Jakub Święcicki Opublikowano 29 Marca 2020 Zgłoś Opublikowano 29 Marca 2020 Miałem kiedyś nadzieję, miałem też i odwagę, miałem bujne marzenia- wszystko poszło na marne. Po co nam jest to wszystko? Po co tak się staramy? Przecież na końcu drogi nic już prawie nie mamy. Dla większości to wiele, by przeżywać każdy dzień, trudno znaleźć swe światło, gdy nam wszystko wchłania cień. Niestety nic nie zrobimy, to nie jest piękny kwiat, to nie bajka, ni satyra, tylko zepsuty świat. Miałem kiedyś uczucia, miałem też i powagę, miałem wielkie ambicje- wszystko poszło na marne. Po co nam jest to życie? Po co wszelkie staranie? I tak każdego czeka pudełkowe mieszkanie. Dla mniejszości to niewiele, by cieszyć się życiem, łatwo znaleźć światło, nie jest wielkim odkryciem. Tak ludzie są podzieleni, brata zabije brat, a za wszystko odpowiada zły i zepsuty świat. Miałem kiedyś też radość, miałem też i rozwagę, miałem siły witalne- wszystko poszło na marne. Po co nam jest tu wolność? Można wyglądać zza krat. Każdego i tak zniewala marny, zepsuty świat.
Moondog Opublikowano 29 Marca 2020 Zgłoś Opublikowano 29 Marca 2020 Polecam Ci wiersz pana Sylwestra Lasoty "Było warto" (na tym portalu) może Cię trochę pocieszy tymczasem pozdrawiam
Jakub Święcicki Opublikowano 29 Marca 2020 Autor Zgłoś Opublikowano 29 Marca 2020 @Moondog91 Dziękuję, również pozdrawiam
Pan Ropuch Opublikowano 29 Marca 2020 Zgłoś Opublikowano 29 Marca 2020 @Jakub Święcicki Tekst moim skromnym zdaniem potrzebuje pilnej korekty. np. druga strofa drugi wers, wszystkiego w nim za dużo można uprościć trudno znaleźć światło, gdy wszystko wchłania cień czwarta strofa znów o świetle? i sam sobie przeczysz? Weź to pod rozwagę. A.G.
Gość Opublikowano 29 Marca 2020 Zgłoś Opublikowano 29 Marca 2020 @Jakub Święcicki rozumiem gorycz peela, ale to my, ludzie, tworzymy ten świat. Będzie lepiej jak zesucia i źródła naszych rozczarowań i bólu zaczniemy szukać w sobie. Nie wiem, czy kiedykolwiek uda się zmienić (a więc i uratować) ten świat, ale siebie zmienić możemy. Mając miłość w sobie (nie mam tu na myśli miłości damsko-męskiej tylko miłość do życia, do istot żywych i Siły, która je stworzyła - tej dobrej Siły - nazywaj ją sobie jak chcesz) emanujemy nią na wszystko wkoło i tym - mam taką nadzieję - równoważymy to, co złe. Nie dołączajmy do "ciemnej strony mocy" swoimi złymi myślami, pesymizmem, rozgoryczeniem, niewiarą. Sorry za przydługi wykład, to moja refleksja po przeczytaniu. Pozdrawiam.
Jakub Święcicki Opublikowano 29 Marca 2020 Autor Zgłoś Opublikowano 29 Marca 2020 @Aleksander Głowacki Rzeczywiście, można by było skrócić ten fragment. Jeśli chodzi o światło- w pierwszym przypadku chodziło o to, że większość ma problemy, by je znaleźć. W drugim, dla mniejszości, jest to łatwiejsze. Może nie za wyraźnie to podkreśliłem.. Zobaczę, jak to skorygować :D. Bardzo dziękuję za opinię i pozdrawiam :D @Allicja Zgadzam się jak najbardziej. Człowiek wiele razy narzeka na innych, świat, a zapomina, że jest jego cześćią. Mimo wszystko, łatwo można zmienić siebie... Próbować zmieniać na lepsze.. Potrzebna jest jednak do tego pomoc drugiego człowieka.. Ten wiersz napisałem około rok temu i wiele się za ten czas zmieniło.Ale i tak to mało. Biorę też pod uwagę obecną sytuację z pandemią..
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się