Kawę poproszę

[Kasjopeja.]

Zakochuję się szybciej niż kawa stygnie.

 

Miłość smakuje kawą,

której nigdy nie potrafię wystarczająco posłodzić. 

 

Nie lubię kawy, mówię,

stojąc z kubkiem w ręce,

który najpierw parzy tylko dłonie. 

 

Zapach? Nieziemski. 

Smak? Dla mnie przeciętny. 

Fusy? W każdym łyku. 

Posmak w ustach? Nie do przeżycia. 

 

Nie lubię kawy - znowu poparzyła mi język. 

Chyba nigdy nie nauczę się jej pić. 

Edytowane 25 Maja przez Kasjopeja. (wyświetl historię edycji)

[Natuskaa]

Jakieś wybitne umiejętności trzeba posiadać, żeby pić fusy w każdym łyku.  Może za dużo mieszasz... może w tym wrzątku? I jakieś ucho do tego kubka by się przydało. 

 

Pozdrawiam :)

 

 

[Kasjopeja.]

@Natuskaa

Bardzo możliwe, że faktycznie za dużo mieszam – i w kubku, i w życiu!  Z tym uchem do kubka to niezły pomysł, następnym razem muszę o nie zadbać, żeby tak nie parzyło.
Pozdrawiam ciepło!

[violetta]

@Kasjopeja. może do kawy dodać jakoś przyprawę, może polepszy smak:) kiedyś lubiłam czekoladą, teraz wolę samą, chociaż cynamon, kardamon jest dobry.

[Kasjopeja.]

@violetta cynamon brzmi świetnie, na pewno wypróbuję! Dziękuję za reakcję i komentarz. 
pozdrawiam :)) 

[wiedźma]

@Kasjopeja. To  wiersz o uzależnieniu od miłości, a nie o samej  nieumiejętności kochania.

 

Odczytuje to tak:  kawa jest  metaforą relacji, która pali. Pl mówi "nie lubię", ale cały czas trzyma kubek w ręce. Zakochuje się szybciej niż zdąży pomyśleć , czyli impulsywnie.  Próbuje " to "  osłodzić, za mało- nie dobre, za dużo - nie smakuje.

Na  początku parzy jedynie   z zewnątrz, więc wydaje mu się że da radę. Z czasem jednak gorycz zostaje w środku. Zostają fusy w każdym łyku. I mimo, że zna ten scenariusz na pamięć to  znowu pali sobie język.

 

Dla mnie puenta "chyba nigdy nie nauczę się jej pić"  uzmysławia, że problem tkwi w tym, że nie potrafi odstawić kubka.

 Podoba mi się bardzo ! 

Pozdrawiam. 

[Kasjopeja.]

@wiedźma Dziękuję bardzo za tak miłe słowa!

Pozdrawiam cieplutko