Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pozostał tylko twój zapach
już wylęga się codzienność
zamiast powietrza czuć tęsknotę

schodami łamie się przestrzeń
mija się odległość
pomiędzy miękkością a źródłem
słów

gubię dotyk
w szarudze myśli
trudno snuć uśmiech

noc została pod łóżkiem
skłębiona w pościeli
kryjąc w sobie odpowiedź
jutra

a w moich ramionach
rozciągnięte lubieżnie
twoje imię

Opublikowano

"A te dni ciszy,
Które, które dzielą nas
Podpowiadają mi złe obrazy..."
Dobry... Bardzo dobry. Podoba mi się ten erotyk- zdecydowanie bardziej od "Nie-zwykłych znaków". Podoba mi się prawie wszystko, oprócz... Ta puenta znów mało dobitna, choć zaczynam podejżewać, że to taka celowa indywidualna stylistyka... Jak dłuzej nad tym myślę to jest to do przyjęcia.

Opublikowano

"schodami łamie się przestrzeń
mija się odległość pomiędzy
miękkością a źródłem
słów"

to ulubiony
ale bez następnego wersu...

reszta taka... no cóż, jak na Autorkę: czytałem lepsze...

ale może to kwestia wczytania się....

/kt.

pomyślę jeszcze na pewno

Opublikowano

Te dni ciszy miały przekazać czym staje się pustka, w oczekiwaniu ...że wszystko traci barwy a szara rzeczywistość jest podstawowym kolorem choć w niej też można dopatrzeć się uroków.....Przemo dziękuję za komentarz, i poprawię końcowkę (mam nadzieję , że teraz lepszą puentą ) Pozdrawiam :-)

Opublikowano

Ktotamie Tobie również dzięki za słowa , wiem , że nie wszystko co pisze jest dobre , czasem potrzeba silnego "kopa" albo przypływu weny .Spróbuję coś w nim zmienić , zobaczymy .Pozdrawiam ...nie brunetka ale dość późną ,wieczorową porą ;-)

Opublikowano

Witam,
Na początek pochwalę (to taki chwyt pedagogiczny ;): jest erotyk. Całkiem, całkiem (tęsknota zawsze dobre natchnienie przynosi).
Ale -
Miła Pani - przy takim 'nazwisku' nie wypada tak ;)
wylęguje się codzienność - wyleguje czy wylęga?
jak wytrzymam dni bez ciebie - na siłę można, ale można też chyba ładniej? (może pominąć 'dni'?)
Przy opisywaniu uczuć wszelki 'nadmiar' uwidacznia się stokrotnie, lepiej coś zaugerować czy tylko zaznaczyć lekko ("pożadanie" i te inne numery odpadają). Dlatego tajemnica jest piękna jak tęsknota.
Te fragmenty można by opuścić (moim zdaniem ;):

[u]jak wytrzymam dni bez ciebie

rozpędzonych do prędkości pożądania

cieniste zegara wskazówki
wymierzają nam
resztki czasu[/u] ta strofka tak oczywista, że aż ocieka... ;)

Zmieniłbym też wersyfikację:
schodami łamie się przestrzeń
mija się odległość
pomiędzy miękkością a źródłem
słów


A pointę można tak zdynamizować:

a w moich ramionach
rozciągnięte lubieżnie
twoje imię


Przepraszam za wymądrzanie - spodobał się wierszyk, to trochę w nim pogrzebałem ;)
pzdr. b

Opublikowano

Izo , dziękuję Ci :-)))) cmok.Miło mi bardzo , że pomimo mojej amatorszczyzny coś jednak jest w tym , co piszę ,coś można zobaczyć , coś pokochać...Kroki w poezji są niczym innym , jak pierwszymi ludzkimi krokami.Tak więc w tej chwili , to chyba raczkowanie ;-) cha cha cha .Pozdrawiam.

Opublikowano

Witam p.Bogdanie ...Cieszę się z pochwały ale i też serdecznie dziękuję za wytknięte błędy , wstyd mi doprawdy ale cóż nie jesteśmy nieomylni i ja od D'arc(ów) też.... zaraz je poprawię.Absolutnie nie myślę, iż Pan się tu wymądrza . Jestem zadowolona , że taki człowiek jak Pan ,z takim autorytetem ,swoimi sugestiami pomaga innym , by to , co tworzą stało się czytelnie i poprawne.Chętnie odniosę się do Pańskich rad.Serdecznie pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Witalisa sprytne!! Choć lingwistycznie wymagające

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Pod sufitem nierówno wiszą i stoją: obrazy, posągi, kryształy…   Historie ukrywają. Przemalowany jest pokój cały.  
    • @Witalisa tak czasem coś się czepi i łazi..

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ale dla mnie osobiście ciekawe są takie nawiązania pomiędzy wierszami budują ciekawą historię, niekoniecznie jednego wiersza i jednej historii...
    • @Charismafilos – tajemniczość tkwi też w obcym brzmieniu; mnie się uczepił Rei Lavrador – w tym wierszu wystąpił w polskiej wersji (Król Rolnik), ale w następnym "zagrał" w przeróbce szanty.
    • @bronmus45 to może jednak o Pradze lub Liz? Któraś z tych dwóch? @bronmus45 i już następnym razem sama może spróbuję... @bronmus45 jeszcze np. to:   Schrödingerowie   Wrzucam kamyki do twego ogródka. Wrzucasz kamyki do mego ogródka.   A one są i nie ma ich.   Kot biega tu, kot biega tam. Raz go nie ma, raz jest.   Nie mówię wprost, nie mówisz wprost.   Bo kiedy powiem wprost, bo kiedy powiesz wprost –   to ogródka nie ma, to nie ma kamyków, to nie ma ciebie, to nie ma mnie.   I kota nie ma. @bronmus45 lub to:   spazieren gehen   jak za dawnych lat chodźmy na spacer zabierzmy peleryny cytrynowe i kalosze   niech nas miną jodły i przydrożne topole tak po kamiennej kostce w szkocką kratę   brąz szarość srebro i czerń – mżawka i wiatr wokół pusto i nie strach tweedowe płaszcze   spódnice midi – dzisiaj my, razem: kochankowie i przyjaciele, kiedy skończy się system   rzeczy politycznej, nie poznamy się na ulicy nie przywitają się nasze buty, biodra i parasole   jak śpiewała Marlena: spazieren gehen oczy będą patrzeć już w inną stronę   (ostatnia zwrotkę jako refren) @bronmus45 lub to:   milczenie    prawdę o wrażeniach  zamykam w wierszach prawdę o wspomnieniach zamykam w fotografii prawdę o kolorach  zamykam w obrazach prawdę o kształtach zamykam w szkicach prawdę o miłości  zamykam w spojrzeniu prawdę o tęsknocie zamykam w łkaniu  prawdę o prawdach zamykam w pobłażaniu prawdę o swoim życiu zamykam w milczeniu  ze względu na nasycenie    prawdą  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...