Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

coś ich teraz łączy

tetu
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
tetu

tetu

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano


I 

 

noc błądzi w ciemnościach
tuż przed pęknięciem
wypełnia się mężczyzną
który czyta

 

poezję jej chłodu

 

II

 

noc w kwiecie wieku
tłumaczy chłód
na język mężczyzny 
spływa poezja 

 

w ustach zakwitają gwiazdy

 

III

 

noc nie zasypia sama 
odkąd mężczyzna zanurzył w niej pióro
nie powinna się masturbować

 

pomiędzy wierszami — rozszerzony wszechświat 
ciało wygięte w łuk 
 

15
Gość Radosław

Gość Radosław

Opublikowano
Opublikowano

Podzielę się pierwszym wrażeniem. Aż mi się w głowie zakręciło od tego sięgnięcia w głąb. 

Od strony technicznej - wiersz bardzo dobrze się czyta, w z zasadzie to przepłynąłem po nim, choć powoli i z wielką uważnością trzeba obierać skórkę, aby dostać się do środka. 

 

Pozdrawiam 

 

 

Tomasz Kucina

Tomasz Kucina

Opublikowano
Opublikowano

Mega sensualny tryptyk. A erotyzm pomimo zasilonego akcentu w epilogu ulega jednak nadrzędnej zmysłowości (czyli sensualizmowi). I to mi się podoba w utworze. Zauważam tutaj tą symbiozę pomiędzy biologią i poezją. Ale w sumie erotyzm jest przede wszystkim wrażeniem zmysłowym. 

 

Pozdrawiam.

1
Gość Franek K

Gość Franek K

Opublikowano
Opublikowano

Prawdziwa stymulacja, która prowadzi do rozkoszy odbywa się w mózgu. Najlepiej więc jej dokonać werbalnie lub piórem właśnie :)

Pan Ropuch

Pan Ropuch

Opublikowano
Opublikowano

@tetu tu jest więcej i więcej... gdzieś było sobie plemię gdzie panował matriarchat oddawało ono pokłon lunie jako matce, nocą podróżowało na noc przypadała jego każda aktywność... Ta noc musi mieć coś z kobiety ta ćma musi mieć coś i z nocy ;) 

 

Rozkojarzony 

Pan Ropuch

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      PANIE, JA GRZESZĘ

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @LessLove Piękne - jak modlitwa szczęśliwego człowieka. Z apetytem na życie i cichą zgodą na jego przemijanie. Wdzięczność za to, co jest - i za to, co dopiero przyjdzie. Pozdrawiam serdecznie :)
    • Alicja_Wysocka
      dzisiaj

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Bożena Tatara - PaszkoDziękuje Bożenko.  Nie dramatyczna - bardziej tęskna.  A dzisiaj taki piękny dzień w Gdyni. Ciepło, słonecznie, spokojnie, bezboleśnie i prze otwarte okno balkonowe, wleciała mi taka myśl - więc wzięłam jak swoją,    pozdrawiam serdecznie :)
    • LessLove
      PANIE, JA GRZESZĘ

      Przez LessLove · Opublikowano

      Panie, Czy  grzeszę, gdy Ciebie pożądam Ciebie-lasu, ciebie-nieba i rzeki Wiosny - kobiety, nadziei i jesieni Radości zachwytu naszym owocem   Każdy oddech zachwyca się Tobą Z ufnością umieram nocą i rodzę się rano Marzę i trudzę się, nad tym co się rozpadnie Kocham owoce trudu i miłości A Ty, co dzień, na nowo malujesz Pędzlem stawiasz chmury i piegi na nosach Uczysz ptaki pieśni, a strumienie szumieć Serce mi oddajesz, gdy mojego nie starcza Dajesz pożądanie i spełnienie w porę Nie przestajesz słuchać, kiedy mówię: pragnę A pewność, kiedy obiecuję, że uczynię, wezmę Panie, czy Ty nie grzeszysz tą miłością do mnie?   Panie, Twojej cnoty i mojego grzechu, narodzin światów i wszystkich oddechów, Który Wszystkim Jesteś, poza mną i we mnie Zachwycam się Tobą do utraty tchu Z grzechem próby rozumienia 24h   Spowiadam się w Tobie, że się zakochałem I nie obiecuję poprawy   Bez lęku i wstydu, bez poczucia winy,  Z  pychą i z dumą właściciela. Jestem... jak Ty? Zakochałem się do nieprzytomności, do krańców niebytu W tym czego dotykam i w tym, czego nie dosięgnę Nadaję światu imiona, tworzę fatamorgany Macham ramionami, kijem rzeźbię w wodzie   Ciebie i siebie sobie przypominam Przed majestatem gór i oceanów, Przed bezbronnością dzieci i kwiatów Pod miriadami płonących gwiazd, które sycisz Przed wszystkim, co ledwie echem Twojej woli. Klękam i kocham, jak potrafię, a jeszcze nie umiem Chciałbym więcej, mądrzej, piękniej… jak Ty?   Tak niedawno przebiłem skorupkę, Tak niedługo wrócę, tylko się nacieszę, Nie do syta przecież, jak człowiek Cudem, na który chciałbym zasługiwać W pragnieniach, które sam próbuję spełniać, W przyrzeczeniach, które łamię za łatwo   Cudem jest świat, który nam dałeś, bo przemija. Panie, nie chcę do raju.  Ja chcę w nim pozostać.  
    • Leszczym
      A może by tak

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @.KOBIETA. Tak, myślę, że to w sumie zrozumiałe oczywiście albo dla osób w podobnej sytuacji albo dla osób które chcą zrozumieć, dziękuję więc za zrozumienie. @Alicja_Wysocka No pewnie tak, aż nie wiem co odpowiedzieć. 
    • Annna2
      Eszcze dali

      Przez Annna2 · Opublikowano

      @Charismafilos  to dobrze, że zrozumiałeś, że warto. fajne te Twoje słowa, nie wiem co to "tramblanka" dzięki   @hollow man, @Benjamin Artur dziękuję

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...