Rutynol Max Forte

[Dima Kartonof]

Twój biust,
zwisa mi z kącika ust.
Moje lędźwie grają bluesa,
Ty niewiele się ruszasz.

Arytmiczna koda.
Najpierw ty, potem ja.
Namiętności atrofie,
chusteczki na stoliku przy sofie.

Na pożegnanie pół szczere słowo,
nieobecnie kiwasz głową,
bez pretensji.
Nikt dotkliwie nie tęskni.

 

Edytowane 24 Stycznia 2021 przez Dima Kartonof (wyświetl historię edycji)

[Antoine W]

@Dima Kartonof @Dima Kartonof Muszę poczytać parę razy(czyli parzyście?) ale zaintrygowany rzeczą jestem, szczególnie "Namiętności atrofie" czy atrofia? Bo z tekstu wynika, że to bardziej jedna strona więdnie...

[Dima Kartonof]

właściwie, bardziej tu chodzi o pewną rutynę, o atrofię popędów, o swoistą melancholię... Dlatego liczba mnoga, bo dotyczy relacji.

 

[Wątpiciel]

Podoba mi się. Prymitywna czynność wskoczyła na wyższy poziom, ujęto to co niefizyczne i niewypowiedziane. Przekaz tak bardzo do mnie przemawia, że jakieś warsztatowe niedoskonałości nie mają znaczenia dla mojego odbioru.

[Dima Kartonof]

@Wątpiciel dzięki

 

[jazzkółka]

@Dima Kartonof Powiedziałabym, że forma adekwatna do treści (to nie zarzut!), i że - trafnie o atrofii namiętności/miłości/bliskości (niewłaściwe skreślić).

Dobrze że nie było potem  "Tera tfu" ;-)

Pozdrawiam. :)

[Dima Kartonof]

@opal Dziękuję! Odbierasz to bardzo odpowiednio do moich intencji. Cieszę się bardzo. 

[Marek.zak1]

Bardzo dobry tekst. Tak zapewne bywa, bo biologia, zaniedbywanie się i ta rutyna robią swoje. Gorzej jak dwudziestolatkowie nie mogą / nie mają ochoty / wolą porno / masturbację / dragi itp. Pozdrawiam

[huzarc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ej, tam po prostu stale trzeba podkładać do pieca, a kute żelazo zyskuje na twardości, a owoc ściskany na soczystości;)