Niepodległa

[Leila212]

Niepodległa

 

 

 

Sierpa raną upadku

wieczny ciemnieje horyzont

spod swastyki znaku.

 

 

 

ob. pt. " Landscape of Melancholy "

aut. Damiana Gierlach

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Konrad Koper]

@Leila212 Głęboka myśl...

 

 

[[email protected]]

@Leila212 Ten znak Leilo będzie utrapieniem dla nas już do końca. Zadasz zapewne pytanie... końca czego?

Dzisiaj Ci nie odpowiem na to pytanie, czas pokaże.
 

Njaserdeczniejsze pozdrowienia weekendowe Leilo.

[Leila212]

@Konrad Koper Miałam refleksyjny piątek , nocną porą jak zwykle kiedy zwolnił cały ogół wokół mnie... i jeszcze wczoraj ten puszący śnieg za oknem ...

[Leila212]

@[email protected] Swastyki użyłam jako metafory odnośnie własnego piętna, wyrytego na ciele pod postacią głębokich blizn. Pojawiły się na skutek samookaleczania w związku z traumatycznymi wydarzeniami, jakie miały miejsce w moim życiu. Trudno jest to komukolwiek wytłumaczyć , jako jedyne remedium by ukoić swoje rozedrgane wnętrze. Niszczyłam swoje ciało aby ukoić duszę , by przetrwać ten zły czas.... samotnie... niestety teraz borykam się z szykanami , degradacją klasową oraz surową oceną społeczeństwa , które na wstępie dyskredytuje mnie nie jedynie jako - oszpeconą kobietę , lecz przede wszystkim gorszego człowieka. Niestety nikt nie zadał sobie  trudu, by zastanowić się, czy spróbować wyobrazić - co taka osoba musiała czuć, jak wielki ból, smutek oraz cierpienie doznanych krzywd żeby posunąć się aż do tak ostatecznych środku aby jednak obronić to swoje życie. Codziennie walczę burząc podobne stereotypy - nie wstydzę tego kim jestem ani tych śladów widocznych z daleka Ci , co mają zrozumieć zrozumieją , inni wysłuchają  dalej swoje wiedząc najlepiej , a tych którzy wytykają palcami nie zaszczycam nawet spojrzeniem , bo nawet na to nie zasługują - to ograniczeni ignoranci ze zbyt wypaczoną wrażliwością oraz empatią , aby zrozumieć wyższe odczuwanie , a zwłaszcza ciężar smutku i wspomnień noszonych w sobie każdego dnia, w walce o lepsze jutro - szczęśliwe. " Niebo usiane bliznami " : 

 

 

Szyta nicią depresji

w chłodzie linii papilarnych

tulę do snu wiarę.

 

serdecznie pozdrawiam spokojnego weekendu. 

Edytowane 30 Stycznia 2021 przez Leila212 (wyświetl historię edycji)

[[email protected]]

@Leila212 Końcowym życiowym "haiku" posumowałaś Swój jakże dramatyczny wywód, nie będę się do niego odnosił... ja go czuję wewnątrz.
 

Wszystkiego dobrego Leilo, dla mnie każda kobieta jest piękna.

[Leila212]

@[email protected] @[email protected] Aczkolwiek  na koniec i tak dobrze wyszło moje podziurawione niebo jest piękne, bo zawsze staram się widzieć tą jasną stronę - za dużo mam szarej ciemności na co dzień - wole kolorować świat niż przyciemniać bardziej. A z haiku trafiłeś w punkt to mój życiowy wiersz. Brawo