Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wigilia to nie tylko

dzielenie opłatkiem

to patrzenie wstecz

 

rozliczanie z byłego

szukanie kłamstw

szukanie prawd

 

wigilia to modlitwy

dzień za to co było

jest i będzie

 

tego dnia jak by mniej

wojen chorób głodu

i innych świństw

 

bo właśnie w wigilie

nie kaleczymy innych

stajemy się lepsi

 

życzymy sobie aby

ta chwila trwała 

nie tylko chwilę

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam i dziękuje za przeczytanie oraz głosik  - jest miło.

Również -  Zdrowych i Wesołych Świąt  również życzę.

                                                                                                                                        

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam  -  miło cię widzieć -  Udanych i radosnych Świąt ci życzę.

                                                                                                                                      

Opublikowano

wymownie,ładnie ujęte w słowa,warto się zatrzymać i zadumać,czy serce jest wolne,by ta miłość mogła zagościć,obyśmy się nie zamykali i nieustannie z Bożego Miłosierdzia czerpali łaski-pozdrawiam Cię Waldku świątecznie:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam - dziękuje za miły komentarz Karenko - 

Fajnie że byłaś - za serduszko też dziękuje.

                                                                                                Radosnych Świąt życzę.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...