Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mój Burek trzy dni burczał w gniewie,

a dziś o gniewie już nic nie wie.

 

Lecz rzekł, że wiersz ten to zniewaga,

co w gniewie siedmiu dni wymaga. ;)))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -   czy nie za dużo  siedem dni czy nie może mniej -  fajny wiersz 

do którego się uśmiecham.

                                                                                                                           Radości życzę

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiesz: oni twierdzą również, że to kobiety są gadatliwe ;))) , że to kobiety lubią plotki ;))) , że to kobiety są bojaźliwe, a oni odważni (a kto ucieka z foteli dentystycznych?)... :)))))

Tak poważnie, to po prostu wszyscy ludzie mają takie czy inne zagrania, niezależnie od płci.

Dziękuję Ci za "super", bardzo mi miło.

I fajnie, że wciąż tu jesteś. :)

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Znam takiego okońka, który obraził się na mnie, bo mu umyłam i schowałam do kredensu szklankę - zwymyślał mnie, że mieszka u mnie już tak długo, a ja wciąż go traktuję jak gościa i robię ostentacje, żeby nie zapomniał, że jest tu tylko przelotem. :)))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dla mnie to wszystkie te dni gniewne

są całkowicie niepotrzebne.

:)

 

Dziękuję za uśmiech, Waldemarze, cieszę się, że byłeś i że wiersz Cię uśmiechnął.

Opublikowano

Fajny,

prześmiewczy wiersz :)

 

Szczerze mówiąc ja też okoniem bywam

i jakieś zrozumienie dla niego mam.

Ale takie zachowania obserwatorom z zewnątrz często zdają się niezrozumiałe i nieuzasadnione.

Miło Cię tu znów zobaczyć :)

 

Pozdrawiam :)

Opublikowano

Nie powiem złego słowa, może być :)

Pozdrówki.

 

PS.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

a mnie się wydaje, że - jest całkowicie nieprzypadkowe i zamierzone:))))))

Oxyvio , tylko się nie złość na mnie.:)

Opublikowano

na okonia trzeba mieć oko

i otwarte serce szeroko

trzeba mu wybić z głowy humorki

by się obrażał tylko we wtorki

i jeszcze często niech nie marudzi

to może kiedyś wyjdzie na ludzi

 

Fany wiersz napisałaś Oxywio.

PozdrawiaM.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Myszolak   Jest w tym wierszu coś, co sprawia, że czyta się go powoli, jakby za szybko można było coś uronić. Te metafory - wazon, poduszka, stygnąca herbata są całą historią. Każda z nich mówi coś innego o tym, czym można być dla drugiego człowieka. I to napięcie między byciem blisko a byciem odrębnym - "oddech, który nie należy do mnie" - jest uchwycone tak precyzyjnie, tak prawdziwie. Naprawdę świetny tekst.
    • @violetta   wiesz Violetta…właśnie się dowiedziałam, że nie powinniśmy rozmawiać pod wierszami a flirtować to już w ogóle! Zakaz ! Ponieważ blokujemy „ poczytność innych wierszy”. A niektórym bardzo to przeszkadza….tylko merytoryczne komentarze.! 
    • @vioara stelelor   Mam nadzieję, że ten komentarz bardziej Ci się spodoba.  Wiersz jest głęgoko psychologiczny, można by go rozbierać na czynniki proste i jeszcze prostsze i długo.  Napisany z dużą wiedzą psychologiczną.  To niezwykle intymny i poruszający zapis wewnętrznego dialogu oraz procesu samouzdrawiania - poszukiwanie zagubionej części siebie (najprawdopodobniej tzw. „wewnętrznego dziecka”), konfrontacja z własnymi zaniedbaniami oraz ostateczne otoczenie samego siebie czułością i opieką.   Podmiot liryczny zaprasza nas do wnętrza własnej psychiki, którą obrazuje jako fizyczną przestrzeń- „puste pokoje” i „ściany bez okien”. Dla mnie najbardziej poruszającym momentem wiersza jest krótki dialog- "kto ci to zrobił? ty - odpowiada ledwie słyszalnym szeptem".   To moment pełen bólu, ale i uświadomienia. Podmiot liryczny zdaje sobie sprawę, że to nie okrutny świat zewnętrzny skrzywdził jego wewnętrzne "ja", ale on sam - poprzez ignorowanie go, narzucanie mu presji i odcinanie się od emocji.   Zakończenie to deklaracja miłości własnej. Słowa o krwi, która „będzie płynąć hojnie, zbawiennie” to obietnica powrotu sił witalnych. Energia życiowa, która wcześniej uchodziła w pustkę, teraz posłuży do ożywienia i ochrony własnego wnętrza.Wiersz ma formę niemal dramatyczną, przypomina zapis sceny z terapii lub medytacji.
    • Fircyk subtelny zamieszał mi w głowie, Tuzin kobiet rozkochał już w sobie . Brunetki, blondynki i rude mrugają oczami, gdy kroczy dumnie . Po co Ci taki? - mój rozum szepcze, lecz serce nie słucha, On butami je zdepcze.   Serce rozumu nie słucha, gdy zima swój biały płaszcz chowa i wiosna przewiśniegi budzi. Zielenią się pierwsze liście - serce bije, on się śmieje - butami je zdepcze.    
    • @KOBIETAłubie stokrotki, zawsze zbieram herbatę:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...