Dopóki są

[duszka]

...gdzieś miejsca mnie głodne

chcę żyć

 

wiem

co im dać

 

wskaż

do nich drogę

 

niech nie umierają.

.

[duszka]

@Marcin Marcińczyk i @Marlett dziękuję Wam bardzo za głosy, są dla mnie cenne, bo ostatnio dopadło mnie zwątpienie i jakoś ciężko mi się pisze... Pozdrawiam :) :)

[WarszawiAnka]

Nie wiem, Duszko, czy powinnam pisać, bo Cię swoim komentarzem nie podbuduję... :-(. Ileż to razy słyszałam z różnych źródeł wezwania, by w chwilach zwątpienia, załamania uświadomić sobie, że tylu ludzi nas potrzebuje, dla tylu ludzi możemy być ważni, nasze gesty, słowa, wsparcie mogą mieć wielkie znaczenie, etc., etc., jednym słowem warto żyć, bo inni na nas czekają. I wiele, wiele czasu musiało upłynąć, abym sobie uświadomiła, że najczęściej przekonanie, że inni "są w potrzebie" jest wytworem mojej własnej fantazji, albo jeszcze dokładniej: mojej własnej potrzeby "spieszenia z pomocą". O niewdzięczności już nie wspominając.

 

Przepraszam, gorzka teraz jestem.

Pozdrawiam

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Rozumiem Twoje gorzkie uczucia, WarszawiAnko, ja jednak nie piszę tylko o ludziach, choć i o nich też. "Miejsca mnie głodne", to wszystkie wyzwania i zadania życia mi przeznaczone, tzn. takie, na które potrafię dać potrzebną im odpowiedź w myśli, słowie i czynie. Robiąc to, ożywiam je i siebie. Dziękuje ci za czytanie i szczere przemyślenia. :)

[Marlett]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Heh,

Często namawiam ludzi do łamania wlasnych schematów. Ciężka sprawa:)

Najczęściej obrażają się i mówią ;

Mam taki styl i tak mi się podoba , tak będę dalej pisał.

Również uważam, że trzeba próbować nowego by się rozwijać:)

PozdrawiaM.

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Bardzo zachęcające jest to, co proponujesz, Marcinie :) Wydaje się też takie proste, ze nic, tylko zaczynać. Jednak mam pewien problem, który czuję w sobie wyraźnie: piszę, tak jak obecnie czuję i myślę, w takiej formie (i słowach), w jakiej dochodzi do mnie natchnienie i pisanie nie jest dla mnie zabawą, a raczej posłuszeństwem mu...

 

Wcześniej pisałam obszerniej i w strofach, i wtedy było to dla mnie bardziej zabawą, radosnym podążaniem za metaforą rytmem i rymem, ale zaczęło się to zmieniać w tym kierunku gdzie teraz jestem. Cofnąć się chyba już nie potrafię, ale nie wykluczam, że jestem w "martwym punkcie" obecnej formy, i albo przestane całkowicie pisać (bo spełniłam już to zadanie), albo rozwinie się ona we mnie dalej. Ale to nie będzie moja decyzja, lecz samej poezji, która porusza moje wnętrze. Jeśli "jest mnie jeszcze głodna", to tak się stanie.

 

Dziękuję Ci za życzliwe uwagi, być może w jakiś sposób zadziałają, coś we mnie zmienią, do czegoś poruszą :) Pozdrawiam.

[duszka]

@Liryk Dziękuję Ci za głos :) Pozdrawiam

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 To ciekawe, zastanowiło mnie.., bo chyba nie brałam jeszcze świadomie pod uwagę udziału tych "bodźców zewnętrznych" w pisaniu. Wydaje mi się, że chodzi tu o takie, które zmuszają nasze ego, jego potrzeby, cele i lęki do milczenia. Zmęczenie jest na to sposobem. Wtedy piszemy mniej z zastanowienia (z głowy), a bardziej z podświadomej głębi, z tych miejsc, gdzie drzemią w nas ukryte treści: potrzeby natchnienia, uczucia.., bo wtedy mogą się przedostać na powierzchnię, do naszego piszącego "pióra". Zbadam to :) Dziękuję, za tę myśl :)

.

Edytowane 7 Kwietnia 2019 przez duszka (wyświetl historię edycji)

[Don_Kebabbo]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Nawet by były - trzykropki na wstępie niepotrzebne. Kompletnie.

 

Pozdrawiam.

[Marlett]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czytelnik wie, że tytuł łaczy się wierszem :))

[Don_Kebabbo]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Nie no, czasem trza zszywać, ale dobrze jak blizn nie widać ;)

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dobrze, jestem skłonna zaufać mu i spróbować rozstać się z moimi kropeczkami, choć nie jest to dla mnie łatwe :) Dziękuję Ci Marlett za zachętę i Tobie @Don_Kebabbo za zwróceni mi na to uwagi. Pozdrawiam Was :)

[Marlett]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Być może się sprawdza ale nie na długą metę. Po jakimś czasie przyjdzie uzależnienie i tudno będzie naprawić wyrządzone sobie szkody.

Nic na siłę. Wena i tak nas nie słucha, przychodzi kiedy chce i odchodzi również :))

[Nata_Kruk]

Duszko, typowe Twoje pisanie, mam na myśli 'trzykropkę' i jedna kropeczka na samiutkim końcu.

Średnio ogarnięty czytelnik zauważy, że pierwszy wers miniaturki, jest kontynuacją tytułu (poprę Marlett).

Takie 'drobiazgi' są raczej zbyteczne. 

Treść niby powierzchowna, ale dadzą się wyczuć 'niuanse ukryte' w słowie.."wskaż..
Myślałam przez moment, czy określenie "do nich" naprawdę potrzebne(?) 
To 'mini', czyli maleństwo i po pierwszym wersie, gdy 'dochodzę' do.. wskaż drogę.. wiem, że "do nich" (miejsc),

słowo "miejsca"  jeszcze dźwięczy mi w głowie, dlatego "do nich" ucina mi się.

Pozdrawiam.

Edytowane 7 Kwietnia 2019 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak napisałam wyżej, o zbędności kropeczek zostałam już prawie przekonana, Nato, o czym świadczy też mój ostatni wiersz :) Jeszcze tylko z ostatnią kropeczka się nie rozstałam, ale i tego nie wykluczam. Zgadzam sie też z Tobą, że dla zrozumienia treści "do nich" nie jest niezbędne, ale potrzebuję go jakoś dla rytmu wypowiedzi i jej optycznej formy. Dlatego mam nadzieję, że aż tak nie przeszkadza. Wezmę sobie jednak tę uwagę na przyszłość, bo wiem, że czytasz i odbierasz nasze teksty bardzo rzetelnie i wrażliwie, zaglądając też "pod powierzchnię". Dziękuję Ci za to :) Pozdrawiam serdecznie.

.

Edytowane 7 Kwietnia 2019 przez duszka (wyświetl historię edycji)

[Gość]

Wieloznaczność twojego wiersza pozostawia pewną przestrzeń i to bardzo cieszy, bo w sumie można "dotknąć" lub "uslyszeć" przesłanie...

Chęć pomocy komuś, kto naprwdę tego potrzebuje? A może dostrzeżenie człowieka i jego sytuacji?

Nie wiem...

Próbuję i szukam, ale wiem jedno, to bardzo dobry kawalek ;-)

Pozdrawiam!

[Czarek Płatak]

Podoba mi się to mini, zabiera w podróż/e pomimo oszczędności wyrazu. 

Co do dyskusji, która tu powyżej to od siebie powiem - różnorodność jest dobra i fajna. Wszędzie ;) 

Edytowane 8 Kwietnia 2019 przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ja też próbuję i szukam - we własnym wierszu, bo i przede mną otwiera tę przestrzeń. I doszukałam się tych głodnych mnie miejsc też w sobie samej: w moim ciele i mojej duszy i może też odrobinkę w duszach takich czytelników moich wierszy, jak Ty. :) Cieszę się bardzo, że tak dobrze na Ciebie podziałał. Dziękuję Ci za ten komentarz i pozdrawaim :)

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ładnie to ująłeś: "zabiera w podróż"... Dziękuję :) A co do różnorodności, to rzeczywiście, jest dobra, ale nie wszystkie jej elementy można znaleźć w sobie, dlatego każdy z nas jest "osobnikiem". I to też jest dobre :) Pozdrawiam

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ano, nie da się z tym dyskutować ;)