Gdy bierzesz mnie na ręce

[duszka]

 

 

... piszę wiersze

 

czy jesteś

szczęściem?

 

dlaczego

nie sięgasz po mnie częściej

 

czy ja

nie biegnę

 

tuż za tobą?

 

 

 

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - słodki wiersz - 

 

[jan_komułzykant]

Wiersz słodki, ale jej ręce wiecznie zajęte,

kiedy jego zajęte jej pięknem

 

;)

 

PS

 

ale i tak dobrze, teraz wszyscy maja nosy w telefonach,

 

i ręce zajęte nimi oczywiście.

 

[Lach Pustelnik]

@jan_komułzykant przecież go goni, a on ucieka... tak to sobie jakoś wyobrażam, więc jak może mieć zajęte ręce czymkolwiek, co jest jego??

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A tytuł? :)

 

Ona jest jego, ale chce być jeszcze bardziej,

bo przecież po nią nie sięga często

chociaż sięga, tylko za mało,

wciąż i wciąż za mało

a mógłby częściej

w końcu jest

tuż tuż

za nim

[Lach Pustelnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Racja, to trochę takie samobiczowanie, poniżanie się... Ale ciekawe, czy taki był zamysł tworzącej...?

@jan_komułzykant niby mało tam słów, a ile rozważań implikują!:). Zrozumiałem, że to on ma zajęte ręce, które dźwigają czy też podtrzymują nad ziemią domagającą się tego "duszkę". Widać dobrze jej było na jego rękach, bo ona go goni i chce więcej, a biedak może już nie daje rady walczyć z grawitacją i wieje przed nią...??

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Tak, to o "słodyczy", ale takiej, która nie jest zawsze osiągalna i możliwa... Dziękuję Ci i pozdrawiam :)

 

 

Odczytałeś wiersz bardzo konkretnie, czego nie chcę jako interpretacji korygować, jednak w moim zamierzeniu dotyczy on innej realcji niż "międzyludzkiej", choć i ona może się w nią włączyć. Dziekuję Ci i Pozdrawiam! :)

 

 

 

Jakbyś czytał nie tylko w moim wierszu, ale i w mojej duszy :) Dokladnie tak! Twój komentarz dla mnie wielka radość :) Serdecznie Ci za niego dziekuje i pozdrawiam!

 

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Witam :) Nie, to drugorzędne miejsce Peelki nie jest samoponiżaniem, bo "osoba", do której sie zwraca jest czymś/kims z natury wyższym, niż ona sama. Jest to dla niej oczywiste i wyraża na to zgodę. Wie również, ze stamtąd plynie do niej (i innych) miłość i siła, inspiracja i życie, z którymi jednak nie zawsze potrafi się złączyć, i potrzebuje w tym jej pomocy. Tak, ja chyba pisałam o pokorze... Nie upokorzeniu, ale pokorze.

 

Bardzo cieszy mnie Twoje życzliwe zainteresowanie wierszem i Peelką :) Serdecznie dziękuję Ci za nie i pozdrawiam!

 

 

 

@error_erros Miło, że zaglądasz  - dziekuję! :)

Edytowane 17 Marca 2021 przez duszka (wyświetl historię edycji)

[duszka]

@huzarc Dziękuję Ci za czytanie i serce! :)