Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

słone paluszki

natalia
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Freney

Freney

Opublikowano
Opublikowano

Tytul pociagnal mnie okrutnie, spodziewalem sie odslony czarodziejskiej. Nie wiem czemu mam sklonnosci do odczytania protekcjonalnego, w przeciwienstwie do szanownych przedmowcow. Aksamitna skora tylko okrutnie mi sie nie podoba - chyba najpospolitsze okreslenie idace w parze ze skora. Dobre wrazenie natomiast robi kondensacja i sposob podania :)

lajkonikow zycze :)

natalia

natalia

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

bo ona była miękka, ale tak mi potem to "k" wszędzie dźwięczało, że postanowiłam zmienić, była też wiotka, no ale jak skórę dziecka wiotką nazwać? i mi się napisała aksamitna... jakieś propozycje ciekawsze? ja chętnie zmienię :) to pierwszy wyraz wiersza, musi być dobry.

Cieszę się natomiast, że reszta się Panom podoba :)

K Bratek

K Bratek

Opublikowano
Opublikowano

Najgorsze co moze spotakac czlowieka, to chec napisania wiersza... robi sie wtedy czerwony, napreza muskuly, wyciska kropelke smierdzacego potu i... jest WIERSZ. To jak ukrecenie na kole kolejnego obslizglego, glinaianego garnka na skrzywionym kole... ale WIERSZ jest. Tyle tylko, ze we wszechswiecie, w ktorym fruwam jest ciezkim, topornym, oblym zawalidroga... i chetnie popije tonikiem. Jeszcze jedno... Bratek jestem, nie jakis tam Bartek jak kolezanka byla uprzejma mnie zbesztac.

Tydzień urlopu trochę ostudzi zapał.
MODERATOR

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • LessLove
      OGRODNIK DUCHA / Z cyklu "Poeta"

      Przez LessLove · Opublikowano

      @wiedźma Jestem pełen pokory dla Twojego odczytania. Wszystko przyszpiliłaś,. Ale Czarownice tak mają. Dziękuję Ci :-)
    • wiedźma
      OGRODNIK DUCHA / Z cyklu "Poeta"

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @LessLove Dla mnie to wiersz  w czterech odczytach . Wnioski: 1. mądrość- nikt nie zna wszystkich odpowiedzi. Mądrość to przyznać się i iść dalej.  2.Przemijanie- oczywiście wszystko przemija. Zostaje tylko to, co zasiane. 3.wiara i nadzieja - nawet jeśli coś umiera to zawsze jest promyk nadziei pod nowe. W new sequelu ludzkości... - to jest początek. Trzeba mieć wiarę. 4. O poecie- smutne trochę, bo artysta  żyje i maską i prawdą .Prawdziwa sztuka jest ukryta.  Każdy poeta , artysta żyje podwójnie.   Trochę schematycznie dziś ;)  Pozdrawiam   
    • Gosława
      ...

      Przez Gosława · Opublikowano

      @Wiechu J. K. ja też bardzo lubię a najbardziej czerwone porzeczki

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Tadeusz Koch
      Krąg życia

      Przez Tadeusz Koch · Opublikowano

      Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • Alicja_Wysocka
      Na jeża

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...