Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ksiąrzki


Gość

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jako, że mam w domu ksiąrzki
nie brakuje mi zajęcia
(nie rzebym je wszystkie czytał
ja im tylko robię zdjęcia)

taki ze mnie inteligęt
mam tych ksiąrzek od holery
(raz jak były w tańszej cenie
to od razu wziełem cztery)

jak mi morzesz więc zażucać
że językiem słabo władam
niemasz w domu rzadnych książek
ja bynajmniej je posiadam

Opublikowano

@Gosława Żadne czary, każdy tak ma ;D Czasem zdarzają mi się takie byki, że płonę ze wstydu. Zatem ten wierszyk to również trochę autoironia ;>

Opublikowano

dobre!

wierszyk o mnie. lubie  ksionrzki ;)

Super wyglondajom na pułkach. kiedyś, jak pujde na emeryture to zaczne je czytać. tymaczasem kósz na nich osiada, ale co tam, ja lóbie  spszontać :)

 

Opublikowano

@Gosława Chciałem tylko podkreślić, że mam Cię za twardą sztukę ;D No i przypomniał mi się tekst z kabaretu: "Lucyna, śpij już, chłopie" :P

Opublikowano

@Gosława Kurczę, może i tak, nie pamiętam, a nie zerknę teraz w filmik, bo jestem w pracy. Ale byłem pewien, że to był raczej skecz Jurków, gdzie małżeństwo leży pod kocem. Ale od lat nie oglądam tego badziewia, mogło mi się popierniczyć ;D

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Koleżko, jakbym Ci opowiedział, jakie językowe mutanty są u mnie w robocie konstruowane, to byś tego nie przeżył :P

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poezja to życie dzięki     
    • @Myszolak   Czytam i widzę to jak scenkę z kreskówki - ta determinacja, to skupienie, ten triumf złapania... i ta ostateczna konstatacja, że ogon to jednak tylko ogon. Kot wygrał, jak zwykle. Zresztą koty zawsze wygrywają, to chyba jedyna stała rzecz we wszechświecie. Ale serio - jest tu coś bardzo uroczego w tym, jak wiersz oddaje kocią logikę- im bardziej gonisz, tym bardziej znika, a jak złapiesz, to i tak okazuje się, że złapałaś powietrze.  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

                        ... nie, że chcę być oryginalna, ale miewam niekiedy dziwne pomysły... :)                   Dziękuję za zatrzymanie u mnie. dla tych rodzących i nowych żyć chylę me czoło i uśmiech ślę a odchodzącym złożę dłonie zdrowaśkę zmówię - klęknę też... :)     @Migrena... zostaw wszelkie klucze na boku, na nic tu one, a Ty wyczytałeś                     naprawdę bardzo dużo.! Dziękuję za pochylenie się nad treścią.                         @andrew... najważniejsze, że potrafią je znaleźć... :) Dziękuję Ci.     @iwonaroma... możliwe, że może się taki wydać i całkiem możliwe, że 'coś dotknie'.  Dzięki za wejście.
    • rozsypany jak liście przed zimą nadłamaną trzciną jestem ulepiony z marzeń kształty mam wyraźne zanim jak mgła upadnę jestem     tak blisko jak cień przykrywam Cię białym puchem tylko słuchaj              
    • @vioara stelelor   To bardzo obrazowy, zmysłowy wiersz.   Jest w tym wierszu coś, co trudno nazwać jednym słowem - może właśnie dlatego, że działa na kilka zmysłów naraz. Słyszę te skrzypce, nie jako instrument na scenie, ale jako coś wyrośniętego z ziemi, z owczych połonin, z wieczornego dymu. Dźwięk, który nie porywa do tańca, tylko kładzie się - właśnie tak, jak napisałaś - wonnym dywanem. Środkowa strofa ma w sobie coś bardzo starego, przedchrześcijańskiego - te dziewczęta zbierające przytulie na sen o dobrym chłopcu, suszące zioła, bielące prześcieradła. Jakby czas tu nie płynął linearnie, tylko zataczał kręgi jak same Sânzienele. Zresztą samo wprowadzenie tego słowa -rumuńskiego, obcego, a jednocześnie brzmiącego jak zaklęcie - to był dobry pomysł. I ten koniec - iskry gasnące w śmiechu nie wiadomo czyim, gdzieś za lasem. Coś się dopełniło i jednocześnie uciekło - i zostaję sama, z tą ciszą po ostatnim dźwięku skrzypiec. Piękne!    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...