Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

przemijanie to poezja

umiejąca łzy obudzić

i uśmiech

 

to piękno w którym

ukryto cierpienie

oraz ulgę

 

przemijanie to cud

ozdobiony tym

co już było

 

to nie tylko próżnia

w niej tli się 

iskierka

 

przemijanie to sens

był obecny

i będzie

 

to kraina drzwi

których już nie

otworzymy

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj - chyb jesteś nauczycielem że tak wnikliwie czytasz   - 

takie błędy się zdarzają -

W moich tomikach poetyckich też się zdarzają a czemu to diabeł wie - 

A przecież drukarnia raczej pilnuje takich rzeczy - 

Czasami  zabraknie ogonka to tu to tam   - ale wydaje mi się że aż tak mocno

to nie psuje myśli autora  - dziękuje za szczere czytanie i że się podoba - 

                                                            Pozdr. szczerym ukłonem i uśmiechem.

 

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar

Witaj!

W naszych kartach, zapisywane doświadczeniami, możemy ciut, wstecz cofnąć czas, by dojrzeć pewne mankamenty z życia. To tak, jakbyśmy byli magnetofonem, a taśmy które zapełniamy, odzwierciedlają teraźniejszy stan, w którym chyba większość trwa, nieprawdaż? 


Podoba się wiersz!

Poezja ma różne odsłony, a przemijanie czy trwanie w nim, nie szkodzi ogółowi na rzecz wierszy, które piszemy.

 

Pozdrowienia ślę!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam i dziekuje Marku za poświęcenie chwili - 

                                                                              Pozdr. słonecznie.

Witam - cieszy mnie twoje podobanie jest miłe - dziękuje za to -

                                                                                                          Pozdr.

 

Witam -  dziękuje serdecznie za czytanie - 

                                                                          Pozdr. zadowoleniem.

                                                                       

                                    

Witam - dzięki za miłe słowo jest urocze - 

                                                                       Pozdr. uśmiechem.

@mosys - @Vanilla - @zyzy52 -  dziękuje serdecznie - 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Że się wtrącę... przez wiele lat pracowałam w różnych drukarniach, do dziś biorę udział w procesie "wykańczania" książek tzn obróbki druku do ostatecznej formy. Drukarnia nie jest zainteresowana poprawianiem błędów. Dla nich błąd w przygotowaniu do druku nie ma żadnego znaczenia, nawet wykryty w trakcie realizacji zleceń jest... okazją do wyższego zarobku, bo powtórka druku to powtórka zlecenia, przy dobrych wiatrach i układach między zlecającym a zleceniobiorcą poprawę można wynegocjować za połowę ceny, ale to i tak jest pieniądz. Gdyby ktoś tam czytał wszystkie książki, to nie starczyłoby mu czasu na ich wykonanie.

 

Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam serdecznie -  nie miałem pojęcia że tak to działa-

Dziękuje za ten komentarz który mnie uświadomi - 

                                                                                       Pozdr. serdecznie.

                                                                                                   

 

@Kot - dziekuje pięknie - 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ku ścisłości z tym dogadywaniem się jeśli chodzi o poprawę mam na myśli nowe drukowanie, według poprawionego projektu, a nie korektę tekstu.

 

Proszę:) Ja też kiedyś niewiele wiedziałam o tym jak to funkcjonuje.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • - Znowu ty, starcze? - rzucił pogardliwie Lord Sith. - Znowu? ty?     - Cha-cha! - roześmiała się emanacja, udowadniając w pełni swoją realność. - Cha-cha! - śmiała się dalej. - To ja i zarazem nie ja. A gdybyś pamiętał nauki pobrane w  Świątyni, nie nazwałbyś ducha starcem. Jako że będąc istotą czysto energetyczną, żyjącą w przestrzeniach Mocy, nie podlegam upływowi czasu.     Darth Vader słuchał go mało uważnie, koncentrując się na wypchnięciu Światła ze swojego umysłu. Nie powiodło mu się.    - Daj sobie spokój - ze spokojem, charakterystycznym dla Obi-Wana, duch przybyły z głębi Światła pokręcił głową. - Twój wysiłek jest daremny. Przywróciłem - tu uśmiechnął się szeroko - należne Jasnej Stronie Mocy miejce w twoim umyśle.    Mroczny Lord odwrócił się powoli i równie wolnym ruchem sięgnął po miecz świetlny. Zjawa uśmiechnęła się lekko, czyniąc nieznaczny gest dwoma ostatnimi palcami lewej dłoni.    - Powiedziałem ci, że to na nic - spojrzała na broń trzymaną w tej samej dłoni, za pośrednictwem której przed chwilą użyła Mocy. - I to również - uprzedziła ruch ręki, którą jego adwersarz wyciągnął, aby przyciągnąć miecz do siebie.     - Zobaczymy - pomyślał Darth Vader, utrzymując gest. Po czym wkładając weń tyle energii, że mógłby zatrzymać - lub podnieść - statek kosmiczny wielkości przynajmniej Sokoła Millennium.     Emanacja Obi-Wana wciąż uśmiechała się tym samym, lekkim uśmiechem.     - Mówiłem ci, że to na nic.    Sith jednak nie zamierzał słuchać. Zwyczajnie, jak to osoba mająca "ja" przesycone Ciemnością. Gwałtownie wyciągnął przed siebie drugą rękę, przesyłając energię w kierunku przeciwnika, mając zamiar rozproszyć go lub przynajmniej odepchnąć. Jednak stojąca naprzeciw postać nawet się nie zachwiała. Mało tego: nie drgnęła nawet. Stojąc spokojnie i swobodnie tak, jak stała.     - Wciąż próbujesz - stwierdziła, znów uśmiechnąwszy się. - Więc pokażę ci coś.     Wysławszy cząstkę Mocy przez wyciągniętą prawą rękę i unieruchomiwszy Sitha, ujął jego miecz w obie dłonie i zacisnął na nim palce. Pod wpływem Mocy urządzenie zaczęło rozpraszać się na atomy. Gdy po chwili otworzył dłonie, jego błyszczący kształt był jeszcze widoczny w stabilnej postaci. Po czym zaczął migotać coraz bardziej intensywnie w miarę tego, jak świecące srebrzyście drobinki jedna za drugą unosiły się i znikały w otaczającej je bezpośrednio przestrzeni. Po kilku minutach rozproszyły się wszystkie i znikły.     - Niee! - lord Vader wyraził opóźniony sprzeciw i złość - ją akurat jak najbardziej na miejscu, w każdym razie z jego punktu widzenia - przetransformowanym przez maskę głosem. - Starcze!     - Ależ-tak - powtórzył Obi Wan. I dodał:    - Pora na...       Kartuzy, 21. Lutego 2026 
    • @KOBIETA Nie i zamierzam się sztachnąć na grubo, gdy będzie okazja.
    • @FaLcorN   dobrze, że nie masz anosmii ;) 
    • @FaLcorN     Kornel…nie mam nic innego do powiedzenia…:) w temacie;)           
    • @KOBIETA Wyczuwam feromony, nadlatują spod Poznania.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...