Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

o czucie więcej niż wszystko
- tyle właśnie wiesz o mnie
tak blisko spadłem dla myśli
a zbyt daleko dla dłoni

jak własną znasz każdą minutę
w której zawieszam w sieć nocną
spojrzenia drwiące z zamiarów
niespoglądania w twe okno

choć jeszcze parzysz mi kawę
w poranki pustką przegniłe
w swym czuciu większym niż wszystko
wiesz dobrze że nigdy nie przyjdę

Edytowane przez error_erros (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Muszę przyznać, że potrafisz malować słowem stany emocjonalne i uczucia. Nie fajne okoliczności, ale wiersz fajnie się czyta. Są tacy, którzy twierdzą, że największe dzieła rodzą się z cierpienia. Może coś w tym jest.

 

Pogody ducha!

Pozdrawiam :)

Opublikowano

@Marek.zak1 Cóż, tak powie każdy, dopóki teoretyzuje. Tymczasem każdy związek jest inny, każdy rządzi się innymi prawami. W każdym emocje są inne. Różnie z tym bywa. Natomiast wiersz można rozpatrywać też jako historię osób, które nigdy w związku nie były, choćby dlatego, że jedno z nich nigdy tego nie chciało.

Gość Franek K
Opublikowano

Tekst bardzo emocjonalny i dobrze się czyta, mimo że jest nierytmiczny. Może jest to nawet zaletą, bo wprowadza pewne rozedrganie, ale i tak jednego wersu nie rozumiem do końca. Dlaczego

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

? Może po prostu "sieć nocną'? Bez "w"?

Opublikowano

@Franek K "jak własną znasz każdą minutę
w której zawieszam w sieć nocną
spojrzenia drwiące z zamiarów
niespoglądania w twe okno"

 

Ona wie doskonale, kiedy on patrzy w jej okno. Kiedy on "w sieć nocną" zawiesza te spojrzenia. Kurczę, z mojego punktu widzenia tutaj wszystko gra :D Ale jestem autorem, wiem, co miałem na myśli i dlatego to dla mnie jest w pełni czytelne. Rozumiem, że dla odbiorcy może nie być i na wszelki wypadek przepraszam ;>

@Dag Miód na moje czarne serce, dziękuję!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @PatrykG Jezus na krzyżu powiedział: Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? (Mt 27,46 za Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu w przekładzie z języków oryginalnych, Pallottinum 1990). Jezus miał podobne problemy, jak podmiot liryczny w twoim wierszu.
    • @Wiechu J. K. -----------------> Podziękowania dla: @Natuskaa, @Poet Ka, @LessLove, @Leszczym i @Rafael Marius.   :-)
    • @FaLcorN     Poczekam, aż zdejmiesz zbroję.!  jakoś się jej nie boję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      I bez ubranek  zastanie nas ranek   pa  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Można, a może trzeba, a może jeszcze inaczej? Wszystkim się nie dogodzi... a znaki zapytania są częściej używane, niż widoczne. Tak, zgadza się. W tę właśnie jasną stronę :)   Pozdrawiam.    Taka rola tytułu, który jakimś dziwnym trafem jest na początku, a zwykle czyta się go na końcu. "Z języka obcego" piszesz... hmm... to jest niezwykłe, nie wychodziłam z takim zamiarem.   Pozdrawiam :)       kula się i jajo kiedy trzeba od jednej ściany do drugiej ściany z jednego blatu na inne blaty czasem się zdarzy mieć krótszą nogę albo rowerem przemierzać drogę   wedle pomysłu roli i środków wszystko co człowiek zmierzy i zważy rozpozna lub sobie wyobrazi w tutaj zawartej treści wierszyka jest pewnie dobre nie ma co wnikać   :))   Pozdrawiam        
    • Tobie, co ci żal wypala serce, jak ogromny ogień żrący miasta. Tobie, co ci kłapouszym wersem smutek szepcze druzgocące hasła i wyciska łzy.   Tobie sadzę jabłoń na podwórku. W kwietniu się zachwycisz, spojrzysz na nią. Jej owoce przetrzesz podkoszulkiem, a jesienią spotkasz ją zdyszaną, marną i bez sił.   I pomyślisz, że już nic nie warta - niepotrzebna wcale, bo i po co. Jednak złotem będzie zachwycała, a w czas zimy – da przystanek kosom. Będzie śniegiem lśnić.   Wiem, że czujesz się spalonym wrakiem - dobrze znam Kłapouchego sadło. Jednak uwierz w to, że tak naprawdę ty nie jesteś wrak. Ty jesteś – jabłoń, co i zimą lśni!   25 X 2025
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...