poniżony starością

[Wojciech Bieluń -Targosz]

odsuwam od dawna
trudy odzyskania istności
nie odnajduję
w tym
co niepojęte

myślałem jestem
wśród swoich
a zbudziłem się obcy

poniżony starością
podnoszę kołnierz
idę przed siebie
z ufnością
że On przemówi
zanim dotrę
do ściany

tę wiarę trzymam
na czarną godzinę
to moja ostatnia własność

[beta_b]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozumiem, że PL chce oddać stan ducha. Tekst ma klimat noire, ale nie mam w sobie zgody na promowanie określenia "poniżony starością". Nie czuję tu ironii i dosłownie czytam. Uraziło to moje wartości i uczucia.

bb 

[Wojciech Bieluń -Targosz]

piękna starość jest tylko w filmach. Dziękuję za komentarz

[Wojciech Bieluń -Targosz]

iwonarama- dziękuję za głos

[Wojciech Bieluń -Targosz]

Marlett- dziękuję za głos

[beta_b]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie o piękno chodzi a szacunek dla starości w ogóle. Zastawiam; nie będę nikogo pouczać, wyrażam swoje uczucia i tyle. Przyjdzie starość, to się stanie. 

 

Edytowane 25 Maja 2019 przez beta_b (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Przykre, nie tylko w starości, jest zniedołężnienie, choroby i ból. Trzeba w każdym wieku umieć znaleźć dla siebie miejsce, a poniżać nie należy się dawać nikomu i w żadnym wieku.  

Edytowane 25 Maja 2019 przez Marek.zak1 (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  smutny wiersz - ale myślę że nie każda starość musi boleć...

                                                                                                                                     Pozd.

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To "poniżenie" odbieram też jako pewien "dar" - dar pokory, dzięki której zbliżając się do "czarnej godziny" schodzimy jednocześnie z wyżyn naszej dumy i jesteśmy zdolni Jemu zaufać i się powierzyć... I tak też chyba odczytuję przesłanie Twojego interesującego i poruszającego wiersza. Pozdrawiam :)

[Wojciech Bieluń -Targosz]

dziękuję bardzo za komentarz. Pozdrawiam

[Wojciech Bieluń -Targosz]

dziękuję również za głos.