200 i jedna - trzydziesty: Człek

[Pan Ropuch]

rodzisz się w maziach jak płaz

krzykiem i płaczem witasz świat

przyjdzie ci pełzać nieraz

 

później chodzisz biegasz tańczysz

na palcach bezszelestnie stąpasz

jak liść wirujesz pikujesz jak jastrząb

rytmicznie skocznie pewnie mkniesz

przez czas który na ten moment masz

 

i znów już pożyczasz

kradniesz wciskasz

go gdzie się da

a nóż łaskawie…

 

… usychasz marzniesz

szurasz potykasz się

o to jak wiele już wiesz

 

z majestatu przyszedłeś

w majestacie żyłeś

do majestatu zmierzasz  

 

 

Edytowane 17 Października 2020 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[duszka]

@Pan Ropuch Bardzo podoba mi się przekaz Twojego wiersza - tak, jak go zrozumiałam. Widzę w nim człowieka, jego w wielkim skrócie naszkicowany cudowny i dramatyczny los, bo nigdy nie jest on tylko jednym z nich, choć zaczyna się zdecydowanie z przewagą pierwszego.... Puenta, szczególnie jej środkowy wers siegają głęboko treścią i też we mnie, bo są "skrótem skrótu" - ludzkim losem w tabletce.

 

Jedna mała uwaga: może w trzecim wersie drugiej zwrotki, żeby nie powtarzać "tańczysz", npisać np. "jak liść szybujesz pikujesz jak kastrząb"?

 

Pozdrawiam :)

[jazzkółka]

@Pan Ropuch Tak. Tylko czy "w majestacie żyłeś"...? Skoro "kradniesz, wciskasz"...?

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Za to ten fragment zabieram do pamięci: 

"potykasz się

o to jak wiele już wiesz"

Dodalabym, że wcześniej 

"potykasz się 

o to jak wiele jeszcze nie wiesz"

Pozdrawiam serdecznie

 

 

[Pan Ropuch]

@duszka Jest mi zawsze niezmiernie miło, że odnajdujesz coś dla siebie już po raz kolejny w tym moim pisaniu. Dziękuję. Zmieniłem to tańczysz bo zupełnie to przeoczyłem. Dziękuję po raz drugi i za serce po raz trzeci!

 

@opal miał być wylewny komentarz, a wyszło jeszcze lepiej bo sprowokowałaś mnie na wiersz, więc mam nadzieję, że przyjdziesz i sprawdzisz co z tego uda mi się namodzić ;)

 

 

Pozdrawiam Was serdecznie!

Pan Ropuch