Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ja wiem, że zostawiam w nieładzie

jak zresztą i wszytko dokoła

i nie wiem czy ktoś kiedykolwiek

poskładać mą twórczość podoła.

 

Bez zbędnych tłumaczeń ja winy

nie zwalam na żadne aspekty

i nigdy do tego, co czynię

nie wnoszę późniejszej korekty.

 

Nie twierdzę, że jestem poetą

dla innych zostawiam osądy

nie piszę pod czyjeś dyktando

to wszystko to moje poglądy.

 

Nazywam to moją twórczością

bez względu na podział i style

lecz tego oceniał nie będę

i nad tym się już nie pochylę

 

A co wy z tym później zrobicie

to od was jedynie zależy

bo jakież mieć może znaczenie

dla kogoś, kto w grobie już leży.

Opublikowano (edytowane)

poprzez dyskrecję wrodzoną

nie pytam czy Ty tam sam leżysz

a grób - to czyjeś jest łono

do jakiejś mężatki należy

 

mężatka darujmy szczegóły

zostawmy czy Twoja czy inna

domniemam że się nie nudzisz

wszystkiemu poezja jest winna

 

to ona Cię wciąż inspiruje

podsyła różowe pomysły

z tym grobem chyba wyczułem

seks w grobie musi być zajebisty

:))

 

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Jacek_Suchowicz

Chociaż nieraz niedostępna

i jak inne ma chimery

nie wiem czy to mi przy stoi

jednak będę z wami szczery.

 

Tak zabiorę ją do grobu

bo zawdzięczam owej damie

to, że jestem tutaj z wami

a przysięgi tej nie złamie.

 

Jeszcze nie jest ustalone

kto na górze, kto na dole

chociaż przyznam, że czasami

mieć nad sobą wenę wolę.

 

Lubię jej swawolne figle

połączone z pieszczotami,

które często mają miejsce

wtedy, gdy jesteśmy sami.

 

Trumna to też pomieszczenie,

i choć jest z reguły ciasna

seks w niej jest niesamowity

jak i wena, moja, własna.

 

Skryci przed oczami tłumu

do wiwatu dać możemy

pod warunkiem, że w tej trumnie

z moją weną zalegniemy.

 

pozdrawiam :)))

Opublikowano

@Antosiek Szyszka

Bardzo będę rad, jeżeli

deklaracja dotrzymana

będzie, chociaż już niestety

nie przeze mnie przeczytana.

 

Jedna zwrotka to zbyt mało

chyba, że piszących krocie

ale skąd wziąć tylu chętnych

gdy zapłata, nie, nie w złocie.

 

Czy wystarczy dobre słowo

chociaż już za życia dane

jeśli tak to proszę bardzo

zaraz będzie wam przesłane.

 

Strofy, których nie przeczytam

a choć słowem o mnie wspomną

to zza świata będę słał im

moją radość przeogromną.

 

pozdrawiam :)))

Opublikowano

@iwonaroma

Dwa ostatnie wersy

choćby drugiej strofy

chyba mnie tłumaczą

jak wyjść z katastrofy

 

gdy się jest nieukiem

i kiedy się kadzi

a żadna krytyka

już nic nie poradzi.

 

Pod wpływem impulsu

przekazuję światu

moje przemyślenia

i już do tematu

 

nie wnoszę poprawek

bom jest egoista

a kto na tym cierpi?

To mowa ojczysta!

 

dziękuję za zwrócenie uwagi.

pozdrawiam serdecznie :)))

Opublikowano

@Andrzej_Wojnowski

Odsłuchałem i nie powiem

żebym jakieś miał ciągoty

ale mogę zastosować

tak jak zawsze środek złoty

 

żona, dzieci i rodzina

bliska, dalsza i nieznana

ma pilnować by pośmiertnie

moja postać skremowana

 

w urnie złotej lub miedzianej

metal tutaj nie gra roli

miała miejsce w mym ogrodzie

w cichym kącie antresoli

 

gdzie wśród śpiewu rajskich ptaków

bo mój ogród zwie się rajem

zawsze głodny ptasich treli

niech się teraz nimi najem.

 

pozdrawiam :)))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tego się nie spodziewałem 

że szukasz kochanki

która by się wierszem

twoim zachwycała

i nawet o żonie 

by nie pamiętała.

 

cuż tu Henryku 

planujesz po cichu 

romans z jakąś 

młodą panną 

przy kilelichu.

 

może być przy grillu 

nawet w Twoim ogrodzie

co powiedzą inni 

poeci którzy to czytają sobie?

 

Opublikowano

@Antosiek Szyszka

Dzień się dobrze rozpoczyna

a jak skończy się? Zagadka

bo być może, że odwiedzę

mą kuzynkę no i Władka

 

a u Władka rzecz wiadoma

bez gorzałki dzień stracony

ale najpierw muszę dostać

pozwolenie od mej żony

 

jak tam długo mogę siedzieć

i jak się zabalsamować

a gdy zechce pójść tam ze mną

to jej powiem - żonko prowadź.

 

 

dzień dobry, pozdrawiam :)))

Opublikowano

@Antosiek Szyszka

Plany legły w zapomnieniu

bo małżonka rzekła - Heniu

pijaczyno, ty huncwocie

pójdziesz, jeśli dziurę w płocie

 

zrobisz sobie, bo ja bramkę

gdy zamknęłam jeszcze klamkę

wzięłam w kieszeń u fartucha

bo wiem jakiś ty psiajucha.

 

Ja się słucham mojej żony

więc na kwintę nos zwieszony

gdy mi w domu żonka zrzędzi

i do tego brak narzędzi

 

więc o dziurze nie ma mowy

smutny człapię do alkowy

może we śnie mi się przyśni

Włodek, bimber i sok z wiśni.

 

:)))

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Czeremcha   Białe kwiaty kasztanów niczym różane panny w falbankach.   Jak czeremcha drobna – tak białe twarze Ezry Pounda.   Semafory nie te same. Na pierwszym planie ławka.   Tłem czeremcha – przez kontrast, nie przez podobieństwo.   Tu dwie twarze, a za nimi miriady, to drobnizna ażurowa ecru.   To stare panny w ciemnej zieleni, niewydane, bo wydane – odleciały.   Dym za złote nausznice wywiało, czego czeremcha zdaje się   nie zauważać.
    • @iwonaroma To może najwłaściwsza pora na dywagacje filozoficzne, nie tylko poetyckie, więc  sobie na nie pozwolę, dotykając zapewne granic herezji, ale bez takiej woli...   Twoje słowa to formuła konstytutywna wieczności. Dotyczy życia, ale jest obojętna wobec Istnienia - cechy boskiej.   On JEST, czyli istnieje poza naszym rozumieniem czasu i przestrzeni, On generuje nasze istnienie w czasie i przestrzeni, to które potrafimy naukowo dostrzec i próbować mierzyć różnymi parametrami swoistymi.   Nasze przemijanie można nazwać z Jego perspektywy... "grzechem pierworodnym" (znajomo brzmi?) polegającym na oderwaniu naszego bytu od cech boskich i wygenerowaniu rzeczywistości względnej dla Niego, a dla nas bezwzględnej, zwanej entuzjastycznie "prawdziwą" bo... dla nas poznawalną. Stąd pochodzą parametry naszego życia - czas i przestrzeń - z aktu oddzielenia - nazwanego w Księgach symbolicznie  "Wygnaniem z Raju". Stąd też "grzech" i przyczyna naszego przemijania, które nie oznacza jednak - z Jego perspektywy - żadnej zmiany w naszym istnieniu, mimo, że dla nas jest perspektywą śmierci. . Ta koncepcja implikuje naszą (marną) pozycję rozumienia Boga: szukamy poza sobą, a powinniśmy szukać w sobie. Nie jesteśmy w stanie zrozumieć Istnienia, a jedynie (i aż) parametry "naszego istnienia", nazywanego życiem.  A dlaczego posługujemy się -oczywistym dla nauki - pojęciem czasu i nie potrafimy go wskazać inaczej niż jako funkcję? Dlaczego odbieramy prawomocność naszemu rozumieniu Boga, które także obserwujemy poprzez Jego manifestacje, poddające się również badaniu naukowemu?   Według mnie i bez świętokradztwa, jesteśmy tożsami z Nim nie tylko kodem źródłowym- Jego aktem, ale to ON jest naszym DOMEM. Brzmi "ewangelicznie"? Bo też "Ewangelia" mówi prawdę zarówno o życiu (naszym istnieniu) i o Istnieniu w Bogu, ale formułuje ją językiem człowieka, z jego perspektywy i jego pojęciami, posiłkując się obrazami.   Świętość życia zawiera się w jego (świętym) pochodzeniu oraz udziale w Istnieniu, a boskość wymyka się naszemu rozumieniu i powinna naturalnie rodzić WIARĘ. Misja ofiary IHS jest aktem zjednoczenia nas z Bogiem, za koniecznym dla nas aktem woli, opartym na WIERZE.   Bardzo modne ostatnio, śladem (bardzo chwiejnej nadal) teorii fizyki kwantowej jest formułowanie twierdzeń o "względności naszego funkcjonowania", jego "pozorności" i "umowności". Modne jest pisanie o "stanie powiązania kwantowego zjawisk, całej energii i każdej cząstki materii", a nie słyszę próby połączenia tych twierdzeń naukowych (f.k.) z teologią, co usiłuje (zbyt nieśmiało) formułować u nas jedynie ks. prof. Michał Heller, a dla mnie jest to oczywiste i wynika z przyrodzonego człowiekowi archetypicznej potrzeby szukania prawdy. Dlaczego nikt z teologów nie sięgnie do tej teorii, żeby napisać o "stanie powiązania człowieka z Bogiem"? Przecież to  wiele by nam wytłumaczyło w rozumieniu siebie i sensu naszego życia.   Dla jednych istnieją "prawdy naukowe", dla drugich "prawda o Bogu", a przecież cały czas jest JEDNA PRAWDA. Nazwałem ją Ten Który Jest, a to określenie funkcjonuje przecież w księgach od tysięcy lat! Nie dziwi mnie niestety niechęć dwóch korporacji (naukowej i teologiczno-kapłańskiej) do podania sobie ręki w tym wysiłku, bo jaki mają w tym (korporacyjny) interes? To takie ludzkie, niestety, Iwono, Violu, Wszystkie Poetyckie Dusze.    /dedykuję ateistom do przemyślenia i ku przestrodze/
    • @Marek.zak1 "Licentiae Accipientium" jest równie uprawniona jak "licentia poetica" :-)
    • Wielu wierszy nie rozumiem i w wielu nie widzę żadnego przesłania. To nie znaczy, że wiersz jest o niczym, tylko ja niczego nie widzę, nic do mnie nie trafia, więc zwyczajnie nie komentuję. Pozdrawiam. 
    • zamknięte drzwi a klucz któż wie nadzieja mówi nie licz na mnie włam się
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...