Może sen przyjdzie

[Śniący]

Opuszczam kurtynę powiek,

aktor zszedł ze sceny.

Otula mnie chłodny półmrok,

końcówka dnia wciąż się mieni,

 

I leżę jak przyspawany

do łózka tysiącem pierdół.

Zaczyna się dobrze mi znane

krążenie wśród myśli odmętów.

 

Już wiem, że sen się spóźni,

Morfeusz nie zagra swej pieśni.

Łza spadnie na dno suchej studni

Jej łkanie cisza uwięzi.

[TheDiary44]

Najgorsze w tym wierszu jest to, że rozumiem go z autopsji

Piękny

[Gość]

@Śniący A ja bym tak chciał. Położyć się, ale przez jakiś czas nie móc zasnąć. Uporządkować myśli, pobłądzić w marzeniach. Niestety, bezsenność jest mi zupełnie obcym zjawiskiem. Choćby był sam środek dnia, choćbym był w pełni sił, kładę łeb na poduszce, zamykam oczy i po zawodniku ;D

[Marek.zak1]

Też tak miałem i, co było najgłupsze, brałem jakiś czas proszki nasenne, a potem było jeszcze gorzej. Pozdrawiam

[Śniący]

@TheDiary44 Dziękuję pięknie i pozdrawiam ;)

 

@error_erros Powiem Ci, że ja spadam ze skrajności w skrajność. Zwykle jak legne i podryfuję chwile z myślami to mnie odetnie, obudzę się rano z wyrzutami sumienia, że uciekły mi fajne rozkminy, bo nie chciało mi się wstać ich zapisać ;) Ale czasem jak myśli się zbyt rozpędzą... Ooo Panie XD

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mnie moja przypadłość najbardziej dobija, kiedy kładąc się do łóżka mam w głowie pomysł na wiersz albo jakieś zlepki słów warte wykorzystania. Leżę w łóżku i próbuję coś więcej wymyślić, a nagle budzę się rano i jedyne, co pamiętam, to że miałem jakiś pomysł :P

[DziwnaPowabna]

@error_erros być w uwięzi myśli jest odwrotnie proporcjonalne do porządkowania myśli