czemu tylko ciemność kocha nas
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Posem 286
@Berenika97 Pomyślę nad tym. No i dzięki, jak zawsze. Pozdrawiam.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Christine · Opublikowano
@Migrena Bardzo poruszający wiersz, zwłaszcza rozróżnienie między tęsknotą za drugą osobą a tęsknotą za samym sobą sprzed lat - "za tamtym mężczyzną , który jeszcze nie wiedział że można przeżyć własne życie". To bardzo precyzyjna definicja żalu. Świetna jest też redefinicja starzenia się: "człowiek nie starzeje się z biegiem lat , starzeje się od liczby rzeczy których już nigdy nie będzie mógł powtórzyć". To zdanie mogłoby funkcjonować jako osobny aforyzm. Zakończenie - filozoficzna zagadka, czy to człowiek niesie pamięć, czy pamięć niesie człowieka -niesamowita! Przepiękny i mądry tekst. :) -
Przez Somalija · Opublikowano
żyjesz znaczy twoi przodkowie poprzez ichtiostegę sięgają mokradła schowaj foremkę menniczą pieniądz kruszczowy nie starczy krew ludzka niesie nieznane Łużyczanie z Wietrzykowic Celtowie rozmyci przez German Wandalowie łamiący miecze do pochówku Goci na wydmach Bałtyku dziś przez ten moment Słowianie ostatnie wyzwolenie 1992 Borne Sulinowo jeśli nie wyznaczysz linii przebaczenia jak ciało wrzucone w Poleskie jezioro wypłynie na wiosnę innym światy są połączone podniesie topory z Wołyńskiego krzemienia pasiastego w grobach Anatolijskich rolników pod Kujawskimi lasami wszystko się styka umocuj się w szlachetnym zwyczaju krzyży pokutniczych szczątki ciał wyglądają na przejście -
Przez Posem · Opublikowano
@Berenika97 Smutny wiersz. W obliczu tylu trudności zatracamy swój sens. Kiedyś za "komuny" praca była najważniejsza, dzisiaj też nic się nie zmieniło, tyle tylko, że czasem nawet tej pracy jest mniej. No i przeciwieństwa, które atakują z każdej strony, hejterzy itd. Mowa nienawiści, nie wszyscy są w stanie temu sprostać. Wypada tylko żywić nadzieję, ale i ona w Twoim wierszu jest między bólem. -
-
Przez Kuba Maryszczak · Opublikowano
„Moje drogie dziecko” Przy okiennicy stoi - kołyska zdobiona Pluszaki i misie kryje kocyk mały; Grzechotki, piłki, klocki - dzieciństwo usłały Kredkami pomazana – jedwabna zasłona. Pieluch stos nazbierany; ojcowski pot spływa A ileż wszystkie chwile - cenę nosić będą - Przez obowiązków trudy, zwątpienia przebędą – Niezmierzoną radością; Co wciąż będzie pływać. I gdyby wszystkie cuda prawdą objawiły - Żyłbym spokojną ciszą – domu rodzimego I kochał syna swego — nienarodzonego. A jego błogie śmiechy echem wszem odbiły Lecz mego bym nie spisał - dzieła ponad góry; Co pamięć niosło chwałą przez wsze pokolenia. Pod mą ręką powstawszy, jak posąg z kamienia! I z nim jakoby z dzieckiem – patrzę razem w chmury…
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się