Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No, i porządek jest w Twoim wierszu, chodzi mi o akcent oksytoniczny, który fajnie wybija rytm.

A jeśli idzie o puentę, to myślę, że autor nie jest zupełnym niedowiarkiem, bo gdyby był, nie czekałby na znak.

Jak oczekiwać znaku od kogoś, kogo nie ma,

bywaj Poeto :)

Opublikowano

deszczu lej 

w ziemi susz

jodem siej

prosto z mórz

 

Ty zaś twórz

wierszy moc

wówczas już

milszą noc ..

...

SIEMA!! 

(Ty coś z .. Lema?)

 

 

Opublikowano

Ja bym osobiście kazał tej burzy burzyć, bo mruczenie to takie jakieś sierściuchowate jest :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O to, to, choć burzenie jest takie burzliwe... 

Opublikowano

Jeśli Bóg

Gdzieś tam jest

Niech da znak

Prosta rzecz

 

Jeśli nie

Stworzę go

W głowie mej

Mam tę moc

 

Opublikowano

Minimalistycznie, super rytmicznie. Wszystko na swoim miejscu, wiatr wieje, mróz się skrzy itd. a wątpiący wątpi :) i tak ma być! :)

Zdrówka

(też to mrucznie burzy mi pasuje, burza zanim się rozszaleje na dobre to najpierw groźnie mruczy... :))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z tego co kiedyś na temat wielkich kotów obiło mi się o uszy to większość z nich nie mruczy. Wynika to zdaje się z kwestii budowy kości gnykowej.Co do filmiku jaki wkleiłaś to, no cóż, są eksperymenty naukowe i 'eksperymenty'. Nie przekonuje mnie to jednak do tego, by przestać wierzyć w naukę. Jeśli mielibyśmy to zrobić to nie lekarz - ksiądz, nie internet, komputer, telefon, a pokorna prośba do bóstwa, by raczyło pośredniczyć w wymianie informacji, a może zesłało na nas dar telepatii. Gdyby nie nauka i rozwój umysłu do tej pory mieszkalibyśmy w jaskiniach i umierali w okolicy 30 roku życia. A propos nauki to też mam dla Ciebie filmik. Naukowy, z dziedziny kulturoznawstwa, historii i archeologii - 

Pozdrawiam jak zawsze serdecznie :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Poetko :)

Z tą wiarą to wiesz, skomplikowana sprawa u mnie. Na pewno nie wierzę w żadnego boga opisywanego w Biblii Starego, czy Nowego Testamentu, gdzie większość jest zrzynką z mitów kultur poprzedzających. A od Kościoła stronię jak od ognia. Znany on jest zresztą z tego, że bez miłosierdzia łupił, przeinaczał i przywłaszczał sobie elementy innych kultur, których w efekcie jest swoistą hybrydą.

;)

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • -Opowiadanie-   Promienie słońca poczęły zalewać świat wokół swoim bursztynowym blaskiem. Godzinowa wskazówka zegara chyżo zbliżała się do ósemki, a niebo pokryte już było licznymi, szarawymi obłokami.    Do parku wybierała się pewna dziewczynka. Mocno trzymając w dłoni małą, miedzianą monetę, radośnie wędrowała brzegiem ulicy. Jej ubrania były niechlujne i ubłocone a włosy splecione w zaskakująco staranne warkocze, przewiązane czerwoną wstążeczką. Jej twarz promieniała szczęściem.    Idąc krętymi uliczkami, jej uwagę przykuł chłopiec siedzący na dębowej ławce pod drzewem, którego cień był ratunkiem przed letnimi upałami. Mimo szelestu liści, śpiewu ptaków i szmeru pobliskiego strumyka, można było usłyszeć ciche szlochanie.    Zaniepokojona dziewczynka podeszła bliżej. - Odejdź - rzekł, pociągając nosem, gdy usłyszał zbliżające się kroki. - Nie odejdę, póki nie upewnię się, czy wszystko dobrze - odpowiedziała z troską w głosie. - A więc co cię trapi? - wbiła w niego przenikliwy wzrok.    Chłopiec delikatnie otworzył usta, jakby miał coś powiedzieć, lecz szybko je zamknął i obrócił głowę ku górze. - Jesteś nieszczęśliwy? - spytała ostrożnie wcale nie oczekując odpowiedzi, bo było to oczywiste. - A ty nie? - Dlaczego tak sądzisz? - skrzywiła się. - Przecież jesteś biedna, pewnie ledwo stać cię na kromkę chleba. Nie masz pieniędzy, za które mogłabyś kupić sobie chociaż zabawkę. Jak tu być szczęśliwym?    Spojrzeli na siebie bez zrozumienia. - A ty jesteś bogaty, wszystko masz na wyciągnięcie ręki. Mógłbyś za kawałek majątku wykupić najdroższą chatkę w mieście oraz kupić całe stosy zabawek. Dlaczego więc jesteś nieszczęśliwy? Czyż pieniądze nie dały ci szczęścia? Czego ci brakuje, chłopcze? - Ja… - umilkł. Myśli w jego głowie krzyczały i plątały się - jednak nawet w nich nie znalazł odpowiedzi.    Pokazując monetę, znów zabrała głos: - Może i to jest jedyna rzecz, którą mam, ale i ona nie daje mi szczęścia. Pieniądze są jak woda - nie utrzymasz ich w miejscu. Za to będąc dobrym człowiekiem, utrzymasz przy sobie rodzinę, przyjaciół i rzeczy niematerialne, które dadzą ci szczęście, o którym nawet nie śniłeś - powiedziała, po czym poklepała go po ramieniu.    Chłopiec objął ją mocno, szlochając jeszcze głośniej.    Toteż i oni, po całym dniu rozmów, wrócili do swoich domów, ciesząc się i radując każdą chwilą. Jak się okazuje, szczęścia nie należy szukać w pieniądzach; nawet mając ich w nadmiarze, możemy go nie znaleźć.
    • Uśmiechasz się.   Ile razy oberwiesz tyle razy wstaniesz.   Czemu się uśmiechasz? Przecież przegrałeś.   Padłeś na deski.   Nie odklepałeś.   Znowu wstajesz.   Znowu chcesz oberwać?   Czemu się uśmiechasz…   Przecież przegrałeś.   Uśmiechasz się...
    • Byłem    Zobaczyłem    Straciłem    Szansę Na twój uśmiech    Byłaś    Zobaczyłaś    Straciłaś    Szansę  Na mój powrót    I znów wszystko  Kończy się tak samo!     
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Berenika *** Racine'a Poego czy też Aragona Liryka, epika bierze ją w ramiona Poświatowska pisze ach ta Berenika Ten jej długi warkocz poezję przenika. *** Queer *** Aragon zabierze w ramiona Poego Uparty Racine pobabrze w epice Liryka rozplecie włosy Poświatowskiej  A Berenika szukać będzie warkocza. ***
    • @Poet Ka Sentymentalnie, aż chciałoby się tam przenieść w czasie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...