Wyrwane marzeniom

[Dawid Rzeszutek]

Wyrwane marzeniom 

Włosy jej gwiezdny wiatr rozwiał  
Od księżyca biło ciepło jej serca 
Bóg - musisz kochać mi mawiał 
By wydobyć miłość z nocy korca 

Dziś perfum nostalgii czuję obok 
Brak róży przy mnie boleścią darzy 
A Idę wśród mogił i spieszę krok 
Spotkamy się młodzi, a nie starzy

Czerwieńsze będzie twoje mi serce 
A błękit oczu uwiecznię w szafirze  
Drżą mi od wspomnień blade ręce 
A dusza dla ciebie pogrywa na lirze 

Stopiłbym nas jak z wosku świecę 
By być w tobie a ty we mnie blisko 
I utonąłbym poddany trudu męce
Zrodzeni staniemy się jak ognisko 

Jak ten płomień jedyny wieczności 
Niczym to niebo ponad wszystkim 
Lecz nie brakuje mi też ostrożności 
Przepraszam jak będę Tobie szorstki 

 

Autor: Dawid Rzeszutek

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - dobry wiersz.

                                              Pozd.

                                             

[Dawid Rzeszutek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Waldku, 

 

Mimo naszych sprzeczek zawsze cię cenię. Możemy się nie zgadzać w pewnych kwestiach, ale twoje reakcje bardzo mnie cieszą :) 

Jestem wdzięczny, że czytasz i również komentujesz. Przepraszam jeśli cię uraziłem, ale różne mam dni, często reaguję zbyt wybuchowo. Kłaniam się nisko, Pozdrawiam !

 

[dmnkgl]

Odnośnie przedostatniej strofy :)

A wiersz, w rzeczy samej, dobry.

Pozdrawiam

[fregamo]

@Dawid Rzeszutek koniec czwartej zwrotki coś zgrzyta ale ogólnie...

pozdrawiam Dawid