Wir

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

                          graphics CC0

 

 

[kawałek rzewnie rotujący – pod rym, mankiet, i blur ]
listopad 2014r

 

 

ZIEMIA

 

to ja kobieta – twoja wena:

zakażam – z bluzgi – po trzeciej lufie…

 

kręci się ziemia…
w trzeciej orbicie wokół słońca
tu każdy kwant spełnia swą rolę
zatarty w pyle przeznaczenia
gbur w deszczu moknie – pod parasolem
bezczelne chmury tną horyzont
a wiara – głodna – z przemilczenia

 

kręci się ziemia…
mijają dni mozolne noce
geny w poduszce podpity żel
a wiatr roznosi ich nasiona
pod gonty zaludnionych strzech
użytych szminek kwiatkopylnie
podrywem uskrzydlone wiatru
zły bies ich ciała – w amok – zaszczuł

 

kręci się ziemia…
odeszło lato przyszła jesień
chodzimy wciąż w tych samych płaszczach
już nie ma tego upojenia
co serce skradło – tak do końca
a dusza szklista bardziej wątła
może to nawet już i – lament
że – nam ubyło nagle z konta!

 

kręci się ziemia…
zwariował orbitalny świat
tańczy – rotuje – kręci śruby
w pubach zabrakło tańszej wódy
a miłość podmieniono w dotyk
znów nam się zbiera na wymioty
kogo podkurwić w Hadesie plag
gdy łeb wiruje…

 

zatacza – market no i park?

to ja kobieta twój szach i mat

 

ZIEMIA
—

 

Edytowane 17 Kwietnia 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tomasz, Hadfield w płaszczu poety.

 Pyłem kosmicznym częstujesz. Zaznaczony fragment zachwyca przejściem z wymiaru A do.... najgłębszych warstw wyobraźni. Thx 

 

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kurde, nie mam wąsa ;) … i trochę wolę Neila Armstronga ;)