Poezja z głodu

[Gość]

on jedną podłość wyzwala w tobie:
stwarza konieczność bycia poetką
zostawia na głodzie gdy sam już syty
wtedy z kieszeni mnie woła telefon

dziś jestem twoją znajomą - fryzjerką
gotową do rozmów choćby i w nocy
o rozdwojonych suchych końcówkach
po cichu - farbą na siwe włosy

gdy jutro dodzwonisz się do pizzerii
wiersz nam ułoży się według planu
powiesz że jesteś głodna jak nigdy
a ja - że odbiór tylko w lokalu

 

 

 

 

[duszka]

@error_erros  Intrygujący tytuł, a razem z nim i wiersz... Zastanawiam sie, czy tylko poezja jest z głodu (miłości? prawdy?), czy może róźne jego rodzaje napędzają całe nasze życie... Pozdrawiam :)

[Marek.zak1]

Czy to ta sama znajoma, której nie wychodzi ze swoim i chce pogadać? Tak czy inaczej fajny tekst, a po podpowiedziach będzie mi łatwiej:). Pozdrawiam

[Gość]

@duszka Szyfry bohaterów tego wiersza nazwałem poezją nieco ironicznie ;) W moim odczuciu wygląda to tak: dla przyjemności powstają wiersze, a z głodu - poezja. I różny to może być głód.

@Marek.zak1 No nie, ta "znajoma" to kochanek - tak samo jak "pizzeria" ;>

[Gość Radosław]

Tak, chyba u podłoża poezji jest coś więcej niż tylko przyjemność. 

 

Tutaj widać iskrę w relacji tych dwojga. 

 

Pozdrawiam świątecznie. 

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dlatego nigdy moich wierszyków nie nazywam poezją ;D

 

Iskra jest niewątpliwa, bo czy inaczej kręciliby takie fikołki, by pozostać w stałym kontakcie? ;>

Dzięki za odwiedziny!

[M.A.R.G.O.T]

@error_erros fajny :)

[Gość]

@M.A.R.G.O.T Dziękuję! :D

[Michail]

Jak to śpiewał Krzysztof Cugowski? "Głód, głód, wieczne ssanie/bez końca, bez dna"? Skądś to znamy... ^(*_*)^ 

Świątecznie,

M. 

    

[Gość]

@Michail Z pisania wierszy ;)

Dziękuję za odwiedziny!

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To nie ona co była odtrącona i chciała się zwierzać? Myślałem, że to ciąg dalszy i od zwierzania przeszła do romansu. Ale to widać ktoś inny.

[Gość]

@Dag A jeszcze inni zaspokajają nią głód ;>

Dzięki, że wpadłaś!

[Gość]

@Dag Dziękuję, nic nie zrozumiałem z tego komentarza ;D

[siachna]

@error_erros sprytnie opowiedziany romans. Nigdy w życiu nie chcę być kochanką.

[Gość]

@siachna Jak to mówią - potrzeba matką wynalazków :P

[siachna]

@error_erros ależ oczywiście. Znam to doskonale. Ale to strasznie męczące i bolesne na dłuższą metę. Z własnego doświadczenia... Albo wszystko, albo nic. Bo serce klęka, psychika - męka.

[Antoine W]

@error_erros nie wiem, czy ja jestem jakiś dziwny???

on jedną podłość wyzwala w tobie:
stwarza konieczność bycia poetką
zostawia na głodzie gdy sam już syty
wtedy z kieszeni mnie? woła telefon           chyba go....

 

ja jedną podłość wyzwalam w tobie:
stwarzam konieczność bycia poetką
zostawiam na głodzie gdym sam już syty
wtedy z kieszeni mnie woła telefon            ???  tak chyba jest logicznie.

 

 

 

Edytowane 5 Kwietnia 2021 przez Antoine W
dopisek (wyświetl historię edycji)

[Gość]

@Antoine W Tak - MNIE - peela. Nie jego - MĘŻA ;)

[siachna]

@Antoine W wręcz przeciwnie. Logika jest, tylko trzeba wyczuć sytuację. W wierszu istnieją dwie osoby, podmiot liryczny, który jest kochankiem w pierwszej osobie (ja) i hm... zdradzany, przedstawiony w trzeciej osobie (on).

Edytowane 5 Kwietnia 2021 przez siachna (wyświetl historię edycji)

[Gość]

@siachna Dokładnie tak!