Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak jakoś wyszło, bardziej spontanicznie niż planowo, jak to u mnie. Na razie jeszcze nie potrafię zaplanować napisania wiersza. Jeszcze piszę „tchnieniem świetlistym”, ale wiem, że z czasem wszystko przechodzi. Bardzo Ci dziękuję:) pozdrawiam i życzę dużo zdrowia. M 

Opublikowano

Bardzo ładny, kosmiczno-baśniowy. Doskonały na dobranoc w zimową noc. :)

 

Pozdrawiam

 

P.S. Czy to miał być sonet? Tak mi się wydaje, ale trochę się pogubiłam w rymach dwóch ostatnich zwrotek. Niemniej, i tak  i się podoba. :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak. To jest moja pierwsza próba. Jak możesz mi coś podpowiedzieć, to bardzo proszę :)) Jest czternaście wersów, w dwóch pierwszych zwrotkach rymy ABBA,

w dwóch ostatnich, trzywersowych ABA  BAB. Nie wiem czy tak dobrze? 

Dziękuję za wizytę i serce:)

Opublikowano

Śliczny, połyskliwy,

że tak powiem :)

 

Jeno:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"złocisto-miedziane" se czytam, ale to tylko ja se tak :)

Wstążkę poprawiam przy paczuszce :)

 

Pozdrowienia i uśmiechy :)))

 

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Deonix, już poprawiłam, powinno być miedziano-złociste, program sam poprawia, a nie zawsze sprawdzę.

Jaka paczuszka, jaka wstążka ?? 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

czyżby jedno z życzeń się spełniło? A może trzy naraz?

Bardzo się cieszę, że Co się spodobał :)

Edytowane przez Maria_M (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Twój wiersz sobie  pozwoliłam jako prezent potraktować :)

A życzenia, ech, to temat rzeka, albo i Droga Mleczna :)

Spełniają się sukcesywnie pod bacznym okiem życzącej :)

Opublikowano

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pierwsza zwrotka płynie

wers trzeci czwarty, coś tu nie tak.

Może ten rym  miedziane - spadnie 

 

Bardzo ładne, tak bym zakończył wiersz

Niejasne dla mnie 

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Bardzo dziękuję !!!   Tam na wschodnich peryferiach imperium perskiego hybris Aleksandra zostanie poddana ciężkiej próbie :)   Im dalej na wschód, tym rzadziej świat pyta, kim byłeś wczoraj.   Pozdrawiam
    • @Poet Ka   Poe:)   czy możesz....?   wszystko możesz:)   jesteś przecież w swoim poetyckim domu:)       a u mnie, w wierszu -    ta "drapieżność"  nie była intencją tylko efektem  języka probującego opisac moment kiedy granice między ja i ty przestają być stabilne. to nie jest bliskość jako harmonia ale stan w którym relacja przestaje być relacją i staje się procesem ktory uzywa obu stron naraz,   dlatego tak łatwo  tu  o wrażenie granicznosci i snu gdzie nie da się już ustalić co jest czyje.     a ten cytat Twój -   "może rzeczywiście wszystko nam się przyśniło(...)"   wspaniałość:)   Gałczyński jak mi się zdaje.   słodko - gorzki klimat.             dziękuję Poe za Twoje słowa:)   bardzo:)    
    • Poprawiona wersja wiersza Wykrzyczała gestem, że kocha, obcasem uczesała włosy, wzrok poprawiła uśmiechem, a zdrowie dała krzykiem.   Nigdy nie byłem mądry – inteligencja społeczna w moim przypadku to kapiszon, nie broń palna na naboje ostre. Język mi się splatał, a dłonie paraliż dopadł,   gdy naga w swych myślach została do świtu. Gdy tak to nasze obcowanie we dwoje wierszem się stało, podzieliło się mocniej na szczęście i światło. Niczym nastolatek biegłem   – już nie za okrągłą, kulistą, nogą kopaną gałą, ale za sensem istnienia, co imię swoje miał i lubił, gdy słowa mówiłem i gwoździe w ścianę miłości wbijałem.   Co w eter niosło falę dźwięków, jazgotów, porannych wzdychań, alkoholowych potów. Szaleństw we dwoje w sieci odmętach, każda chwila była wzniebowzięta. Po tylu latach nie ma w nas znudzenia, nikt się nie budzi sam,   choć kości już stare ze zmęczenia. Nie chodzi o chwilę, o dar wspomnień i masę wspólnych pocałunków, ale o dar, jakim jest miłość, i wagę jej, gdy ją na rękach miałem.        
    • @Łukasz Wiesław Jasiński   są różne szkoły, zależy czy to naukowa interpretacja, czy zabawa skojarzeniami     @Łukasz Wiesław Jasiński wiersze są wieloznaczne, operują przecież symbolami i metaforami, ale skojarzenia nie powinny być "od czapy" oczywiście 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...