Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Świat rzucił się w szaleńczą pogoń,

Jak pies - chce przegonić swój ogon.

Szybciej, wciąż szybciej się kręci,

"Triumfy postępu" święci.

 

Minął kwadrans, godzina,

Nie może ogona przegonić.

Z pyska leje się ślina,

W uszach szumi i dzwoni.

 

"Już zaraz ogon przegonię!

Jeszcze, jeszcze nie koniec" - 

To rzekłszy, tak się zakręcił,

Że aż kark swój wykręcił

I upadł. Świat upadł na ziemię,

Ziemia na ziemię upadła.

Upadło Adama plemię,

Babel niebios nie skradła.

 

Od radła do komputera,

Od komputera do radła.

Pogoni ogona era

Z ludzkich głów nie wypadła.

Lecz człowiek ogona swego

Przegonić dalej nie może.

To ogon dogoni jego.

To ogon go upokorzy.

 

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Gość Radosław

Pomysł nawet, nawet. 

Myślę jednak, że się trochę zakręciłeś. Chyba, że z takim wrażeniem chciałeś pozostawić czytelnika. 

 

Może warto zdjąć trochę z tekstu, aby przekaz bardziej wybrzmiał. 

 

Co Ty o tym sądzisz?

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

@Radosław Myślę, że wprowadzanie zmian nie czyni tu wielkiej różnicy. Ogon już mógł mnie przegonić, Ciebie również ;) Pytanie, czy jesteśmy na to uodpornieni. Bo odporności stadnej na ogoniaste upokorzenia z pewnością świat nie posiada i posiadać raczej nigdy nie będzie

Edytowane przez Michał Śnieżnik (wyświetl historię edycji)
Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...