnicze są genialne. Na wysokim poziomie. Ekstraklasa!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

w małych ilościach nie szkodzą :) te rogaliki nie zdążyły by się zapakować, bo zaraz po wyjęciu z pieca schodzą w mig. dzisiaj nie jem słodyczy, tylko wytrawne dania :) nie jedź wędlin ani ryb, przyroda będzie piękniejsza. fajny vlog obejrzałam o podwodnym życiu, jakie to piękne. 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Valerio? Na proponowanych mi kiedyś przez ciebie Malediwach? Czy tam? W bardziej użytecznych perspektywach? Ehhhh. Tuwim nam też pisał o cukierni

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

korzeni to ja raczej nigdzie nie zapuszczam, a i z ostrożnością wyjątkowo mi nie do twarzy, zatem nietrafiony-zatopiony :) chciałam dodać —>  „Tomaszu” ale skoro tak zachęcasz by gorset konwenansów rozsupłać więc ochrzczę cię dziś „Tomciem Paluchem” swojsko i bajkowo w jednym. a co do skarbu jakim to rzekomo jest kobieta z reputacją, hehe, może umknął  ci tyci detal, wspomniałam, iż UDAJĘ dobrze wychowaną  

Oj dawaj chaberku, toć to sami swoi ;))))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A dlaczego? Nie lubisz podjadać?

 

Kuchnia ma uzasadnienie. Decyduje bardzo często nawet o trwałości związków, ludzie zintegrowani przy posiłkach doświadczają wzajemnej potrzeby egzystencji, sam doświadczałem takich perspektyw.

 

Sobie myślę, że ty o tym wiesz.

 

Może tutaj w tym wierszu zbyt dużo jest skojarzeniowych podtekstów. W końcu to typowy - wręcz typologiczny erotyk. Bez głębszej idei i motywów mega intelektualnych - stek wrażeń kulinarnych

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Więcej tu babrania w samym słowie niż praktycznych doznań. 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czy ty wiesz, że faceci są głównie wzrokowcami? Jak tak piszesz o tych pasach i fiszbinach to nie jeden facet czytając guzik u koszuli pod szyją luzuje?

 

Przypominam, należę do większości w preferencjach w wyborze "słodkości" więc podlegam zakusom cukierniczym hahaha; muszę przykryć zmysły jakim tomikiem poezji egzystencjalnej  Ehhh, ty! Żyleta- blond EliZe

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hm, nie czytałam komentarzy i... nie załapałam, że to erotyk. W sumie to aż głupio wykazać się taką prostotą odczutu, a może nawet ignorancją.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. Pozdrawiam ciepło, bb

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobra. Dzisiaj był obiad mięsny to dam spokój. Ojciec mi tłumaczył. Synu facet jak nie je mięsa to może ugryźć w przywodziciel. Zwłaszcza jak ona ma obfite uda. 

 

Do filmu: Chłopaki pływają, na pokład Filipinek nie zabierają. Życie w permanentnym głodzie, ostra zmysłowość, męskie żołnierskie zasady, plus morze - to jest to!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z tego: widzę, czytam, wnioskuję, iż generalnie to nie lubisz nastręczać kłopotów. Super. To niewątpliwie --> plus.

 

Wiesz jak to wygląda współcześnie? 

 

Drastyczna maskarada związków poraża, przeraża.

 

W związku z faktem --> teoretycznie większość  facetów woli dziewczynę przyjaciela niż jakikolwiek hedonistyczny angaż, potem scysje, a finalnie demolkę osobowości .

 

Takie czasy. Permanentny kryzys rodziny. Nie ma autorytetów.

 

Napiszę ci szczerze, że nie podoba mi się taki styl życia. 

 

Dlatego współcześnie szczerość kobiety czy faceta wobec siebie ma kolosalne znaczenie. Niespodzianki to w czekoladowym jajku - prawda? 

 

Właśnie odwrotnie. Przeczytaj tamten komentarz jeszcze raz. Nie zachęcam do rozsupływania "gorsetów moralności",  pisałem o zaciśnięciu gorseciku. Czyli już raczej do powszechnej wstrzemięźliwości. Bo to myśl ogólna, w żadnym wypadku personalna. Oczywiście typowa metafora w komentarzu. 

 

Zaś zapuszczenie korzonków dotyczyć miało trwalszej i racjonalnej komunikacji między dowolnymi autorami na portalu. 

 

To taka konkluzja dotycząca ogólnie życia. Z nami - tobą i mną nie ma nic wspólnego

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Wspominałaś o własnym "debiucie" u mnie pod tekstem?, do tej persektywy się odniosłem w pierwszej części wypowiedzi.

 

Tomcio paluch. Ok. Może być. Ja Tomcio ale już własnym paluszkiem sama musisz zadysponować, na paluszki pań nawet tak uroczych niestety nie mam wpływu ☺

 

Już jestem pewny, że ciebie lubię. Piszesz co myślisz

Edytowane przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Co? Czyli odpuszczasz sobie ten Lądek Zdrój, bo praca stoi w priorytecie? No przecież już pytać mi kazałaś moich kumpli czy by który nie pojechał tam z tobą?

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To jak to jest z tobą? Pewno na stacji metra w Paryżu słodycze chciałabyś happeningować jak w tym wierszu?

 

Niestety to tylko wiersz ☺ 

Edytowane przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • MÓJ SZLOCH NAJ!


      Kochać cię to nie był trud
      Nie trzeba było silić się zbyt
      Kochać cię to nie był znój
      Ja piąłem się do twych ud
      A jemu zbyt szybko opadł mit 
      Och, mój ból, ból cud


      Wzięli cię na posterunek
      Nie pytałem, dlaczego, jak
      Nie wołałaś na ratunek
      Nie myślałem dlaczego tak
      Miał cię przez chwilę na wznak
      Och, mój o mój męki szlak


      Wszyscy chłopcy machają
      Próbujesz im w oko wpaść
      Wszyscy chłopcy wołają
      Chcesz czułą chwilę skraść
      Miał cię na liście "Na zaś"
      Och, mój deszczowy płaszcz?


      Kochać cię łatwo przyszło mi
      Lekko też odeszło w dal
      Kochając, byliśmy ciężcy, źli
      Serca były harde od dni
      Mieliśmy się przez parę chwil
      Och, mój ból, twardy jak stal

       


      (Opuszczanie zielonych rękawów)
      WRZESIEŃ, WRZESIEŃ, I CIĄGLE WRZESIEŃ


      Wojna w klęskę zmieniła się
      Traktat jest spisany krwią
      Lecz nie wpadłem im do rąk:
      Przekroczyłem linie swe


      Bardzo chcieli złapać mnie
      Lecz im zbiegłem i jak zbieg
      Żyję tu, w dzielnicy złej,
      Pod przykrywką szpieg


      Musiałem iść, całkiem sam
      I życie porzucić swe
      W szafie zbiór szkieletów mam,
      Lecz nigdy nie znajdziesz gdzie


      Snuję życia wątek, a w nim
      Tam fakt, a tu mit
      Kiedyś miałem imię lecz
      Nieważne to, poszło precz


      Nieważne to
      Nieważne co
      Ponieśliśmy zwycięstwo
      A akt spisano krwią
      Nie wpadłem do ich rąk
      Chodzę po linie Być


      Jest prawda, co ma żyć
      I ta, co ginie w mrok
      Nie wiem, w którą mam iść
      Lecz nieważne to


      Bo twój triumf miał
      Tak miażdżącą moc,
      Że niektórzy z nas
      Myślą, jak zachować choć


      Strzęp kronik o tym, jak
      Odbywamy marny byt swój;
      Beret, znoszony płaszcz
      Łyżkę nóż i stół


      Igrzyska i chleb
      W które gladiator gra
      Kamień, który rzeźbiarz tnie
      Pieśni ku chwale, niech trwa..


      Nasze prawo to wciąż
      Pokój, rozumie, że
      Chociaż strzela mąż
      Żona kule nosi mu


      I wszystko to w duszy mej
      Wyrazy, co obrazem są
      Słodkiej obojętności tej
      (Są tacy, co miłością ją zwą)


      Jej wysokości czczonej w krąg
      Niektórzy mówią na nią Los
      Lecz mieliśmy nazwy, co
      Ciut bardziej intymne są


      Nazwy te co wchodzą w głąb
      I tak prawdziwe są,
      Że dla mnie są krwią
      A dla cieby jak proch


      Nie potrzeba nam
      By uchowały się
      Jest prawda, co żywa jest
      Prawda, co żyje w nas...
      I ta, co umiera bez dram


      Nieważne, z kim
      Nieważne, czym
      Żyję życiem tym
      Które zostawiłem im


      Zabić wciąż jest wrogiem mi,
      I Nienawiść obcą też,
      Chciałem nauczyć się kochać je,
      Lecz całkiem nie wyszło mi


      Raz chciałeś mnie oddać im
      Lecz to nie dziwi mnie -
      Stajesz wciąż po stronie tych,
      Którymi gardzi serce twe


      Twoje serce było o tu
      Tu gdzie rój much masz
      To jest kuweta Twych ust
      A to twoja miska kłamstw


      Dobrze służysz im, wiem
      Lecz nie dziwi mnie to
      Oni to twoja krew
      A Ty - ich z kości kość


      Nieważne, gdzie
      Nieważne, że
      Serwujecie historii bieg
      W pasztecie faktów i kłamstw
      Do was należy świat
      Więc to nieważne i tak


      Nieważny klan
      Nieważny świat
      Żyję pełnią mych lat
      I pełnią każdego dnia
      Przez przestrzeń i czas
      Nie dam ich rozdzielić wam


      Moja kobieta sprzyja mi
      Me dzieci pójdą za mną w noc
      Ich groby bezpieczne są 

      Od horroru takich jak wy
      Od upiorów snów złych


      W głębiach pocałunków ich
      Korzeń mocno wbity mam
      Żyję wciąż pełnią dni
      Które zostawiłem wam


      Zostawiłem igrzyska o chleb
      W których nasz żołnierz grał
      Kamień, który grabarz tnie
      Piosenki, pisane na chwał..


      Lewo ponad prawem, zabawa trwa
      Pokój to wojna, wojna cały czas
      Chociaż strzelam ja
      Kule robi Diabeł w was


      Bo ważne, z kim
      Ważne Iść
      Żyć całym życiem swym
      I nie oddać go za nic
      Ani Berlin, ani Rzym, ani Krym


      Jak ty, co z Zabić zrobiłeś fach
      Chciałem go uczynić kompanem mym
      I nienawiść też, lecz tak chciał traf
      Że całkiem nie wyszło mi


      Raz przedstawiłeś mnie im
      Próbowałeś, bo wiem, że -
      Stajesz wciąż po stronie tych,
      Którymi gardzę.


      Je t'aime,
      L. Cohen


      PACTUS DIABOLICUS


      Znam cud przemienienia w wino wody stągw
      I obrócenia go w wodę znów, więc daj,
      Bym, zasiadłszy do twej uczty w tę noc,
      Wreszcie dostąpił Lucy in the Sky


      Stwórz pakt, gdzie będę mógł złożyć podpis swój
      Jestem wściekły i zmęczony wciąż
      Więc ześlij taki pakt, ten traktat, co na zawsze już
      Zwiąże kochanie me z miłością twą


      Pękł nowy wiek, więc ulica tańcem gra -
      Duszę zaprzedaliśmy, lecz jesteśmy wolni już
      Tylko jedno z nas było naprawdę - ja
      Tak mi przykro, lecz to nie ty, to Twój duch


      Nie powiedziałem słowa, odkąd odeszłaś w dal,
      Którego kłamca by nie powstydził się
      Nie mogę uwierzyć, że idą zakłócenia fal
      Byłaś mą ziemią, mym "przy zdrowych zmysłach jest"
      Byłaś Dedalem moich lat


      Pola wołają - pękł nowy wiek!
      Duszę zaprzedaliśmy, lecz jesteśmy wolni już
      Tylko jedno z nas było naprawdę - ja
      Ty to nie ty, tylko Twój duch


      Tylko jedno z nas było prawdziwe - to byłem ja


      Mówią, że, grzechotnik gorzko żałował za swój grzech
      Zrzucił łuski, by znaleźć, że w środku wciąż wąż jest...
      Ale narodzić się na nowo to w obskurność wejść
      Jad przenika samą ciała treść


      Stwórz pakt, gdzie będę mógł wreszcie złożyć podpis swój
      Jestem ciągle wściekły i zmęczony każdym dniem
      Więc ześlij taki pakt, ten traktat, co na zawsze już
      Przywiąże mnie do miłości Twej 


      Jestem zły i cały czas zmęczony
      Chciałbym, by był traktat albo pakt
      Między tym co ocalono
      Z naszej miłości, z wpisem do akt

      ───

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach




  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Widziałem człowieka z krwi i kości. Widziałem go, jak się modlił, błogosławił i dławił ością. Widziałem go uśpionego i rozgniewanego. Widziałem go obmywającego nogi i chowającego całe ciało przed światem.   Widziałem człowieka konającego, cierpiącego i obdarowującego innych. Widziałem człowieka miłosiernego.   I wszystko to ujrzałem w jednym spojrzeniu. Wszystko to zobaczyłem w oka mgnieniu, w maleńkim błysku, który spotkałem pewnego dnia na krakowskim rynku.   I zrozumiałem wtedy, że człowiek jest jednym spojrzeniem, jednym mgnieniem, jednym błyskiem, w którym mieszczą się wszystkie modlitwy.          
    • @Łukasz Wiesław Jasiński dzisiaj Havana klub:) dużo latynosów jest, idę z koleżankami na 19 na imprezę:) potańczymy salsę, pośmiejemy się :)
    • Półprawdy, miraże i lub inne pomyłki pamięci, Sytuacje, co naprawdę były, i sen, co żywy. Wszystko to jak koktajl na wieczór samotny, Co ma być reakcją na to, co było lub się nie zdarzyło.   Mitologia cała i zapach jej ciała, ale nie, to nie ona – To zapach żula, co w tramwaju chciał mnie wziąć w ramiona. Pomyłka się we wspomnienia wkrada: I to nie była impreza alkoholowa, tylko sala kinowa. Można se wkręcić różne historie, by ego podbudować, Można być generałem lub gwiazdą, ale... nie można Spać z każdą,   zbyt wielu się człowiek nie spodoba – Zbyt małe zasięgi, a i możliwości też. Zresztą, kto dojedzie na randkę na Guam? Ona nie poderwie każdego, a on nie prześpi się z każdą. Wiejski playboy ma najłatwiej – od obory do stajni, Mała kraina, to i większa spuścizna po nim zostanie.   Wielki świat nęci billboardami i sky line, Marzenia toną w pragnieniach bycia i przeżycia doświadczenia. Mnie urlop męczy, all inclusive nie jest radością, W podróży życie przestaje być celem, Złoty środek to pustka, masa też niewiele zmieni.      
    • Byle tylko spod tej blachy pozoru łatwości ,nie stawiała oporu intelektualnej po wszystkim zagwoztki , autorefleksji -ile mnie to kosztuje de facto.
    • @Poezja to życie minimalistyczny w słowach, a treściowo bogaty tekst!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...