wołanie

[JaKuba]

 

posklejaj mnie Najdroższa
bo potłukłem się troszeczkę
przemykając zawadziłaś
o me uszko i runąłem

nie słyszałaś jak upadłem
bo muzyka grała głośno
popękało moje miano
bycia Twoim ulubionym

zaopiekuj się mną Luba
gdy tak leżę połamany
ogrzewałem Twoje dłonie
przemarznięte rannym szeptem

usłysz proszę me wołanie
abym zdołał Cię uchronić
przed poranieniem stóp
moim niechlubnym kalectwem

 

Edytowane 1 Lipca 2018 przez JaKuba (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

Czy podmiotem lirycznym jest zwierzę ?

Edytowane 1 Lipca 2018 przez MaksMara (wyświetl historię edycji)

[beta_b]

Współuzależniony podlir na progu świadomości (o czym świadczy ostatnia zwrotka). bb

[JaKuba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Dawid Rzeszutek]

Nie jestem pewny, ale wydaje mi się że to kubek z herbatą. O i masz, właśnie wrzuciłeś KUBEK hehe,

Tekst mi się bardzo podoba, szczególnie fragmenty - 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Ładnie napisany, choć nie jestem znawcą... i uderza do serca przywiązaniem KUBKA do właściciela... 

Pozdrawiam,

P.S 

Jako sentymentalista czuję ten ból doskonale...

 

[beta_b]

Kubek pasuje do zagadki, i oby to był kubek czego stronom życzę bo to drobiazg a nie dusza.

[Dawid Rzeszutek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sądząc po "uczuciu" w wierszu ( kubka do właściciela) można doszukiwać się powiązań z rzeczywistością, bo jest ono bardzo intymne i intensywne . Myślę, że tekst jest zbyt głęboki jak na opis życia kubka.. chociaż nie można tego udowodnić.. i mogę się mylić.

Tak czy owak, to jest to tekst obrazujący głębię wrażliwości autora.., czemu chylę głowę.

Pozdrawiam.

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jednak moja intuicja była trafiona, ale pomyślałam - kubek - bez sensu, może pies, też ma uszko, może być ulubieńcem, kto by pisał wiersz o kubku? A jednak.

[W.M.Gordon]

Publikując zdjęcie kubka, pozbawileś ten wiersz szat wieloznaczności, alegorii, iluzoryczności.

Pierwszy raz widzę, żeby autor popełniał poetyckie samobójstwo.

 

[JaKuba]

Dziękuję wszystkim za opinie i rady.

Upadek kubka przyczynił się do powstania wiersza (stąd grafika).

Natomiast pisząc, myślałem o ludziach, którzy chcieli dla mnie dobrze, a ja mogłem nieświadomie potraktować ich przedmiotowo, albo i nawet przypadkowo wyrządzić im krzywdę przez złą interpretację ich uczuć/potrzeb. Często traktuję ludzi zadaniowo.. za często. Pozdrawiam wszystkich.

 

[Anastazja Sokołowska]

Zgadzam sięz Annie_M, można byłoby jeszcze popracować nad tym wierszem. Jest dobry, podoba mi się, że podmiotem lirycznym jest kubek, a jednak, czytając pierwszy raz odebrałam jako wyznanie nocnego kochanka do swojej lubej... Pozdrawiam! :)

[Luule]

Fajny pomysł. A ja na odwrót upatrywałam pod metaforą pęknięcia 'materiału' (kubka)- ludzkich uczuć, sytuacji. I wtedy wydało mi się to zbyt objechane, to pierwsze: posklejaj mnie w całość - w piosenkach itd. A tu jednak kubek jest kubkiem - i to mi się podoba:)

[karenka]

Niebanalny pomysł na wiersz i z bardzo dobrym przekazem-już sama świadomość swych ograniczeń jest wyjściowym punktem w tę lepszą stronę:)