Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Przychodzi do mnie czasem z samego rana,

ma twórcza wena, z pragnień ducha utkana.

Jej słowa w sercu noszę i w duszy mieszczę,

przelewając na papier czasem je dopieszczę.


 

Lecz, niestety, nie będę czarodziejką słowa,

gdyż nie modna jednak mej duszy wymowa.

Czarować słowami bowiem tak nie potrafię,

by utworzyć wersami przepiękną fotografię.


 

Moja twórcza wena czasami zbyt towarzyska,

uwielbia odwiedzać innych i humorem tryska.

Jest ciekawska, więc nie chce ze mną zostać,

przygląda się poetom, jak tworzą nową postać.


 

Jak już jest dość zmęczona, to do mnie wraca,

czasem pyta przewrotnie, "jak Ci idzie praca"?

Brakiem mojej reakcji wcale się nie przejmuje

i do duszy mej nowe wersy wiersza mi dyktuje.


 


 


 


 

Opublikowano

@Wiesława

Czy kobieca wena

to jest męska postać?

Nie wiem, więc zapytam

czy mogę nią zostać?

 

Jednak chcę zachować

męską osobowość

jakże mam się nazwać?

Dla mnie jest to nowość.

 

Cokolwiek nie myślę

o moim pomyśle

to jednak komentarz

wierszowany wyślę.

 

Wiersz mi się podoba

i wnet to się stanie

dorzucam serduszko

zasłużyłaś na nie.

 

pozdrawiam :)))

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krople stukają w szybę — nie pytam : kto tam ? Kruki znają mnie z widzenia, jak zna się kogoś z własnych myśli.   Las milczy poprawnie. Szczyty przyjmują dotyk nieba bez zachwytu. Szanse palą się krótko, dym zostaje dłużej — uczy płuca pamięci.   Noc niczego nie obiecuje, tylko zmienia tło. Gwiazdy zapalają drobne znaki, których nikt nie musi czytać. Chmura gasi księżyc. Czas nawleka ciszę na nić. I nagle wiem: to, co wraca, nigdy nie wyszło.
    • Rybik doczekał się poematu :) pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Może jesteś jak ten kruk, wytrwały i obecny. Na wysokiej gałęzi, jeszcze wyższego drzewa. Lubiący się wałęsać, grzebać w korzeniach parku, szukać tłustych robaków… tu lub centymetr dalej.   Wariacje z powtórzeniem, to domena gołębi, i mew głupio żebrzących, po okruchy ze stołu. Dwa z prawej, jeden z lewej - co dzień się rozsiadają zawłaszczając bilbordy, rozpychając się, krzycząc.   Ty nie działasz pochopnie, masz użyteczne wizje: na niedobór orzechów, flesz ze śnieżnej pokrywy, odzimowy niedosyt, samochody na drodze… zmieniając perspektywę, projektujesz korzyści,   a z nimi już szósty plan B. Czy to nadal wytrwałość?
    • @bazyl_prost Lubisz żartować, ale z innych... ... Produkty zbożowe, szczególnie pełnoziarniste, są głównym źródłem witamin z grupy B (B1, B2, B3, B6, kwas foliowy), niezbędnych dla układu nerwowego, oraz witaminy E (witamina młodości), przeciwutleniaczy (karotenoidy), błonnika i składników mineralnych jak magnez, żelazo, cynk, potas i selen.
    • Wór dzika. Rak i zdrów   Ok, wór dzika. Boryny robaki. Zdrówko!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...