Wierzę, że w każdym z nas

[duszka]

 

 

jest okno

na wszechświat

 

otwiera je

miłość

 

nigdy

nie oddycham aż tak

głęboko

 

aż tak daleko się nie wychylam

by widzieć

 

 

.

 

 

[Sekret]

Och, masz taki lekki styl pisania, pozazdrościć!

Jestem tego samego zdania. Człowiek poprzez miłość do innych (lub chociaż ich zrozumienie), do natury, a także - to jest naprawdę kluczowe - poprzez miłość do samego siebie zaczyna patrzeć na świat z szerszej perspektywy. Wychyla się poza horyzont własnego ego. 

Pozdro!

[Gość Radosław]

Zamiast się wychylać, można stanąć obok siebie ;) A tak poważnie, "oddychać głęboko" czytam jako oddech pełną piersią > pełnią serca> miłością. To dobry kierunek, ale punkt docelowy? Tu mapa nie ma granic. 

 

Pozdrawiam znad rozmyślań zainspirowanych wierszem 

[Gabrys]

bo można wypaść 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - wszechświat a w nim iskra miłości  -

jakże różne wielkości...a tak bliskie...

                                                                   Spokojnej nocy życze.

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Bardzo cieszą mnie Twoje poparcie, zrozumienie i pochwała :) Serdecznie dziękuję i pozdrawiam!

 

 

A może najpiękniej wychylać się razem? :) Dziękuję Ci za życzliwe i wnikliwe czytanie oraz podzielenie się Twoimi rozmyślaniami. :) Pozdrawiam!

 

 

Tak, ale przekonałam się, że to nie przepaść, i że stamtąd się zawsze wraca :) Dziękuję Ci za czytanie i troskę :) Pozdrawiam.

 

 

Bardzo ciekawa mysli i wizja! Ciesze się ,że je w Tobie wzbudziłam :) Dziękuję Ci i pozdrawiam.

 

@Kot @Ewa Witek Miło Was widzieć i dziekuję za serduszka! Pozdrawiam :) :)

[duszka]

@Joachim Burbank Dziękuję i dobrego dnia! :)

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ciesze się, że przkazuję, że dociera :) Dziękuję Ci za te miłe słowa i pozdrawiam!

 

@fanTomass Witam Cię w portalu i pod moim wierszem :) I dziękuję za serce :)

[Czarek Płatak]

A niektórzy wręcz się z niego zwiększają. Nie wiem, czy to przynosi zamierzony efekt. Wątpię 

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Nie rozumiem, co masz na myśli, Czarku... Może chciałes napisać "zwieszają", czyli w tym wychyleniu poza "zwykłą codzienność" pozostają? Jeśli tak, to jest to rzeczywiście zbyt jednostronne... Jestem za tym zeby pomiędzy jednym a drugim był "most", albo, żeby być jak drzewo: korzeniami w ziemi, a koroną otwierający się ku niebu.

 

Dziękuję Ci i pozdrawiam :)