Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

'' Marsjanin ''

Cezary Posłuszny
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Cezary Posłuszny

Cezary Posłuszny

Opublikowano
Opublikowano

 Jeden z wielu tekstów, który jako jedyny chyba mam bezpośrednio na laptopie - większość jest pisana ręcznie.

Jak data wskazuje, został napisany już pewien czas wcześniej i prawdopodobnie w chwili, lekkich refleksji nad kończącym się rokiem 2019.

                                 

                                                                          13 Grudzień 2019

 

                    ‘’Marsjanin’’

 

Chciałbym mieć pewność, że u ciebie jestem jedynym popaprańcem co robi, tyle zbędnych spraw.

Myślisz, że bełkot z moich ust nie znaczy nic.

Dlaczego, chcesz dalej w kłamstwie żyć?

Ja nie mówię o motylach i tęczach, tylko o próbach tworzenia małego piękna, które jest jedyną rzeczą, co wypełnia ludzkie serca.

Już od kilku lat, chcę na swoją planetę wrócić, ponieważ zmęczony jestem, tym na ile nieprzyjemnych rzeczy muszę się zmusić.

Chcesz? Bierz. Masz? To daj.

Gdy, coś potrzeba to telefon ich brzęczał, lecz jak nic się nie stało i nie działo to ich obecność była odległa – nie no, bez jaj.

Czy, tak samo wyglądał twój ostatni Maj?

Heh, kiedy któryś raz nie powiedziano mi, chociaż małego lecz szczerego ‘’było super’’, a za to widziałem tylko niepewność w oczach.

Jedna, druga, trzecia –a w jakich, one mieniły się kolorach?

Wtedy, postanowiłem sobie niczego nie postanawiać.

Na nic nie stawiać i przestać, wreszcie w ciszy płakać.

Bo w końcu – chłopaki nie płaczą i po księżycach jak kojoty ryja nie strzępią.

Wszystkie, te wiadomości, słowa, gesty nic nie znaczą, za którymi ludzie biegną.

Moje oczy jak te kwiaty, co ode mnie dostałaś - więdnieją.

Tylko, wiedz jedno – może, kiedyś oczęta te cię w pełni złapią i zabiorą cię na swą planetę, gdzie nas nie znajdą.

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

@Cezary Posłuszny  A mi podoba się zakończenie, choć gdyby teraz ktoś chciał mnie zabrać z mojego małego, bezpiecznego świata pewnie byłabym blada ze strachu... 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Mel666
      Rysa

      Przez Mel666 · Opublikowano

      @LessLove Bywam nierozsądna, ale tylko w piątki ;) Chulaj dusza ;) Wracając do meritum: być może świadomość rzeczywiście bazuje na iluzjach i sama je tworzy... ale czy naprawdę wolimy fantazje od czegoś, co możemy dotknąć? I chyba właśnie stąd bierze się to pęknięcie...
    • LessLove
      Rysa

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Mel666 Wiele teorii mówi, że nasza świadomość operuje na iluzjach i sama je wytwarza. Czy warto trudzić się nad esencją i płacić radości absencją? Nie jestem zwolennikiem głupoty ale lekkoduszności -taaak :-) wydało się. Nie lubisz być trochę nierozsądna, powierzchowna... choć w weekendy lub w środy rano?
    • Mel666
      Rysa

      Przez Mel666 · Opublikowano

      @LessLove To ciekawe. Nie myślałam o "pocałunku" jako o pojednaniu ciała i umysłu. W moim odczuciu ten konflikt nie daje się tak łatwo zażegnać.:) Poza tym panowanie nad rzeczywistością to tylko iluzja.
    • LessLove
      Rysa

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Mel666 Problem w tym, że nie jesteśmy w stanie się skutecznie odseparować :-) To może najlepsze są metody niefilozoficzne. Dać ciału(zmysłom), co mu się należy a umysł... przekupić prostą wizją panowania nad rzeczywistością. Hmm, jedno i drugie jest w "pocałunku". Przy takiej aurze - na znak protestu (?) wyprodukowałem sobie rąbnięty rap:    
    • Poet Ka
      Liz Taylor na dachu

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      Liz Taylor na dachu   Trala lala lala  Trala lala Trala lala la Trala lala Tralalala Tralalala La! La! La!*   Gdybym była Stone nie stonka  Nosiłabym dessous w koronkach  I nie z Sylwkiem Stallone pod tusz Lecz z Paulem Newmanem jeśli już!   Kocice mieć za swoje psiapsi Pod pazurem gorącą blachę Na niebie widzieć gwiazd ipsilon  Manewry miłosne na dachu.   Przez noce filmów z Hollywoodu Liz szafirowe kaskaderki Siedem dekad czekają cudu Lecz piękny Newman zwiał z tej gierki.   *pod melodię ze „Skrzypka na dachu”- słowa wiersza tylko do recytacji i cichego czytania  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...