Przystań

[Gregorio Artifilio]

Twe ramiona
Me ramiona
To skończona
Nieskończona
Przystań

 

Przystań
Wtul się
Może zaśnij
W tym uścisku
Tak dokładnie
Nie za silnym
Nie za słabym
Trwajmy
Chwilę albo
Wieczność

[egzegeta]

twe, me, swe – współczesna poetyka dyskwalifikuje te wzniosłe formy,

a niestety, wciąż spotyka się je na tutejszym portalu .

W mowie potocznej brzmią wyjątkowo sztucznie np.:

Me córki poszły do szkoły.

Polecam taki wierszyczek:

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Czarek Płatak]

Język polski jest tak rozległym i kolorowym tworem, że nic tylko brać, wybierać, przebierać, żąglować słowami. Mamy ich niesamowitą różnorodność i szczęście możliwości korzystania z tego wachlarza. Mam tu również na myśli odchodzące w zapomnienie, a także świadomie, celowo i z zupełnie mi nie zrozumiałych względów odrzucane wyrazy i zwroty. W tym wymieniane przez sąsiada powyżej 'me, swe, twe'. Może nie tak często obecne w mowie codziennej, ale na pewno wciąż żywe w literaturze. Nie widzę nic niewłaściwego w ich użyciu (nie mylić z nadużyciem - w tym wypadku jakiekolwiek wyrazy, czy zwroty wypadną słabo).

Poezja od tego jest poezją, by w miarę możliwości korzystać ze wszyskich dobrodziejstw słownika języka, w którym się tworzy. Jeżeli ktoś ma chęć na słuchanie mowy potocznej najlepszym do tego celu miejscem będzie jakiś np osiedlowy bar piwny. 

 

Z mym gorącącym pozdrowieniem :) 

Edytowane 16 Marca 2019 przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Język to twór żywy, zmienny, ale to od ludzi piszących przede wszystkim zależy, czy dane wyrażenia, czy zwroty wymrą zupełnie jak mamuty. Według mnie byłoby szkoda, bo język polski ma piękny i przebogaty słownik, z którego jeśli chce się nim operować trzeba umieć korzystać bez ograniczeń. Jeżeli mielibyśmy pisać posługując się współczesną mową potoczną to dopiero byłoby śmietnisko z tymi wszystkimi zapożyczeniami z języka angielskiego,  a nie poezja, z którą - tu masz rację na ulicę nie wyjadę, bo to jak perły przed wieprze rzucać.

Przestrzeń ulicy idealnie wypełnił hip-hop (absolutnie nie mam słuchających hip-hipu za wieprze, sam słucham, lubię), ale różnica między tekstem rapowym, a poetyckim jest chyba diametralna, choć osobiście w tej kwestii dostrzegam niszę, którą można by wypełnić. 

Odpozdrawiam :) 

[jan_komułzykant]

zgadzam się z egzegetą, bo co by nie mówić, zawsze kojarzy me się to, jednoznacznie

- jak poniżej, nie poradzę,

yeah!!!  ;))