Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Również nie rozumiem tego ''dziękuję'' .

Można to rozumieć jako ''nie - dziękuję'' lub ''dziękuję - podoba się''.

Jestem za skasowaniem serduszek przy komentarzach, niczego nie wnoszą.

Powinno oceniać się jedynie wiersze; ''+'' i ''- '' .

Reszta to tylko zabawa w kotka i myszkę :)

Opublikowano

A moim zdaniem było fajnie

i teraz zmierza tylko ku gorszemu.

Czasami jak się chce polepszyć to można i spi...ć :)

 

Nie przeszkadzają mi serduszka w komentarzach,

nikt ich sobie przecież sam nie przydziela.

Zresztą, wypowiadałam się na ten temat już w innym wątku,

nie chcę się powtarzać.

 

@Luule

O ile mi wiadomo,

tytuł "wprawnego poety" jest nadawany na podst. opinii Mateusza i tajnego współdecydenta,

a nie liczby polubień :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Wg mnie "minusiki" i inne pierdółki

przyczynią się tylko do ograniczenia życia na forum.

 

Ludzie są wygodni i leniwi, teraz, jak się chce,

żeby autor wiedział, że w utworze jest coś nie tak,

to trzeba chociaż krótki komentarz zostawić.

A jak będą minusy to będzie można kliknąć i zwiać bez wyjaśnienia.

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

oj to mozna prosty skrypt napisac JESLI zostawiasz minus WTEDY pops up zostaw komentarz.

Czyli gdy zostawila bys minus musialabys sie pod nim jakos podpisac nie podoba mi sie bo ... czyli nie bylo by minusow bez odcisku lapki tego ktory ten minus dal. Zreszta na facebooku masz takze reakcje i po nacisnieciu w komenatrzach mozesz widziec kto jaka reakcje pozostawil. tak samo mogloby byc tutaj Autor wiersza moglby widziec kto co zostawia a czy reszta by widziala to juz zagwozdka admina. 

Zreszta to tez mozna sledzic kto co komu daje. Wtedy wreszcie to co masz na profilu czyli Reputacja bylo by jakos miarodajne czy cus.

Edytowane przez Marcin Krzysica (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Ludzieńki, komentarz czasem jest lepszy od wiersza, można się od komentujących sporo nauczyć. Bywają wiersze tak hermetyczne, że nie da się ugryźć z żadnej strony, nie ma okien drzwi ani nawet komina, nie ma którędy wejść, wtedy czyjś komentarz przypomina schodki, jest pomocny, trafny, celny, przynajmniej dla mnie - w takiej sytuacji bardzo pasuje mi postawienie serduszka

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 Marcinie, plus i minus już był, było beznadziejnie.  Jak Ty postawisz komuś minus, przy najbliższej okazji dostaniesz go w odwecie - niestety tak to działa.  To jak stawianie ocen  (Od 1-6)  Jak ktoś w rankingu zajdzie za wysoko, to trzeba go przywalić jedynką. Był także dział dla zaawansowanych czy tam wprawnych, także się nie sprawdził, bo ci lepsi nie mieli zamiaru zniżać się, a mniejsi, nie mieli odwagi podejść do 'uznanych'  Sytuacja stała się patowa i przytkała portal.

 

  -Nie myślę, że z samych serduszek ktoś uzbiera sobie 'Wprawnego poetę" Mateusz czuwa :)

Jakaś zachęta do czytania i komentowania powinna być, żeby się coś działo, inaczej, znowu wszystko stanie.

 

Trzy grosze zostawiam, póki co :)
 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Toc milo goscic pania. Wiem ze tak bylo i wiem ze byl osobny dzial mi chodzi o to by te wiersze wyroznione przez innych nie ginely teraz jest taka sytuacja. Pamietam twoje dwa dzbany i byl to naprawde piekny wiersz i chyba ma najwiecej serduszek przez miesiac go widzialem teraz zniknal i trzeba gdzies tam go szukac zeby sie do niego dokopac gdyby byla zakladka dzial dla admina do ktorego z automatu przerzucane byly wiersze powiedzmy z 10 serduchami to lawiej bylo by je czytac czesciej ludzie by do nich zagladali itd.  Taka promocja portalu czy cus.

 

Pps. Jesli taki dzial by byl w planach obiecuje przed jego powstaniem usunac moje wierszyki zeby nie kolily moje gniotki 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aaa, już załapałam o co biega.

To chyba dałoby się zrobić. Widziałam coś takiego na konkurencyjnym portalu, nie chcę wymieniać nazwy. Wiersze uznane czy nagrodzone przez Redakcję i czytelników, taki dodatkowy dział czy zakładka aktualizowana. Nowe pozycje są dopisywane, a poprzednie nie znikają. 

 

Marcinie, można dużo i jeszcze więcej, tylko czy Mateusz to wytrzyma? Ciągle coś chcemy :P

Uśmiechniętego popołudnia 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Da rade jak do teraz mnie nie wyrzucil z forum to ma naprawde duza cierpliowsc :) no wlasnie o to mi chodzi jak ten dzial sie bedzie nazywal mi to bez roznicy . Mimo ze jestem wzrokowcem zakladki gdzies na gorze strony moj wzrok nie wylapuje moze to szczegol, ale chyba wazny. W supermarkecie jest to normalna praktyka ze najlepsze miejsce (lub takie ktore chcemy komus wcisnac :) )maja produkty ktore sa na wysokosci wzroku ... W moim odczuciu do promocji najlepiej jesli powstalby dzial z najlepszymi utworami. Wiersze moglyby byc przenoszone do tego dzialu z automatu. Ludzie daja serduszka wiec logiczne ze mozna zaczac od tego by przerzucac te z najwieksza liczba. Fakt nie wszystkie wiersze z duza iloscia sa wiekopomnymi (pisze o swoich potworkach), ale opcja jaka zasugerwoal janek jest duzo lepsza tylko nie wiem jak by wygladalo napisanie takiego algorytmu. Dla leniwego misia jakim jestem takie rozwiazanie z najlepszymi utworami w jednym dziale jest wymarzone bo po jakims dluzszym l4 nie musialbym szukac wierszy po calym forum.

 

 

Edytowane przez Marcin Krzysica (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

W "Najlepszych utworach" po zaznaczeniu na białej listewce "cały czas - 8 kwiecień- 11 luty"

wyświetla się lista "wszech czasów" i tam są najlepiej zapunktowane utwory, obecnie 50 pozycji :)

Tak tylko poglądowo wyjaśniam :))

 

Ale zgadzam się,

że dostęp do nich mógłby być łatwiejszy :)

Edytowane przez Deonix_ (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Pomysł na dział 'Najlepiej oceniane' w widoczniejszym miejscu jest ok. 

 

Puchar moim zdaniem, powtórzę, wprowadza w błąd. Nie czytając tej dyskusji raczej nie wiadomo, że to ma 0pkt, zresztą dziwi mnie zero, to tak jakby nie dać nic, a skoro symbol pucharu (zwycięstwa) i słowo 'dziękuję', to wygląda na większe uznanie, wszystko sprzeczne.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czy Ty Marcinie, nie przesadzasz z tym ciągłym zaznaczaniem, że usuniesz swoje utwory? Przecież ktoś dał Ci punkt, 'podobaśkę', bo mu się pewnie podobało. No chyba, że te wszystkie nicki, które Cię nagradzały, to Twoje alter ego i masz teraz wyrzuty sumienia:D :D

 

Czy teraz mamy przeglądać wszystkie nagrodzone przez siebie wiersze (tych pretendentujących do topów) i zabierać swoje serduszka, jeśli jednak naszym zdaniem wiersz na to nie zasługuje? 

Już bez przesady. Nie wiem czemu się tak linczujesz - nikt nikogo nie zmusza do serduszkowania - choć moc i podłoże polubienia może być, owszem, różne. No ale to wszystko nie jest mierzalne, na maxa subiektywne, od którejkolwiek strony by nie próbować. Pozdrawiam:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie linczuje bez przesady co do tych nickow to mnie przejzalas beta b to moje alter ego :D hehehe

Stwierdzilem fakt  po prostu a jak tutaj le mal zaznaczyl i Mateusz niektorzy dostaja polubienia za to jacy sa a nie za wiersz czy jakos tak brzmialo ich tlumaczenie, czytam wiersze innych i wiem ile mi brakuje nikt nic nie musi przegladac przeciez nikt cie nie rozlicza z tego co i komu dajesz ;) bez dramaturgii 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Sam tytuł ma dla mnie taką wymowność, że to wiersz o tym co zostało. W wierszu w zestawieniu do " kurtyny" odczytuje to tak, że kurtynę zawsze można podnieść, skorupa jest tym, co się ukształtowało. Każdy ma swoją skorupę po stracie. W wierszu mamy dwie strony skorupy lewą i prawą. Zastanawia mnie przedstawienie lewej jako pierwszej. Może sugerować swoje spostrzeganie " świata" . Mamy tu lewą dłoń,  to logika, zewnętrzna strona skorupy, to ona chroni mózg. Ona przewodzi prąd, który zabija to, co jest w środku.  Neuronoprzekaźniki się stykają, iskrzą się na " słomianym stosie się spalają " tu odczytuję słomiany stos jako coś kruchego, co szybko się spala. Po lewej stronie pojawiają się także " stare wyblakłe fotografie, które po dotknięciu ręki się rozpadają. Metalowa klatka pod ziemią , gdzie nie dociera światło- to dla mnie obraz, który odczytuję jako coś, co zostało ukryte, jest trwałe, bo z metalu, jednak zakopane pod ziemią, nie jest widoczne "gołym okiem". Tu jako jako coś w rodzaju wspomnień.  Dalej pojawia się pytanie : " Co tu się właściwie stało? ". Odpowiedź na nie jest taka, że to jest ciało podmiotu lircznego. On diagnozuje siebie jako kukiełkę, która jest poruszana dwoma nitkami. Następnie określa siebie jako drugoplanową aktorę w sztuce, której to podmiot liryczny  nie zapisał własnymi rękoma. Podmiot czuję pustkę, całkowity brak emocji. Bierze wszystko takim jakie jest, bez oceny - automatycznie.  Dla mnie ten wersy są obrazem tego, że podmiot wie, że to nie on kieruje swoim życiem. Nie ma nawet rąk, jest " poruszany za pomocą kruchych nitek.    Kolejne wersy pokazują sam stan wewnętrznych  uczuć, to prawa strona, która także  zanika.  Tutaj mamy emocje, dzieciństwo, rodzinny dom. Pojawiają się tu magiczne stuczki, snieżobiałe poduszki. To obraz tego, co kiedyś było  " magią czucia " . W zestawieniu do " zardzewiałych doniczek"  pokazuje obraz rodzącej się wewnętrzniej pustki. Te doniczki nasuwają mi na myśl zardzewiałe, czyli już trochę zapomniane wspomnienia. Nikt ich nie " konserwował" dlatego zardzewiały.  Po raz kolejny pojawia się także obraz opadającej kurtyny, zamknięcie powiek. Spektakl życia jest skończony. Może zbyt daleka interpretacja, jednak odczytuję to tak symboliczną śmierć. W przenośni umieraja to, co pozwala być człowiekiem. To obraz pustki. Dalej pojawiają się po raz kolejny teatralne obrazy, tj. tekturowa zasłona. Podmiot słyszy swoje imię.  Pokuszę się tu o odczytanie iskierki nadziei.  Skoro słyszy swoje imię to dla mnie oznacza to, że jest w podmiocie lirycznym jeszcze odrobina "ja".  Z kolei  końcówka  jest pytaniem o to kim jestem i jaką rolę mam w swoim życiu.  Podmiot nie wie czy jest iskrą czy cieniem.Mamy tu bardzo jasne, trafne porównania. Jeszcze szuka siebie. Końcowe dwa wersy są odpowiedzią. Jest pionkiem na szachownicy życia. Potwierdza to, że jest sterowany. Kończy się słowami " Mój ruch".    @Mel666 To wiersz, który wywołuje refleksję aby zajrzeć w głąb siebie. I odpowiedzieć sobie na pytanie jaki będzie " mój ruch".  To bardzo dobre zakończenie, bo pozwala na to, aby każdy dokonał własnej diagnozy. Kiedyś napisałam wiersz o maskach, które nosimy. Dla mnie Twój wiersz ma podobny wydźwięk.  Czytałam w napięciu i swoją odpowiedź już znam.  Dziękuję za ten wiersz.  Pozdrawiam Cię serdecznie.   
    • WIELKA FLAMANDZKA (1968) (Zagraj w "Flamish")   Flamandki idą w tan, nie mówiąc nic Nie mówi im nic niedzielny dzwon Flamandki idą w tan, nie idąc w noc Flamandki to nie mówiący typ Idą w tan, bo mają dwadzieścia lat Wiek, gdy musisz zaręczyć się Zaręczyć, by móc wziąć ślub Ślub, byś dzieci mieć mógł Tak uczyli rodzice nas Mnich, i z eminencja sam, Co w katedrze ma dom  Dlatego tak, dlatego tańczą wciąż Idą w tan, nie idąc w dreszcz Nie idą w dreszcz w niedzielny dzwon Idą w tan, nie roniąc łez Flamandki nie ze łzawych są Idą, bo minął trzydziesty rok A to rok, gdy dobrze pokazać, że Wszystko dobrze, dzieci rodzą się Jak chmiel i żyto w krąg Że dumą rodziców są I Mnicha, i Eminencji, co Kapłanem w katedrze jest Dlatego tak, dlatego tańczą tan ten Flamandki idą w tan, nie brnąc w śmiech Nie brną w śmiech, w dzwonu broń Nie brną w śmiech, bo śmiech to grzech Flamandki nie mają zmysłu doń Tańczą wciąż, choć już sześć dych - Dostojny wiek, czas pokazać, że Dobrze jest, wnuki wyszły ci Jak chmiel i żyto w szkle Wszystkie spowite w czerń Jak Mnich, Eminencja Jej Co w klasztorze pędzi też Dziedziczą ją, jak tan ten Flamandki idą w tan, choć minęło lat sto A na sto lat musisz wykazać się Pokazać, że umiesz wychylić szkło Z chmielu i żyta, co utrzymało cię Idą w sto pas do przodków, w ten sam dzwon Co mnich, a nawet Ekscelencja, co Archiprezbitrem post mortem zrobili go I dlatego idą jeszcze raz w  ten tan, w to szkło Idą w tan, choć nie chce zgiąć się krzyż, Zdjąć się krzyż, ten wielki dzwon Wziąć ten krzyż, krzyż lżejszy niż Tan tan, tan ten po zgon Flamandki Flamandki Fla- Fla- Pa pa Pavluflon    
    • @Poezja to życie ... a my   może warto się zatrzymać i ... podziwiać  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • @andrew już jest ok , 
    • życie w biegu   wiele oferuje  nie zawsze … więc miejmy  swój mały świat  może i ... z nią    tam  mimo ... potknięć jesteśmy  blisko siebie  naszego jutra    tłum potrafi …  wyprowadzić na manowce    swój kawałek podłogi  azyl    6.2026 andrew   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...