Bronisław Suchy Opublikowano 12 Grudnia 2019 Zgłoś Opublikowano 12 Grudnia 2019 * wchodzimy do ciebie groto lśniąca niebo gwiaździste przegląda się w twych kroplach rosy brat mój znalazł wśród zdeptanych kamieni błękitną wstążkę znak to czy przeznaczenie nie wiemy jeszcze * gdy noc otwiera przed nami tajemniczą cząstkę wieczności skąd droga prowadzi wzwyż I do podziemi lęk ogarnia i ufność nasze serca * bądź pozdrowiona ta chwilo tajemna dana nam pielgrzymom samotnym *
Waldemar_Talar_Talar Opublikowano 12 Grudnia 2019 Zgłoś Opublikowano 12 Grudnia 2019 Witaj Bronisławie - jest miło w twym wierszu. Pozd.
Gerber Opublikowano 12 Grudnia 2019 Zgłoś Opublikowano 12 Grudnia 2019 Czuję dawny romantyzm, podoba się.
szarodziej Opublikowano 12 Grudnia 2019 Zgłoś Opublikowano 12 Grudnia 2019 (edytowane) Jest liryka. "znak to czy przeznaczenie nie wiemy jeszcze". Tego bym się pozbył. A jeśli już to " znak to, przeznaczenie ". " Nasze go serca " również bym sobie darował. Bardzo przepraszam, że pozwoliłem sobie na... Wiersz udany. Pozdrawiam serdecznie. Edytowane 12 Grudnia 2019 przez szarodziej scalenie. (wyświetl historię edycji)
Bronisław Suchy Opublikowano 15 Grudnia 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 15 Grudnia 2019 @Waldemar_Talar_Talar @Gerber @szarodziej Dziękuję bardzo.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się