Z piekła do chmur

[Livvie]

byłam
taka niewinna 
czysta
kobieca
nietknięta

lecz porwałeś mnie światu
wrzuciłeś w dojrzałość 
zamknąłeś drzwi 

codziennie cierpiałam 
a ty pokazywałeś
jak odkrywać rozkosz 
jak się nią karmić 
wyczekiwać jej 
odkrywać w bólu 

byłam twoja 
choć myślami uciekałam
do chmur 
zaznaczając swoje istnienie 
na niebie
...
pokochałam cię 
...
tak wiem
to chore

ale ty
nauczyłeś mnie cielesności 
uzależniłeś od siebie 
pozwoliłeś kochać 


jestem twoją Livvie
...
zawsze nią będę

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj -  zgrabne wyznanie  - potwierdzające to co spotkało - któremu na imię miłość.

Tak ja zrozumiałem  - i mam nadzieje że się nie mylę.

 Może tu chodzi o żal...                                                                                                                                           Udanego dnia życzę .

                               

Edytowane 2 Października 2018 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[Czarek Płatak]

Podoba mi się siła tego wyznania, ale też trochę hmm martwi? Chyba tak. No, chyba że facet nie okaże się zbirem i nie wykorzysta niecnie oddania nieomal wyrzekającego się siebie.

Jednakowoż dużo szczęśliwości życzę :))

[Deonix_]

Mnie też się podoba autentyzm i emocjonalny ładunek tego wiersza.

 

Jakoś tak lubię wiersze odsłaniające pseudonim autora,

który to zresztą - w Twoim przypadku - mi się naprawdę podoba.

 

Ale podzielam też zmartwienie Czarka...

 

Pozdrawiam.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.... da się wyczuć w treści, pozostaje tylko życzyć Autorce trwania w tym 'zawieszeniu' jak najdłużej i... z wzajemnością, to ważne.

[Livvie]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie ma tu zawieszenia i trwania. Wiersz jest fikcją i ni jak ma się do mojej rzeczywistości. Pozdrawiam 

[Livvie]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie ma czym się martwić, to tylko wiersz :)

[Livvie]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

A dziękuję :)