Kolacja przy świecach

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

   graphics CC0

 

 

była w koronkach

w muślinowe kółka

biały stół - przyodziany w obrus

 

platerowana szkatułka

stała na nim - a w niej

 

pereł ogród

 

patrzyła spod rzęs

spod zatuszowanych powiek

przyciemniała półmrok stearynowej świecy

 

gdzieś motylki fruwały we głowie

a nad głową

 

esy floresy

 

małoważną się stała

szkatułka

z ornamentem - z weluru wyściółką

 

w jej olśnieniu - perłowy naszyjnik

a ja zdobyć pragnąłem

 

serduszko

 

więc ująłem subtelnie dzbanuszek

ten z wygiętym magicznie dziobkiem

cukiernica obok - i mlecznik

 

przesączyłem - przez usta jej słodkie

kawiarnianą miłosną nutkę

z filiżanki

wieczorem letnim

 

aż się zdziwił komplet do espresso

w eleganckim włoskim wydaniu

jak się miłość sprawdza

 

w stylu retro

 

zakochani:

mówią dobranoc

--

Edytowane 18 Kwietnia 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[Gość Radosław]

Z subtelnym klimatem, bez pośpiechu. Miłość  jest tu na czasie. Wiersz do wydrukowania, nie tylko z uwagi na retro - poczytanie. Pozdrawiam.  

[Tomasz Kucina]

Dziękuję Radku, dość łagodny, wyciszony to tekst. Treść usytuowałem w praktyce klimatów bliskich chyba każdemu człowiekowi, gdzie ludzie obdarzają się szacunkiem i polegają na sobie. Tyle prób szoku ostatnio wydarza się w licznych publikacjach, że podążyłem w kierunku ludzkim klimatycznym. Zwyczajny flesz aglomeracyjny - jakby zanotowana chwila dowolnego poety idącego ulicą i zauważającego spontanicznie młodą parę zakochanych ludzi - przez witrynę restauracji. Thx. Pozdrawiam serdecznie.

[iwonaroma]

Pięknie :)

[Tomasz Kucina]

Dzięks Iwonko. Idzie sobie poeta zagląda przez szybę do lokalu, i wyobraża sobie o czym tam oni, ci młodziutcy "zakochańcy" deliberują? I pewnie dość banalny i tradycyjny naszyjnik w wierszu przemianowuje w perełki, a co tam, niech mają wiersz ubarwiony - klasyczny. Pozdrawiam ciepło. Taki to opis w didaskaliach tego wiersza ;)

[Pan Ropuch]

@Tomasz Kucina Przywołujesz misterium detalu, chwili, szczegółu a nawet szczególiku stąd i te zdrobnienia zapewne. Dla nich wszystko odbywa się zupełnie naturalnie, płynnie i nieziemsko tak jakby to wszystko było ukartowane i według wyćwiczonego scenariusza. Dla obserwujących ten jeden z aktów zakochanych jakim jest bez wątpienia kolacja przy świecach to automatyczny i bezwarunkowy odruch radości, szczęścia i uśmiechu. Energia i atmosfera nabiera na sile, gęstnieje w oka mgnieniu, a statyści i świadkowie znów nabierają wiary w sens życia. Pozdrawiam

 

Pan Ropuch

Edytowane 27 Czerwca 2020 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To jest bardzo celny komentarz. Zwłaszcza w wymowie odczuć owych statystujących i świadków, notabene dowolnie - poety- jako przypadkowego świadka, czy również innych aperiodycznych - okolicznościowych obserwatorów, bo przecież możemy tu sobie wyobrazić innych spacerowiczów, a każdy człowiek dobrej woli widząc zakochanych ludzi nabiera tej energii o której ładnie nas informujesz w komentarzu. Miłość to wielka siła. Dlatego ta zastosowana przeze mnie metafora "stylu retro", spełnia podwójną rolę, raz jest opisem klimatu tej kolacji, samego anturażu kawiarnianych bibelotów na stole przykrytym obrusem, ale i również: "styl retro" może być asercją zadziwienia tego nieco starszego poety, który autorsko utożsamia się z zaobserwowaną sytuacją (z parą). Obserwator wchodzi więc trochę w rolę oblubieńców - oczywiście raptem wyobrażeniowo i lirycznie - sam zatem ewoluuje w styl retro, staje się takim lekko zapodzianym w czasie narratorem. I to chciałem podkreślić w działaniu tego tekstu.  Dzięki Pozdrawiam.

[M.A.R.G.O.T]

@Tomasz Kucina ach rozczuliło mnie to serduszko :)

[MIROSŁAW C.]

@Tomasz Kucina прекрасно - jakby powiedział Rosjanin :) 

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To świetnie, serduszko powiadasz? Człowiek to wymagający mechanizm ;), ale mówią wszystko jest za miłością, ucho - które wysłucha, ramię które przytuli no i serce które zrozumie. Dziękuję @M.A.R.G.O.T, tekst niezbyt finezyjny ale przynajmniej spontaniczny, pozdrawiam wieczorowo ;)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A dlaczego po rosyjsku komentujesz? Masz może jakieś konotacje z Rosjanami, że tak spontanicznie ci wyszło czy jak? Uważam, Rosjan za uduchowiony w kulturze i mega romantyczny naród, ludzki przyjazny - chyba że to jakiś ukryty afront? Gdyby tak było, to informuję, że nie musisz mnie akurat stawiać w zaplanowanych antagonizmach do innych narodów, nacji, czy ras. To, że w awatarze mam orła nie oznacza, iż mam ksenofobiczno_lubne poglądy, wręcz przeciwnie, a polskie Godło - uważam - powinno się kojarzyć zawsze z tolerancją, naturalnym szacunkiem i miłością do Ojczyzny, oraz równolegle - z poszanowaniem dla innych narodów. Rosjan akurat lubię i szanuję. Mnie nie musisz układać w nieuzasadnione antagonizmy tym bardziej słowiańskie. A piszę o tym wszystkim, bo spoglądam na twój ostatni wiersz, który na pewno nie stoi w szacunku do Ojczyzny, tym bardziej, że już w tytule wiersza "rzecz pospolita" jest z małej litery a treść rzekłbym lekko kontrowersyjna. Co to za demonstracja u ciebie? hmm?  

[beta_b]

miło było, obrazowe, b

[MIROSŁAW C.]

@Tomasz Kucina Komentarz, nie jest "wycieczką" w stronę autora, tym bardziej avatara 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i czasami spontanicznie pozwalam sobie na taką formę komentarza (wolno mi). A co do mojego wiersza, to nie tu... 

Tymczasem. 

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziekuję bb, fajnie, że utwór trafił do twojej wrażliwości. Bo jest dość oszczędny, a wiem,  nie raz pisaliśmy o tym, że ty należysz do autorów preferujących oszczędne formy, ponieważ masz w takich sposobach prezentacji tekstów ugruntowane doświadczenie i niewątpliwie wprawę - to miło mi, że zauważyłaś ten akurat mój tekst. Pozdrawiam i doceniam.

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeżeli spontanicznie to przyjmuję. Nie dziw się mnie, że zareagowałem na twój komentarz, po prostu nie przywykłem, by ktokolwiek komentował moje teksty w języku rosyjskim. Trochę mnie to zaskoczyło, gdyby ktoś położył komentarz nie wiem, np. powiedzmy w pakistańskim czy kaszmirskim urdu, albo w języku inuktitut czyli eskimoskim, albo dowolnie innym zdziwiony byłbym identycznie. Co ci wolno a czego nie - to ja o to nie pytałem, bo w twoje prawo i potrzeby dowolności komentarzy absolutnie nie wnikam, ani o nich nie dociekam, na pierwsze i podstawowe moje pytanie w poprzednim komentarzu jednak nie odpowiadasz. Więc nie ma tematu. Moje teksty nigdy nie były polityczne, raczej społeczne. Dziękuję za słowo pod utworem. Pozdrawiam.

[w kropki bordo]

@Tomasz Kucina @Tomasz Kucina no nie....jak u egzaltowanej panienki...

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Potrzebujesz szpachli na maskę Terpsychory , że ci się kojarzy z lamentem i osiemnastowiecznym buduarem? Widzę, że wszystkich tu krytykujesz, jedziesz po bandzie, ze mną tak nie będzie, degradujesz autorów beznamiętnie a reputacja w fazie prenatalnej. 

[w kropki bordo]

@Tomasz Kucina Witaj Tomaszu, nie wiem czy potrzebuję szpachli, przeczytałam twój tekst i wyraziłam opinię "(...) biały stół przyodziany w obrus...(...) pereł ogród....(...) motylki fruwały we głowie...." i inne frazy tego wiersza sprowokowały do takiej, a nie innej. I ilość tzw. reputacji nie ma tu nic do rzeczy.

Pozdrawiam serdecznie :)

 

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Napisałem wyjątkowo wiele tekstów ultra nowatorskich bym musiał wstydzić się za bardziej klasyczne słowa, więc nie czyń sobie absmaku.

Czytaj ze zrozumieniem, pisałem o szpachli na maskę MUZY Terpsychory, nie napisałem, że ty jej wymagasz osobiście. Tańcujesz jak ta właśnie MUZA dosłownie pod każdym tekstem na portalu z hejtem, potrzebujesz jakiegoś dowartościowania? Nie widziałem, żeby ktoś nowy w serwisie krytykował wszystkich autorów bezwzględnie i pod krechę, punkty reputacji mają więc kluczowe znaczenie, bo wskazują mi na jakość i wkład komentującego jaki wnosi do tego miejsca,  widzę, że masz ich kilka a krytykujesz wybornych autorów, którzy wypracowali dwa-trzy razy lepsze rankingi niż chociażby skromniutki ja, przyznam dla mnie to dziwne. Ale widzę, że szacunku nie masz za grosz do nikogo, skoro słynną diwę i gwiazdę polskiej sceny muzycznej - Violettę Villas, artystkę o niespotykanej skali głosu i sumienną orędowniczkę ochrony zwierząt, uczyniłaś w swoim wierszu obiektem kpin notabene - pretendując osobowo i osobiście do imidżu samego Johna Malkovicha (jak doczytuję w twoim komentarzu pod tekstem), nie za daleko? nie za wysoko? Nie za bardzo apłciowo? Uważaj, jak będziesz wszystkich rugać po kolei -  administator może ciebie w końcu wygasić. Bo to nie są realne komentarze, ale krytycyzm bezmyślny - pod krechę. Moją odpowiedź potraktuj jako dobrą radę a nie awersję osobistą. Myślę realnie.

[w kropki bordo]

@Tomasz Kucina Dziękuję, czuję się upomniana i skarcona, biorę to po męsku na klatę i z grzywką. Obiecuję, że będę komentować zgodnie z własnym odbiorem, gustem bądź jego brakiem, a nie panującymi tutaj trendami.

Jeśli naruszyłam regulamin, zgłoś to Administratorowi, a On podejmie decyzję, co zrobić z tak karczemną osóbką.

O moich tekstach, proszę pisać pod moimi tekstami, dlatego wybacz, ale nie odniosę się do Twojego komentarz.

Pozdrawiam serdecznie :)