Linia losu

[Deonix_]

usiadłeś obok mnie w piętnastce

wokół nie było dużo ludzi

wcisnąłeś mi do ręki kartkę

twierdząc że chciałbyś się umówić

 

więc zadzwoniłam pod ten numer

który ołówkiem nabazgrałeś

i ciekawością opętana

pognałam szybko na spotkanie

 

powietrze lepkie się zrobiło

gdy język dzielił warg czerwienie

czas uciekł w przestrzeń z pola Ziemi

o czym myślałam to już nie wiem

 

potem scukrzyłeś w oczach gwiazdy

żeby radością spadły w kroplach

i złotym dreszczem uniesiona

rozsmakowałam się w obłokach

 

lecz kiedyś przyjdzie świt zmydlony

pianką rozproszy nocne smugi

w przeźroczach ciszy zobaczymy

czy się umiemy również lubić

 

szarzyzna chmurna głową przemknie

ślady zostaną wokół powiek

a w aberracjach soczewkowych  

dojrzymy nowe barwy w sobie

 

a kiedy przyjdzie to najgorsze

co czas zabiera bezpowrotnie

w myślach prześwietlę skład pamięci

by linią losu dojść do wspomnień

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - ciepły i przytulny wiersz - słowo wspomnienia jest piękne.

                                                                                                                                                                    Udanego Nowego Roku życzę

[Maria_M]

Ładnie, zgrabnie opowiedziana historia pewnej znajomości. 

Pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego na 365 kolejnych dni.

:))

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję serdecznie za tak miły komentarz :)

Wszystkiego dobrego :)

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Bardzo dziękuję,

wszystkiego, co najlepsze :)

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ślicznie dziękuję za miły komentarz

i piosenkę :))

Również szczęścia i spełnienia w Nowym Roku :)

[Połeta]

Wspaniałość :) 

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jeju,

Dziękuję ! :))

[befana_di_campi]

Jak u Zuzanny Ginczanki ;-)

 

Bardzo serdecznie :-)

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję za tak obszerną interpretację :)

Pozdrawiam Noworocznie :)

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Bardzo dziękuję :)

 

Również bardzo serdecznie,

Noworocznie :)

[Jacek_Suchowicz]

wydała mi się całkiem nie zła

usiadłem obok niej w piętnastce

zaraz codzienność w gruzach legła

wzrok zawiesiłem na tej lasce

 

co ja tam będę wstawiał bajer

słowa nie wiele tutaj znaczą

ona też we mnie – tak jak w obraz

ja wiem że jestem niezłe ciacho

 

zaraz musiałem szybko spadać

już mojej jazdy widać koniec

wcisnąłem jedną z kilkunastu

małych karteczek z telefonem

 

od dawna noszę je w kieszeni

i koszę dość pokaźne żniwo

bo chemia zawsze czyni cuda

a potem  każde za swą szybą

 

znowu schematy powtórzone

więc pora skończyć tą namiętność

tak delikatnie i spokojnie

niech pozostanie w nas to piękno

 

jako mężczyzna wyznam szczerze

sami się pchamy  na ten „afisz”

lecz z gracją wyjść ze sytuacji

nie każdy facet to potrafi

 

pozdrawiam :)

Edytowane 3 Stycznia 2018 przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)

[azk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cudnie napisałaś :) Pozdrawiam

[Bolesław_Pączyński]

Fajny wiersz z przyjemnością się czyta.

Pozdrawiam:)

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Bardzo dziękuję za rymowaną odpowiedź :)

Trudno "wyjść z gracją",

bo sami nie wierzycie,

że możecie zostać wybrani i zaakceptowani :)

A czyja to wina, to już roztrząsać nie będę :)

 

Pozdrawiam :)

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję bardzo,

aż znieruchomiałam z wrażenia przez chwilę :)))

 

Pozdrawiam serdecznie :)

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję ślicznie :)

 

Pozdrawiam :)

[Luule]

Choć ja z kolei nie przepadam za rymowanymi wierszami, to sam opis tej historii, dobór słów, podoba mi się. dla mnie najważniejszy w tym jest wers: '

w przeźroczach ciszy zobaczymy

czy się umiemy również lubić'. bo to jest coś, czego niestety czasem brakuje, a uczucia uczuciami, rzecz ulotna.. No a w krzywym zwierciadle pana Jacka, udane bardzo. Pozdrawiam:) 

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wydaje mi się, że tu jest błąd logiczny: kiedy czas zabierze to, co najgorsze? Chyba nie to chciałaś powiedzieć? Chyba raczej tak:

 

a kiedy minie to najlepsze

co czas zabiera bezpowrotnie

 

A poza tym fragmentem wiersz bardzo mi się podoba. Pięknie napisany.

Zawsze po pierwszej fascynacji przychodzi kryzys i czas zastanowienia, opamiętania. To jest konieczne, żeby świadomie zdecydować, czy chcemy być razem na dobre i złe, czy tylko nam się zdawało.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dokładnie tak! Tu jest cały pies pogrzebany! W męskich lękach i kompleksach. Stąd te ich "podboje" i ucieczki w siną dal. Stąd odpędzanie od siebie tych kobiet, które robią na nich największe wrażenie. Niestety.