Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

I to jest to, na co warto czekać na tym forum. Bardzo dobry wiersz, moim zdaniem. Odbieram go jednoznacznie, jako wyraz przewiązania i miłości do wybranej osoby. I to tzw. miłości na życie i śmierć. I chociaż może to tylko trachę moja nadinterpretacja, ale zdziwiłem się mocno, że inne interpretacje są w ogóle możliwe.

Pozdrawam serdecznie Czarku :)

Gość Radosław
Opublikowano (edytowane)

Ciągnie się  za mną ten wiersz, to oswajanie  lęku  przed śmiercią. Z drugiej strony, żeby  być  tym, kto trzyma za rękę. 

Edytowane przez Radosław (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zgadzam się z tym o prozaicznych rzeczach i w tym, że śmierć nie musi dzielić. Wszyscy, których kochałem, a którzy odeszli z tego świata dla mnie odeszli jedynie w sensie fizycznym, bo przecież cały czas są przy mnie. 

Odpozdrawiam 

Opublikowano

@Czarek Płatak

Podoba mi się :). Po pierwsze jest to super napisane. Z jednej strony jest rym, jest rytm harmonia i piękno. Z drugiej strony wszystko płynie i brzmi naturalnie i szczerze.

 

No i treść. Społeczeństwo zabija w mężczyznach wrażliwość. Mamy ukrywać swoje emocje. Tymczasem w wierszu PL swoim wyznaniem dokonuje ostatecznego odsłonięcia się. Pokazuje, że mu zależy, narażając się na odrzucenie. Pokazuje że ma swoje słabości, licząc na pomoc w troskach. Pokazuje że ma swoje lęki, na przykład przed samotnością i śmiercią. Przestaje być silnym macho i przemienia się w człowieka gotowego na bliskość. Tak to sobie czytam. Świetny tekst. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Była zima – szalały mrozy; Wtem, chociaż wciąż zimno, lecz ptaki Śpiewają, może zbudzą kwiatki, Słońce skore soków przysporzy…   I nadeszła niczym eksplozja W promieniach, zapachach Wiosna Budzącym się życiem radosna. – Czy spokojna po „animozjach”?   Czy nie strzeli płomieniem wojny? Czy jej pąk nie uschnie wnet biedą? – „Pająki” intryg moc nić przędą… – Ciesz się, dam dzień pogodą hojny.   Ilustrował „Perchance” pod dyktando Marcina Tarnowskiego grafiką „Wiosna łamie lody zimy”.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Charismafilos ... a potem potem obietnicę wypełnia dla nas ją spełnia ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • @orkan11 Zazdroszczę podmiotowi lirycznemu takiego podejścia do życia

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Ale może spróbuję wziąć przykład
    • kiedy nic nie miałem byliśmy szczęśliwi a dzisiaj spełnienie przesyt i nuda choć życie wokoło biegnie urokliwie narzekasz - bo pusta jest dusza   ... Pozdrawiam
    • Pojawiłaś się ze słonecznym uśmiechem na twarzy, Naturalna, radosna, urocza. Zwyczajnie zachłysnąłem się twoim niewinnym spojrzeniem. Przywitałaś nas ciepło, z otwartym sercem, Bo piękno i miłość nosisz w sobie. To nie magia – to ty czarujesz swoim wdziękiem. Obudziłaś we mnie wszystkie zmysły. Są królowe, są księżniczki, ale ty jesteś wyjątkowa. Tam, gdzie ty, serca się radują. Białe gołębie na niebie, wypuszczone z twoich dłoni... Słowa o miłości są piękne, bo płyną od ciebie. Szczęście może mieć każdy, ale nie każdy ma ciebie. Życie jest piękne, bo miłość jest z nami. Więc tańczmy tylko w rytm naszej miłości.                                                                                                                                                                 Lovej . 2026-03-28              Inspiracje . Szczęście 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...