Miłość jak chleb powszedni

[befana_di_campi]

 

1. Projekcja                                        

Przechowujemy naszą miłość
na dnie perłowej konchy

gdzie jak w lustrze
twoich źrenic

zielenią odbiło się niebo -
rusałczana nagość

2. Codzienność

Taka cisza

aż mak

schował się za zapach

 

Powszedniości nudy

nie ozłocą lipce

 

gdy wszystko

ma swój czas

i miejsce - 

 

We wspólnym domu

stojącym na rękach

 

3. Gwarancja

Tu nic złego zdarzyć się nie może –

 

Chałupka ku słońcu

oknami obrócona

jak słonecznik

 

4. Żyć długo i szczęśliwie

Miłość ślub i wesele -
ślimaczy domek roztropny dostatek
wciąż razem z sobą choć obok siebie

I nasze Małe - pączek jabłoni
i dziecka dzieci gdy my - staruszkowie
pod rękę do parku o złotym zachodzie
wchodzimy w jarzące Światło

[samm]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Bef,

pięknie oddałaś etapy naszego życia. Miłość jest jakby constans. Zmieniają się tylko obiekty naszych uczuć i westchnień, a życie jako takie zatacza koło i wraca w zmienionym genotypie. Czy gdybym tylko polubił, będziesz zawiedziona??

Polubiam bardzo :)

Pozdrawiam ciepło.

s

 

 

[befana_di_campi]

:)))

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za te słowa. A w wierszu - życie, życie. Czasami mamy wrażenie, że chaos i złe, ale pamętajmy, że mamy szczęście, iż się urodziliśmy - wiadomo - umrzemy. Jednak, ilu nie ma takiego szczęścia, aby przyjść na ten świat i żyć? My - wybrańce. 

 

Eh,  to jest świetne stwierdzenie.    J.