Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Obyśmy nie byli jak te koty

zamknięte w pokojach, co nie znają

dróg kocich. Wyzuły się z tęsknoty

wolności i już jej nie szukają.

 

Goniąc szeleszczący każdy motyw,

w kartonowych pudłach się chowają.

Podobne zabawkom, nawet o tym

żadnej świadomości nie mając.

 

Obyśmy nie byli jak te pieski,

które skomlą o smycz i kaganiec.

Łasząc się, panom jedzą z ręki,

za piłką rzucaną chętne ganiać.

 

Całkiem zagubione w swej rozrywce,

nie mają pojęcia o przyczynie.

Często rozpieszczone i leniwe,

nie znają pogoni - tej prawdziwej.

 

Obyśmy nie byli jak to bydło,

które wypasa się wciąż na łąkach,

któremu poroże wypalono,

dla jego własnego nibydobra.

 

Toczy się spokojne po zielonych

pastwiskach, bokami w stadzie się trąca

i walczy o lepszą kępę trawy,

nie wiedząc jakiego dozna końca.

 

Obyśmy nie byli... bo gdybyśmy się

stali takimi jak te zwierzęta,

to nikt z nas już czoła nie podniesie,

wolności nie będzie nikt pamiętał.

 

 

Obyśmy nie byli... bo lepiej nam

by było już zginąć, niż zmielonym

być w trybach machiny, co pazerna

jest na niezliczone wciąż miliony.

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Sylwester_Lasota  i tak wolność wiążą zasady, z zasady nie komentuję, bo przekaz jest jasny, a ponoć byliśmy pierwotniakami, czyli brakuje nie tego czym nie być, ale jakim być.

Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W sumie prawda.

W sumie można też być dobrą krową, dobrym kotem, dobrym pieskiem albo kurczakiem, a jak nie można, to dzisiejsza inżynieria (wszelkich dziedzin) z pewnością pomoże (być), tak myślę.

Dzięki za wizytę i również pozdrawiam z uśmiechem :)

Opublikowano (edytowane)

No i teraz patrząc na zdjęcie Waldemara, a jednak nie patrząc na autora wiersza, jedno mogę powiedzieć :

porywa wiersz,

nie znając imienia,

porywa strofa,

bez baczenia,

więc jednak słowo,

swoje znaczenie ma,

pomylić się to rzecz ludzka

 

Edytować nie będę, bo po co. Mam nadzieję, że tobie niczego nie brakuje.

Sylwestrze.

Edytowane przez Wolnego (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Wolnego nie oczekiwałem odpowiedzi , ale i tak nie rozumiem Twojej odpowiedzi, przykro mi. To też jest retoryczne.

 

Sylwku przepraszam za wtrącanie się.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Lenore Grey   Przepiękna gra słów i znaczeń - od "chować" jako chronić, pielęgnować do "schować" jako ukryć,zatrzeć. Luksus jedwabiu kontra niedostatek ciepła, a pamięć pozostaje jedyną stałą, która może być błogosławieństwem i przekleństwem zarazem.
    • @andrew tak, szarża kusi impuls pcha do przodu a my mkniemy na oślep przez dzień lecz te drobne myśli ciche jak oddech to one trzymają wodze gdy galopujemy   Pozdrawiam. :)
    • @Leszczym Poruszający obraz człowieka, który zamienił karabin na pióro, ale wciąż nosi w sobie hałas tamtego świata. Ta "czarna pozytywka" to genialna, choć mroczna metafora.  Może to, czego nie napisał jest ciekawsze, bo pozostaje nadal jego.  A pisarczyk to nie degradacja - to ktoś, kto pamięta.  Pozdrawiam. 
    • wejść w swój cień iść obok siebie zobaczyć świat inaczej   zobaczyć wyrażanie swoje i jego wady nie pchać się tam gdzie coś kuleje   wejść w swój cień pogadać z nim zrozumieć swoje  ścieżki   uchwycić sens łez i uśmiechu nie  bać się swojego losu
    • @Christine  Dokładnie tak!  Bardzo dziękuję! :) @Amber Owych "typków" jest obecnie czwórka, z czego trzech - jak trojaczki, nie do odróżnienia. To dachowce i do tego zadowolone, bo często mają ogony w górze i pionowo. Ale jeden z nich to ma charakterek. Chyba im przewodzi, i to on wszedł latem przez uchylone drzwi tarasowe, bardzo mnie wystraszył. Jak chcę coś napisać o tym kocim "gangu", to zawsze pojawia mi się w głowie klimat noir, zaułki, gangsterzy, porachunki. Tak mi jakoś pasuje. :)) Czytam za dużo kryminałów. A koty polują na wszystko, co się wokół domów rusza - ptaki, myszy, nornice, krety - a latem i jesienią przynoszą to pod drzwi. Chyba lubię tę gangsterkę. :))))  Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. @LeszczymBardzo dziękuję! Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...